coget neceſſitas/ ſed anima bonis artibꝰ imbuenda/ &ex corporū uinculis ac paſſionum ſocietate ꝑ philo-ſophiam eximēda Illud prętereꝫ efficiendum eſt: utcorpꝰ laboꝝ patietiſſimum ſit. uentri autē nō ad uo-luptatē/ ſed ad ſuſtētationē porrigendū; Nam ꝗ ſemper cenas atqꝫ coqͥs mnele agitant/ epulaꝝqꝫ gratia ter-ras mariaqꝫ ꝑſcrutant/ miſerabui admodū ſeruitutep̄muntur: ⁊ grauuſimo domino tributa pēdunt: ni-hil leuiꝰ patiētes qͣ ii qui apud inferos penas bat uirga ignem diuidentes: ⁊ cribro aquā ferentes; & ꝑfoſſum uas implere anhelantes/ nullū finē laborum ha-benteſ. Tonderi autē aut amiciri ultra qͣneceſſitas ſitaut miſeroꝝ eſt ſecūdum Diogene/ aut iniurioꝝ. Itaqꝫoccupatū eſſe in corꝑis ꝗrnatu nō minꝰ turpe dicen-dū arbitror/ qͣ aut pelicem eſſe aūt adulteꝝ. Quid e-nim refert homini glauo xeſtide amiciat̉ an uili ali-qua ueſte/ dūmodo corpꝰ ab intemꝑie tutēt̉? Quod& in cęteris obſeruandū eſt ne quid ſuꝑuacuo molia-mur: nec pluſ corpi tribuamꝰ qͣ anime cōmodum ſit.Neqꝫ enim minꝰ turpe eſt uiro qui uere hoc cognomine dignꝰ exiſtat nimiā corꝑis cura habere qͣ ad aliamquāuis paſſione effęminatū ęſſe. Omne porro ſtudi-umponere ut corpi qͣ optime ſit/ homīs eſt ſeipſum i-gnorātis: nec intelligētis ſapiens illud ꝙ nō id quodcernit eſt homo: ſed opus eſt maiori ſapientia ut quiſqꝫ noſtrum quid tandē ipſe ſit poſſit agnoſcere. Verūeniuero id aſſeq̄ nō expīata pͥus mēte impoſſibiliꝰ eſtqͣlippii oculis ſolem ꝑſpicere. Expiatio autem ani mefit ut & breuiter ſimul & abunde uobis dicam: per cōtemptū eaꝝ quas nobis ſenſus porrigūt uoluptatū.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten