¶ Libri quarti de ꝯſolatione philoſophie

Que diuerſa eē facile liq̄bit: ſiqͥs vtriuſqꝫ vim menteꝯſpexerit. Nā ꝓuidentia eſt ipſa illa diuina rō ī ſummo oīm pͥncipe ꝯſtituta/ que cūcta diſponit. Fatū ꝟoinherens rebus mobilibus diſpoſitio. ꝑ quā ꝓuidentia ſuis queqꝫ nectit ordinibꝰ. Prouidētia nanqꝫ cūcta parit̓ qͣꝫuis diuerſa: qͣꝫuis infinita/ ꝯplectit̉. Fatuꝫꝟo ſingula digerit ī motū/ locis: formis: ac tꝑibus diſtributa. vt hec tꝑalis ordinis explicatio: in diuine mētis adunata ꝓſpectu/ ꝓuidentia ſit. Eadem ꝟo adunatio digeſta atqꝫ explicata temporibꝰ: fatum vocetur

Que licet diuerſa ſint: alteꝝ tn̄ pendet ex altero. Ordo nanqꝫ fatalis/ ex ꝓuidentie ſimplicitate ꝓcedit. Sicut enī artifex faciende rei formā mēte ꝑcipiens: mouet operis effectū. et qd̓ ſimplicit̓ preſentarieqꝫ proſpexerat. ꝑ tꝑales ordines ducit: ita deꝰ ꝓuidētia qͥdēſingulariter ſtabilit̓qꝫ faciēda diſponit. Fato ꝟo hecip̄a q̄ diſpoſuit multiplicit̓ ac tꝑalit̓ſtrat.