citatem definiunt; minime uero cum de diis aliquiddicunt; & maxime cum de illis ita narrant quaſi plu-res ſint axqꝫ diſcordes? Nam apud eos ⁊ frater in fratrem colliurat; & parentes filiis/ & filii parentibꝰ inferunt bella; deorū uero adulteria; atqꝫ amores & ſcęleſtos concubitꝰ & e̓os maxime ſummi ac principis o-mnium: ut illi aſſerunt Iouis/ que ne de pecudibꝰ ꝙͣdem ſine rubore quis diceretuis relinquemꝰ qui in ſcena uerſant̉. Hęc eadem dicenda ſunt & de cęteris ſcriptoribꝰ: & tunc maxime cum ad uoluptatem loquū-tur; Sed nec oratorum artem in mentiendo imitabi-mur; neqꝫ enim in iudicio/ neqꝫ uſquā alibi metiri no-decet/ qui rectum ac uerum iter uitę elegimus; quibꝰinterdicta ſunt iudicia legis pręcepto. Sed tunc maximne oratores amplectemur/ cum aūt uirtutem extollunt/ aut uicia effulminant. Vt enī ex floribus ceteriquidem nihil ſumunt pręter colorē/ apes uero & mella ilide ſciunt excerꝑe: ita qui non ſolum uerborumFfeſtiuitatem ſequūtur fructum aliquem perciꝑe poſ-ſunt. Sed quoniam in apum mentionem incidimꝰ/ ꝓ-ſequamur hanc ſimilitudinem. Illę enī nec omneſ pa-riter flores adeunt/ nec ſi quos adeunt eos totos abſumunt; ſed eo ſolo ablato quod oꝑi ſuo aptum ſit reli-quum omne ualere ſinunt. Et noſ qͦqꝫ/ ſi ſapim/ cumid excepimuſ quod ueritati amicum conſentaneumqꝫſit/ cętera omnia tranſgrediemur Et uelut ī roſis le-gendis ſentes uſtamꝰ/ ita quantum utiliter ſcriptumeſt accipientes/ reliqua quę nocere poſſunt declinabi-mus. Principio igitur diſciplinarum quamlibꝰ con-ſiderare oporter & ad finem dirigere lapides ad filū