ad oſtētationē uiuere: & populares auras ſeqͥ; Opor-cer autem uerā rationem uſqꝫ adeo ducem uiuendi ha-bere/ ut &iam ſi omnes homines reclament nihil mu-tetur eorum quę recte inſtituerat: &iam ſi infamiamuel ꝑicula ſubire ꝓ recte factis neceſſe ſit; Nam qui 4liter inſtitutꝰ eſt: is nihil differre uidet̉ ab ęgyptio ſo-phiſta/ qui & arbor fiebat & aqua & feraſ& quicquid liber &. Siquidem ipſe quoqꝫ modo laudabit iuſticiam:ſi id placere audientibꝰ intellig&; modo eam uituꝑerabit: ſi iis apud quos loquitur iniurias eſſe gratal cognoſcet; & quod proprium aſſentatorum eſt ut poly-pus ad ſpeciem ſubiectiſoli colorem mutat: ita & ipſead uoluptatem audientium ſententiam mutabit; Sedhęc in noſtris libris addiſcemꝰ ꝑfectius; in pręſentiauero umbram aliquam uirtutis deſcripſimꝰ/ ex his extraneis doctrinis. Qui enī diligenter e quauis re co-gunt utilitatem: &ſi minutatim id agant: tamē ut magna flumina/ multa ex multis locis accipiūt incremē-ta. Nam id quod inquit poeta: ſi parum paruo addaſidqꝫ frequent̓ facias; nō ad pecunię dūtaxat augmē-tum recte dictum fuiſſe putandum eſt ſed ad cuiuſuisſcientię; Sias qͥdem igit̉ unu̓ſe ſeptem ſapientibꝰ filioſuo ad ęgyptios ꝓficiſcenti/ rogātiqꝫ patrem qͥd namagendo maxīe ſibi gr̄atū facers/ ſi uiaticū inꝗͣt ad ſe-nectute cōpares/ uirtutē nimiꝝ ꝓuiatico intelligēs:ſed arctioribꝰ t̓minis illam circumſcribes: utpote ꝗͥ eius utilitatē humane uitę ſpacio diffiniuit. Ego autēſiue ꝗs Titoni ſenecturem: ſiue uiuaciſſimi apud no-ſtros Mathuſale q̄ mille ānos minꝰ trigita dicit̉ uixiſſe ſi deiqꝫ uniuerſum tēpꝰ ex qͦ fuerūt homīes metiat̉