cogitatū deū tuū ſēꝑ habeas in corde. ⁊ ſꝑcora ipſo exiſtēs ſuāqꝫ admirās magnitudi-nē et tuā miſeriā recognoſcēs quātū poterisreſilies in te ipſū. admirās nō modicū ꝙ dignat̉ rem tā fetidā corā ſuis oculis p̄ſentare⁊ te ad momētū patit̉ in ſua p̄ſentia ꝯmorariHec ſic faciēs? de hoc dono et de oībꝰ alijsreferas deo gratias. Et ꝙ etiā ei regratiaripoſſis recogita magnū donū. Et hoc donūſcilicet ꝙ in p̄ſentia ſua valeas ꝯmorari ſēꝑet alia q̄ tibi ꝯceſſerit dn̄s debes cū omnivigilātia cuſtodire. ſēꝑ cū magna auiditateīhias ad maiora. Et ſi ꝓpter tua miſeriā autaliqua occupationē exteriorē cogitatū tuū aſua p̄ſentia abſētare ꝑpēderis vel reſpicisīpeditū cū magna anxietate reuerti ſtudeasvbi eras ſcꝫ ad p̄ſentiā dei. Et hoc faciensqualē ꝓceſſū habere de beas vnctio te doce-bit. Hoc tn̄ ꝓ certo in te habeas ꝙ qͥcqͥd ſitde alijs. ſēꝑ debes te ad nichiluꝫ redigerequatū potes: et oīm pctōꝝ te īfimū reputa-re. et ta ꝓ te qͣꝫ pro. alijs a deo tuo tibi p̄ſentecū omni humilitate veniā poſtulare. ⁊ tuā cōſiderationē ſuꝑ hoc dirigere poteris ꝑ huncmodū. Nunqꝫ conſide rare vel cogitare de-bes ꝙ alij peccatores taliter a deo ſint elō-