MAGNI BASILII LIBER AD IVVE-NES QVANTVM EX GENTLLIVMLIBRIS AC LITTERIS PROFICI-ANT.Vlta ſunt filij/ quę hortāturme ad ea uobis conſulenda-quę optima eſſe duco: quęqꝫuobis/ ſi illa ſeꝗmini profu-tura confido. Quippe & huiuſmodi ętas & multarū re-rum u̓ſus/ & inſuꝑi quod o-miia maxime docet/ in utrāqꝫ ꝑtem imitationeſſatis eſſeexꝑtum/ humanarum rerum me fecere peritum; Itaqꝫ poſſum ſis qui nuper uitam ingreſſi ſunt/ quaſi ui-am aliquam qua tutiſſime proficiſcantur oſtendere.Accedit ad hoc ꝙ naturali ꝗdē neceſſitudine me poſtparentes nemo eſt uobis propinquior. quamobremego quidem erga u̓os nec minus beniuolentię habeoipſi parentes. uos autem puto/ niſi forte me ueſtrafallit opinio/ cum me int̓uemini parentum deſideri-o haudquaqͣ moueri. Si igitur quae a me dicentur/ eauos ſuſciꝑe ac ſequi parati eſtis; in ſecundo eritis or-dine laudatorum apud Heſiodum. Si minus; ego ſa-ne nihil moͣleſtum dicam. Vos autem meminiſtis carminum illorum/ in quibus ille poeta inquit. Opti-muni illum eſſe qui per ſeipſum quę agenda ſunt con-ſpicaretur; ſequenti autem gradu qui aliorum conſi-lia ſequeretur. qui uero ad neutrum horum aptus eſſet eum penitus eſſe inutilem. Nec uos ulla admira-