et hoc pꝫ per illud ſapiētie. viii. Sciui qm̄ aliter nonpoſſuꝫ eē ſapiēs niſi deus det. Tertio aliqd̓ opus dr̄bonū qꝛ in finē eſt ordīabile ⁊ habet aliquā ordinationem intra ſe. ſicut paſcere eſuriētem ⁊cͣ. ſiue ex debita circūſtantia ſiue exigentia tp̄is loci ⁊c. et ad iſtudpoteſt libeꝝ arbitriuꝫ abſqꝫ gr̄a ꝙͣuis ad hoc ꝙ fiatfaciliter reqͥrat̉ gratia aliqua diuina ſuꝑaddita na-turalibꝰ. Et ſic pꝫ reſpōſio ꝙ liberum arbitriū abſqꝫgratia aliqua ſuꝑaddita ꝑ dona naturalia poteſt inaliqd̓ bonū morale licet per illud ꝯn̄ter nō diſponat̉ad gr̄am nec ad gloriā: et hoc ꝑ ſe lꝫ quodāmo diſponat qꝛ eſt ordinabile in vltīm finē. Hoc aūt ſic ſuadet̉Nam ſi libeꝝ arbitrium dimitteret̉ ī puris nat̉alibꝰadhuc ſibi remaneret aliquod iudiciū quo iudicaretparentes eſſe honorandos. et hoc patet ꝙ ſi haberettale naturale iudicium: ſcilicet naturaliter parenteseſſe honorādos: ⁊ talem naturalem inſtinctum de parentibus venerādis poteſt illud velle/ et ſic cum ha-beat organa exteriora poteſt cōplere illud opus ẜmꝙ dictat iudiciū rōnis abſqꝫ munere gr̄e diuine ſuꝑ-addito: ſed bene veꝝ eſt ꝙ nō poteſt illud facere necvelle abſqꝫ diuine gratie munere ꝓut tale cogitatuꝫaut velle eſt ordinatū ad ꝯſequēdum beatitudinem.et ſic ſunt intelligende auctoritates ſanctoꝝ q̄ ꝯclu-dunt ꝙ abſqꝫ munere diuine mīe ⁊ gratie non poteſtliberum arbitriū in aliqd̓ bonū. ¶ Sꝫ orit̉ dubiumNam ẜm dona naturalia natura ipſa appetit ſuamperfectionē: ergo ſignū eſt ꝙ tendit ad acquiſitioneꝫgratie. Ad hoc dr̄ ꝙ duplex eſt ꝑfectio. quedā eſt int̓limites nature: ⁊ iſtā appetit natura. Alia ē ꝑfectioque eſt ſupra naturā: ⁊ de iſta nō oportet qd̓ appetatet ſi appetat/ non tn̄ appetitu ꝑfecto qui reqͥrit gr̄am