dorico ꝓuerbioxiredigentes; Et qͦniam ad hanc no-ſtram uitam ꝑ uirtutem aſcēditur/ uirtuſ autem ipſaa poeris/ multum ab hiſtoricis/ multo &iam magis aphiloſophis laudatur/ egrū uerbis maxime eſt inhę-rendum; neqꝫ enim parum utilitatis hab& conſuetudo quedam / & familiaritas uixtutum/ mentibus iuue-num animisqꝫ infuſa/ cum maxime inhęrere ſoleant& pene indelebilia eſſe quę in tenera etate diſcunturiꝓpter animoꝝ molliciem ꝓfunde inuſta. Et quid aliud Heſiodum uoluiſſe putandum eſt cum illa ſcripſicarmina quę uniuerſi decatant? Aſpera inquit pͥmo& pene uiua & ſudoris continui & laborum plena eſtuia quę ad uirtutem ducit. quamobrem nec cuiuſuiseſt ꝓpter arduitatem illani ca̓peſſere/ nec capeſſentifacile ad cacunien euadere. Sed ubi qd ſuꝑaueris exeius faſtigio uidere licet ut uia illa ieuis ſit & pulcra:utqꝫ expedita & facilis & longe iocūdior qꝙͣ altera quead uicia ducit. quam uniuerſam ſimul arripi poſſe vipſe idem poeta teſtatur; Mihi ꝗͥdem uidet nihil ob aliud qͣ ut nos ad uirtutem ꝓbitatemqꝫ adhortareturiſta dixiſſe/ ne laboxibuſ uicti/ ante finem cleſiſteremꝰ.Sed & ſi quis alius ſimiliter uirtutem laudarit/ eiꝰ ſermones ꝓmptiſſime recipiemꝰ Ego autem e quodamuiro/ qui ad ueſtigandas poetarum mentes acutiſſimꝰhabet/ audiuicum diceret totam Homeri poeſim/ laudem eſſe uirtutis; omniaqꝫ illius poetę hūc tendere:niſi quid interdum incidenſ ſit; uerum in eo loco uelmaxime id patere cum finxit cephalanorū duce nau-fragio ęiectūtā ſpectabilē fuiſſe ut illos qͥbus & ſolus& nūdus apparuit/ uerecundia aliqua auerteret. qͣn-