ſalteꝫ ſeruū ſuū neceſſariū heredē haberetᵇ qͥ ſatis facturuſeēt creditoribꝰ autᵉ hoc eo n̄faciēte creditores res hereditarias ſeruiᵉ noīe vēdāt. ve īiuria defūctꝰ afficiat̉. Idēqꝫiuris ē. ⁊ ſi ſin̄ libertate ſeruꝰheręs inſtitutꝰ ē. ¶ Qd̓ nr̄aconſtitutioᵏ nō ſolū ī dn̄o quiſoluendo nō eſt. ſed generaliter conſtituit noua humanitatis ratione. vt ex ipſa ſcriptura inſtitutionisº. etiā libertaſei competere videbat̉. cumᵗ n̄ē veriſimile eum quem heredem ſibi elegit. ſi pretermi ſerit libertatis dationem ſeruūremanere voluiſſe ⁊ nemineꝫſibi heredeꝫ fore. ¶ Inᵐ fraudem autem creditoruꝫ manumittere videtur. qui vel iā eotemꝑe quo manumittit ſoluēdo non eſt. vel qui datis libertatibus deſiturus eſt ſoluendo eſſe. ¶ Preualuiſſetamē videt̉ niſi animū quoqꝫfraudādi manumiſſor habuerit non impediriª libertates.quamuiſ bona eius creditoribus non ſufficiant. Sepe .n.
de ſacultatibꝰ ſuiſ amplius qͣꝫi his ē ſperant hoīes. Itaqꝫtūc ītelligimꝰ īpediri libertatē cū vtroqꝫ mō fraudanturcreditores .i. ⁊ conſilioᵗ manumittentis. ⁊ ipſa re. eo ꝙ bōanon ſunt ſuffectura creditoribus. Eadem lege eliaſcentiadomino minoriˣ. xx. annis n̄aliter manumittere permittitur. qͣꝫ ſi vindicta apud concilium iuſta cauſa manumiſſionis approbata fuerit manumiſſio ¶ Iuſte autem manumiſſionis cauſe he ſunt. velutiſi quis patrem aut matrem.filiū filiamue aut fratres ſororeſuę nat̉ales. aut pedagogumº. aut nutricē aut educatoreꝫ aut alumnūᵉ alumāueaut collactaneum manumittat aut ſeruuꝫ ꝓcuratoris habendi gratia. aut ancillā matrimonij habendi cauſa. duꝫtamen intra ſex menſes ī vxorem ducaturᵍ niſi iuſta cauſaimpediat. ⁊ ſeruus qui manumittitur ꝓcuratoris habendigratia. ſi mīor. xvij. ānis manumittat̉. Semel autē cauſa
cū hi. §. ſi in annos ⁊. C. de epi. ⁊ cle. ſi quis ad declinādū. §.pe. ⁊. ff. de offi. p̄. illicitas. §. fi. ar. ꝯͣ. ff. d̓ excu. tu. ⁊ cur. l. ſpadonē. §. fi. ⁊ in aucten. de teſti. §. j. ⁊ illud pauꝑ vbiqꝫ latet.ecōtra dicat̉ cantabat vacuus corā latrone viator.a ¶ Uel ꝓ ſaltem. b Haberēt. ſic. ff. de interro. act. l. etqꝛ in prin. ſicut. jͣ. debo. poſ. §. ꝑ qͦs aūt.c ¶ Aut hoc nō facente .i. nō ſatiſfacieite creditoribꝰ.d ¶ Eo ſeruo. nunclibexto facto.c ¶ Serui quondā.ſꝫ mō eſt liber.f ¶ Iniuria. qͥ ad fama q̄ etiā pꝰ morteꝫqn̄qꝫ dānat̉. vt. ff. deac. l. ⁊ iudicioꝝ.g ¶ Idēqꝫ. lib̓tate n̄ꝙ dicat inſtituo te ſine libertate qꝛ tūc n̄eēt hereſ. vt ſtatiꝫ dicet in fi. huiꝰ. §. ſꝫ p̄termiſit dationē lib̓tatis. vt in fi. §.h ¶ Conſtō. vt. C. d̓ve. ſer. he. inſti. l. quidam in prin.i Scriptura. ſic̄. exdatione tutele. vt. jͣ.qͥ da. tu. poſ. in pͥn.k ¶ Inſtōis. ar. ꝙ aliqͥ ꝯceſſo illud ꝯcedit̉ ſine qͥ illud eē nōp̄t. vt. ff. d̓ iu. o. iu l.ij. Accur.l ¶ Cū n̄. hec ē nouarō de qͣ p̄dixi mō. ſꝫlex ipſa antiqͣ fuit.vt. ff. d̓ here. inſti §jͣ. q̄ eſt ꝯtra.m In fraudē. ſic. ff.e. ti ſ. qͥ ⁊ a qui. ma.li. nō fi. l. in fraudeꝫ.n ¶ Soluendo. cū ⁊ ſciāt ſe hr̄e creditores. vt. jͣ. que in frau.cre. l. oēs. §. lucius.o ¶ Non eſt. et nunc erit petus ſoluendo.p ¶ Preualuiſſe. nā qͥdā dicebāt ꝙ ſufficiebat ſolꝰ euentꝰ.alij dicebāt ꝙ exigebat̉ vrūqꝫ .