De iude. ⁊ ſar.
mopentur nec īfantes iud eorū nutricesmulieres in domibus eorū nutrire preſumant. quoniā iudeorū mores moribus criſtianoꝝ nō cōcordont. et ꝑ aſſiduā cōuerſanionē ſimplices ad ſuā perfidiā inclinarent. Rota ꝙ familiaritas malerū vitāda e ne honi corru̓pantur ab̓ eis.Sicut iudei.Ca. Statuit clemens pa. ꝙ nullus iudeus cōpellatur adfidē venire fauitus ⁊ ſi aliq̓s ad fide confugerit criſtianā poſtquā volūtas eiuspatefacta fuerit abſqꝫ īpedimēto criſtiauns efficiatur. fide enī habere non creditur qͥ nō ſpontaneus ad fidē accedit Secūdo dicit ꝙ nullus criſtianus ſine iudicio ſecularis pote ſtatis iudeū occidere velmutilore vel pecunias ſuas auferre preſumat vel bonas cōſuetudines iudeorū īmutet nec in feſtiuitatibus ſuis perturbet ꝑcoacta ſeruicia exigat. Tertio ſtatuit vtnullus cimideriū iudeorū mutilare aut īuader̄ ſiue ob̓tētu pecunie humata corpora effodere preſumcit. et ſi qͥs cōtra hocfecerit honoris ⁊ officij ſui periculū patiatur aut excōmunicetur niſi ſatiſfeceritNota ꝙ iudeus nō e cōpellendus mnuitꝰrecipere baptiſmū. Itē coacta ſeruitiānō ſūt a iudeis extorquēdā. Itē iudei poſun habere cimiteriū.¶ Quā ſit laudabile.Ca. Quida̓ ep̄s qͥ volebat predicare fide̓ caiholicā paganis queſiuit a pa. vtrū deberet vti cibis illorū cōcedit ei dn̄s pa. et ſocijs eius vt cū exibūt ad predicādā fide paganis liceat eis uti his cibiscū gratiaꝝactione qͥ ſibi cb̓ ipſis infidelibus apponentur du̓modo abſtineat ab̓ elu carniū hicdiep̄us qͥd̓s carnibus vti nō licet iuxtacanonicas ſanctiones. inſuꝑ cōcedit eidēvt quicūqꝫ religioſi aut clerici idonei adpredicandā fide ſibi adherere voluerintliberā habeāt facultatē petita et ob̓tē ta
prelatorū ſuorū licētia. Notaqꝫ a carnibus abſtinendū ē diehus ⁊ canonibus cōſtitutis. Itē nemo poteſt predicare ſine licētia ſui prelati. Itē nō ſufficit petere licētiā niſi ſit obtēta.Significauit.Ca. Quidā erāt in captiuitate ſaracenorū amici ſinecō ſanguinci illorū volebāt illuc ire ꝓ ipſis recuperandis. queritur qualiter valeāt illuc ꝓficiſci rn̄ pa. ꝙ bene pn̄t iredūmodo nihil ī mercibus portēt vel aliomō vnde poſſit ſarracenis aliqd̓ ſubfidiūꝓuenire excepto redeptionis articulo itatamenꝙ hͦ prius firmēt proprio iuramēto. Secūdo. dicit ꝙ illi qͥ poſt treuga factā inter criſtianos ⁊ ſaxracenoēportāt ilſuc merces prohibitas ab exdōicationenullatenus excuſant̓ ſicut nec illi excuſcitur qui ꝑ alios merces ꝓhibitas illuctranmittūt. Tertio dicit ꝙ aliqͥ iurauerunt in terrā ſarracenoꝝ cū mercibus ꝓhibitis ſe āplius non ituros niſi pax eſſet inter criſtianos reformata ⁊ poſt factā treugā venerūt illuc cū mercibus prohibitis. queritur an excuſent̓ cib̓ excōicatione rn̄. pa. ꝙ tōditio illa vel treuga eosab̓ excōicatōis vinculo nō ab̓ſoluit nec etiā periurio. Nota ꝙ qui portāt mercesꝓ hibitas ſarracenis ſūt ipſo iure excōicati ⁊ nullo tꝑe pacis vel treu̓ge excuſāt̓¶ Quod olī. Ca. In lat. cōcilioꝓhibitū fuit ꝙ nullus merces prohibitas ſarracenis portaret ꝑ ſe vel ꝑ aliūclemēs pa. oēcillos excōicationi ſupponitqͥ āplius cū ſarracenis mercimoniū hahuerūt ꝑ ſe vel ꝑ alios aut qͦcunqꝫ modoaliq̓ rerū ſubſidia dū̄ guerra duraueritduxexīt impēdēda. vn̄ mandat qͥbuſdā qͣtinus nullo modo aut qͦcunqꝫ ingenro ēis mercimonia cōcilia vel alia ſub̓ſidiatranſmittāt et ſi qͥ cōira fecerint non ſolum ſint ipſo iure excōicati verū etiā irā
ffvij