ne iudei publicis preferantur officijs qꝛſub tali pretextu criſtianos infeſtāt plurimū ⁊ moleſtāt. et ſi eis tale fuerit officium cōmiſſum ꝑ proiunciale cōciliū q̓nūaum celeẜrandū monitione premiſſa cōpeſcat̉. et tali officiali cōmunio criſticorū in cōmercijs et cilijs denegetur donecpeſtituerit qͥcquid ex tali officioh̓abuita criſtiaīs cōuertēdū ī vſqpaupu̓ xp̄icioꝝẜm ep̄i dioc. ꝓuidentiā et officiū ipſū cūpudore amittat qd̓ irreuerēter qſſumpſitet qd̓ de iudeis dicitur extēditur ad paganos. Nota ꝙ in fideles fidelibus p̄poni nōdn̄t. nec publicis officijs preferri. Itēqd̓ percipitur ex officio qd̓ h̓abere nō lꝫreſtitui dꝫ qꝛ ſi prīcipale non lꝫ nec eiusacce Ioriū.¶ Ad liberanda.Ca. in cōcilioiſto dicitur illud qd̓ legitur s. e. ita qͦrundā hoc adiecto ꝙ illis qͥ predicto mō delinquūt gdemiū uō aperiatur eccē niſi totūqd̓ ex dānato cōmercio perceperūt. et tantūdem de ſuo in terre ſancte ſubfidiū d̓ſtinauerīt vt in eo puniātur ī qͦ peccanerūtqd̓ ſi ſoluendo nō fuerint alias delictumiſtorū taliter puniat̉ qd̓ alij attēptereſimilia ꝑtimeſcat. Lota ꝙ qͥ contra eccleſiam delinqͥt in eo punitur vt ab ea nonrecipiatur donec ſatiſfaciat Itē puniqͥs in eo in qͦ deliquit.Itē pena vniusdebet eē metus alterius.¶ Ex ſpiritualiCa. Rex portugalie in officijs publicis criſtianis preferebat iudros cōtra cōſiliū generale s. e.Cū ſit. vn̄ mondat pa. duobus epiſcopretinqrege ipſū moneāt ⁊ inducat ne ī publicis officijs iudeos preficiat criſtianiscōtra conciliū generale qd̓ ſi forte redditus ſuos iudeis vendere voluerit vel paganis aliquē criſtianū deputet nō ſuſpectūde grauaminibus clericis et eccleſijs īferendis et ꝑ illū iudei et ſarraceni ſine cri

ſtianoꝝ iniuria iura regalia cōſequāturNora iudeos criſtianis nō eē preferendosItē officiales ſuſpecti non dn̄t preponiclericis.Nulli iudeo. Ca. iudei emebātſeruos criſtianos ⁊ eos in ſuo ſeruicio reunebant qd̓ fieri non dꝫ. vn̄ ſtatuit conciliū generale ꝙ nō liceat iudeo baptiſatūvel baptiſari volentē emere vel in ſuo ſeruicio retinere. Secūdo dicit ꝙ ſi aliqͥs iudeus ca mercimonij emerit alique nondūad fide cōuerſū et poſtmodū facis fueritcriſticinus vel deſideret fieri detur ab̓ aliqͦxij. ſolidi et ille ab illius ſeruicio ſubtrahatur ſi vero infra tres menſes ipſū venale non expoſuit ſi emit eunde ad ſeruie̓dūſibi ipſe nec eū poſtea vendere. nec aliusipſū gudeat cōparare ſꝫ nullo dato precioad libertatē ꝑducat̉. No. ꝙ ſi iudes aliqͥsſeruū emexit cā īcimonij et facio ſiteriſtiquus infra tres menſes illū venalemexponcit alioqͥn preſumitur ꝙ illū emērit cā ſeruiendi ſibi cōtra quā preſumptione nō inducitur probatior ita ē preſūptio iuris et de iure. Itē fauor fidei priuat alique ſeruo ſuo.De hereticis.C4. DiciturVbius in fidei hoc capitulo q qͥ in fide dubitat in fidelis ē nec ē credendumteſtimonio eorū qͥ fide veritatis ignorātNota ꝙ dub̓ius in fide infidelis ē. Itē infidelis teſtis eē nō poteſt.Ca. Paret. NotaQui alios.ꝙ qͥ aliū cb̓ errore nō reuocat ſeipſū exrare demonſtrat et ē argumentū ꝙ qͥ tacet cōſentire videtur.¶ FirmiſſimeCa. Queſetū fuitcib̓ auguſtino vtrū hereticusl̓ ſciſmciticꝰſaluari poſſit rn̄. auguſtinus firmiter teneas et nullcitenus dubites ꝙ oīs here