ſ. fraus ⁊ euentꝰ. ⁊ iſta ſnīa p̄ualuit. tn̄ ex p̄dictꝭ videbat̉ ſufficere euentū ſolum tn̄ ⁊cͣ.q ¶ Impediri. hic diligenter attēde ꝙ ſi directa det̉ lib̓tasnō ſolū int̓ viuos ſꝫ etiā in vltima voluntate duo ſūt nccͣriaſ. ꝯſiliū h̓ ē fraus ⁊ euētus. vt h̓. ⁊. ff. c. §. in fraudē. ⁊. C. e. l. j.in fideicōmiſſaria ſufficit euētꝰ. vt. C. qͥ manu. n̄ poſ. l. fi. Etrō eſt. qꝛ facilius libertas de facto data ab herede reuocat̉qͣꝫ a d̓functo cuiꝰ videbat̉ diſpoſitio. l. vt. ff. d̓ f.i deicō. liber.l. iiij. §. ſi in fraudē. Alia rō notat̉. C. e. l. in fraudē. in alijs aūtalienationibꝰ q̄ in fraudē creditorum fiunt. dic vt. jͣ. de ac. §.item ſi quis.r ¶ Sepe. tn̄ tacite obiectōi quō pōt eſſe animꝰ bonus cumipſa veritate fraudet eos. Rn̄. ſepe em̄ ⁊cͣ. Sꝫ ar. ꝯͣ. C. d̓ reſcn. ven. l. quiſquis. Accur.g ¶ Cū vtroqꝫ. fraus .ſ. ⁊ euentꝰ interuenit vt ſubijcit. ⁊ fac̄ad hͦ. ff. q̄ ⁊ a qͦ. ma. li. l. ſi in fraudem.t Conſi io. No. quē teneri de ꝯſilio. ſꝫ ꝯͣ. ff. mā. l. ij. §. fi. ſꝫhͦ fuit fraus. ⁊ iō fuit tale ꝯſiliū obligatoriū. qꝛ fraudulētū.y ¶ Eadē .ſ. de qͣ eſt habita mentio. vt. sͣ. e. in prin.
x ¶ Minori. ſufficit gͦ ſi nō ſit minor. xx. an. etiā ſi nō ſit maior. vt qꝛ tetigit vltimum diē. xx. an. vt. ff. de manu. l. j. ſicut īteſtō fauore ſui. vt ff. de teſta. qͣ etate.y ¶ Uindicta. hic expone. vt. sͣ. ti. j. §. multis.z ¶ Conciliū .i. apud locū illū vbi habet̉ ſuꝑ hoc ꝯſiliū. i. deliberatio. ⁊ ſic ponit̉id qd̓ ſit ꝓ eo vbi fitvt. ff. de iuſti. ⁊ iu. l.vl. §. fi. Uel dic apd̓eos qͥ preſunt ꝯciliovt ſūt oēs hn̄tes ord̓ narā iuriſditōꝫ ētminimi. mgr̄atꝰ cū h̓ſit d̓ volūtaria iuriſditione. vt. ff. de of.ꝓcon. et le. l. ij. ⁊ inauctē. d̓ defen. ci. §.nll̓a coll̓. iij.a ¶ Iuſte aūt cāe facit. ff. de manu. l. ſiminor. cū. l. ſe.b ¶ Patrē. Sꝫ qͣuitp̄t filiꝰ habere ẜuuꝫſ. pr̄eꝫ vel eꝯͣ. vel frater freꝫ ſuū ſiue ſororē. rn̄. bn̄. vt qꝛ inſtituit dn̄s filiū ſerui ſui heredē vel filiū ancille vel eꝯͣ. ⁊ ſic de alijs. qͦ caſu ſit inſtitutꝰ hēres ⁊ dn̄s oīmſibonoꝝ qͦꝝ dn̄s fuerat teſtator. vt. sͣ. e. §. j. ff. de acqͥ. poſ. cumheredes. Itē p̄t eē vt ſi habeat qͥs filiū ex ancilla ſua. naꝫ eſtſeruus ⁊ filius. vt. C. cōia. dele. d̓ ma. l. fi. ⁊ eꝯͣ ſi ſeruusⁱ hēatfiliū ex dn̄a. nā filiꝰ ē. ⁊ liber ⁊ dn̄s cū vētreꝫ ſequat̉ qͦ ad ſtatū. vt. C. de rei. ven. l. partū. lꝫ poſſit ipſe ⁊ dn̄a accuſari. vt.C. de mu. que ſe. ꝓ. l. j. ⁊. jͣ. de here. inſti. §. j.c ¶ Naturales. ⁊ ltīmos vel naturales tantū.d ¶ Pedagogū .ſ. qͥ ab initio īſtruit pueros. a pedos qd̓ eſtpuer ⁊ gogos qd̓ ē ducere qͣſi ductor ſiū gub̓nator pueroꝝe ¶ Alumnum. quem vel quam alumnus aluit vt differat aſuperiori.f ¶ Collactaneū. qͥ ſimul mecū lactauit quē fratrē bonon̄. appellant.g ¶ Ducat̉. preſtito ſuꝑ hoc ſacrame nto. vt. ff. de ma. vin. ſicollactaneus. in fi.h ¶ Cauſa iuſta. vt infirmitatis que tribuit dilationem. vtff. ſi quis cautio. l. ij. §. iij. ⁊. iiij. ⁊. ff. de re iudicata. l. queſitum. vel alia qualibet iuſta. vt. ff. ex quibus cau. ma. licet. l.in fi.i ¶ Decem ⁊ ſeptem an̄. Sed quomodominor .xxv. an. poteſt eſſe ꝓcurator. vt. C. de procura. exigendi. Et. ff. de procuratori. ſi minor. Rn̄de hoc ad nego.