De humilitatefo. lxxxi.an odio dignus ſit. ſed omnia in futuro ſeruantur in-certa. Si aūt ſciat aliqͥs ſe eſſe ī gratia: tn̄ ſe huiliaredꝫ ꝓpter quattuor q̄ īterdū etiā viris iuſtis et ꝑfectisnocēt .ſ. negligētis ꝓficiendi / difficultas ſtādi vel ꝑſeuerādi/ facilitas cadēdi: etiā adſibilū vniꝰ modi ꝟbidifficultas vel īpoſſibilitas reſurgendi. Hō enī poteſtper ſe ire ad culpā: ſed per ſe nō poteſt redire ad gra-tiam: quia dr̄ in pſal. Spūs vadens ⁊ non rediens.¶ Telcia cā humilitatis ē ꝯſiderare ſe de ꝓximis noſtris. Uidemꝰ enī multos de fratribus ⁊ ꝓximis nr̄isin ſcīa ⁊ ꝟtutibꝰ ꝓfeciſſe. et nos in pctō vel ignoran-tia remāſiſſe. vn̄ debemꝰ erubeſcere Videmꝰ etiā multos fratres ⁊ ꝓximos cecos mendicos ⁊ diuerſis mi-ſeriis afflictos. ⁊ iō debemꝰ cōꝑati timere ⁊ deo grati⁊ huīles eſſe ⁊ laudare eū: qui nos potuit et pōt ſimi-lia ex ſua eqͥtate īfligere ⁊ ex ſua pietate cuſtodire Etꝓpter hanc cām huīlitatis dr̄ Iob. v: Uiſitans ſpeciētuā nō peccabis. Viſitās ſpeciē tuā .i. ꝓximū qͥ eſt ſpecies tua/ vel ſpecies vna tecum.¶ Quarta cā huīlitatis ē ꝯſideratio hoſtis aduerſātis: cui ſine dei adiutorio nō poſſumꝰ reſiſtere. īmo ſiꝯparati fuerimꝰ ei ip̄e quaſi gygas ⁊ nos qͣſi locuſtevt dr̄ numeroꝝ. xiii. cuiꝰ etiā tāta ē crudelitas/ ꝙ nosoī hora trāſglutiret: niſi etiā diuina ꝓtectio nos cuſtodiret. qꝛ dr̄ Trenoꝝ. ii. Mīe dn̄i qꝛ nō ſumꝰ ꝯſumpti-cui debemus totam virtutem aſcribere.¶ Quīta cā huilitatis ē ꝯſideratio diuine magnitudinis/ cui tenemur humiliter ſubeſſe ꝓpt̓ bn̄ficiū creationis iuxta illud pſal. Ipſe fecit nos. ⁊ non ipſi nos.⁊ ꝓpt̓ bn̄ficiū redēptōis. iuxta illud Eccl̓iaſtici. xxix.Gr̄am fideiuſſoris tui. ne obliuiſcaris. Huīliare etiaꝫdebemꝰ nos deo/ cuiꝰ potentiā euadere nō poſſumus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten