Proſa ſexta
dubitatiōe ſucciſa: innn̄erabiles alie velut hydre capita ſuccreſcāt. Nec vllus fuerit modus: niſi qͥs eas viuaciſſimo mētis igne coerceat. In hac enī de ꝓuidentie ſimplicitate. de fati ſerie. de repentinis caſibus. decognitione ac p̄deſtinatiōe diuina. de arbitrij libertate queri ſolet Que quanti oneris ſit ipſe perpendis
Sꝫ qm̄ hec qͦꝫ te noſſe/ quedā medicīe tue portio eſt.quanqͣꝫ anguſto limite tꝑis ſepti/ tn̄ aliqͥd deliberareconabimur. Ꝙ ſi te muſici carmīs oblectamenta delectant: hāc oportet pauliſper differas voluptatē. duꝫnexas ſibi ordine ꝯtexo rōnes. B. Ut libet inquā. PTunc velut ab alio orſa pͥncipio: ita diſſeruit.
Oīm generatio reꝝ: cūctusqꝫ mutabiliū naturaꝝ progreſſus: ⁊ quicqͥd aliqͦ mouet̉ modo. cās. ordineꝫ. formas ex diuine mētis ſtabilitate ſortit̉. Hec ī ſue ſimplicitatis arce ꝯpoſita: multiplicē rebus gerēdis modū ſtatuit. Qui modꝰ cū in ip̄a diuine intelligētie puritate ꝯſpicit̉: ꝓuidētia nominat̉ Cū ꝟo ad ea q̄ mo
i