Iniciū ſalutis nr̄e deo miſerāte habemꝰ: vt acqͥeſomus ſalutari inſpirationi noſtre p̄ſtantis eſt vt adi-piſcamur qd̓ acquirendū admonitione cognouimusdiuini eſt muneris: vt non priuemur iam adepte ſa-lutis munere: ſollicitudinis nr̄e eſt ⁊ celeſtis pariteradiutorii. Ex qͥbus ꝟbis pōt clare cognoſci ꝙͣtū pōtliberū arbitriū reſpectu gratie. nā cum ſint in opereſalutis iſta quattuor .ſ. imitari / acquieſcere adiuuariꝑmanere. primū eſt inſpiratiōis dei. ſcd̓m libertatisarbitrii. terciū muneris diuini. quartū ſollicitudinisnoſtre ⁊ pariter diuini adiutorii. Per hoc patꝫ ſatisclare ſolutio queſtionis. ¶ Sꝫ orit̉ dubitatio: vtrumqͥs poſſit deteſtari culpā ꝟtute ꝓpria nat̉e. Rn̄det̉ ꝙdeteſtari culpā dupl̓r poteſt ītelligi. Uno mō qꝛ talisdeteſtat̉ in ꝙͣtū ē offenſiua maieſtatꝭ ⁊ eqͥtatis diuine⁊ iſto mō nullꝰ p̄t abſqꝫ gr̄a. qꝛ n̄ p̄t abſqꝫ gr̄a gratisdata cognoſce̓ ip̄am offenſam. Alio mō p̄t deteſtariqꝛ ē leſiua ꝓprie nature. ꝟbi gr̄a qꝛ quis per naturaꝫſuā cognoſcit ꝙ ꝓpter fornicationē ꝑdidit oculū velaliud mēbrū vel īcurrit aliquē aliū morbū: ⁊ iſto mōpoteſt quis ꝑ libeꝝ intellectū cognoſcere ⁊ deteſtariculpam ꝓpriam. ¶ Secūdo aūt videndū eſt qualit̓poteſt volūtas in aliqd̓ bonū. Pro quo notādum eſtꝙ aliqd̓ opus poteſt dici bonū tripl̓r. Uno mō aliqd̓opus dicit̉ bonū ſimplicit̓ ⁊ illud dicit̉ qd̓ ē ordinatūin finem optīm: et tale eſt bonū meritoriū/ ⁊ in iſtudnō poteſt libeꝝ arbitriū abſqꝫ gratia gratū facienteSecundo mō aliqd̓ opus dicit̉ bonū qꝛ aliquomō decōgruo diſponit ad bonū/ ⁊ tale eſt bonū qd̓ fit extracaritatē: nichilominus tn̄ fit cū recta intētione. et intale nō pōt libeꝝ arbitriū niſi cū gratia gratis dataꝑ quā illuīat̉ ⁊ dirigit̉ vt velit facere qd̓ deo ē placitū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten