Liber ſcd̓s de ꝯſolatione philoſophie.
¶ Proſa primaOſtendit poſt motioneꝫ fortune animū eſſe turbatum quem cult ſanarephiloſophia per facundiaꝫ loqueleGſt hec pauliſꝑ obticuit. atꝫ vbi attentioneꝫ meā modeſta taciturnitate collegit/ ſic exorſa eſt. P. Si penitꝰ egritudīs tue cās habitūqꝫ cognoui. fortune prioris affectu deſidēioqꝫ tabeſcis.
Intelligo multiformes illius ꝓdigij fucos/ ⁊ eo vſqꝫcū his quos eludē nitit̉ blādiſſimā familiaritatē: dumintolerabili dolore cōfūdat quos inſperata reliq̄rit.Cuius ſi naturā. mores ac meritū reminiſcare: nec ha
c v