Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De iude. ſar.

mopentur nec īfantes iud eorū nutricesmulieres in domibus eorū nutrire preſumant. quoniā iudeorū mores moribus criſtianoꝝ cōcordont. et aſſiduā cōuerſanionē ſimplices ad ſuā perfidiā inclinarent. Rota familiaritas malerū vitāda e ne honi corru̓pantur ab̓ eis.Sicut iudei.Ca. Statuit clemens pa. nullus iudeus cōpellatur adfidē venire fauitus ſi aliq̓s ad fide confugerit criſtianā poſtquā volūtas eiuspatefacta fuerit abſqꝫ īpedimēto criſtiauns efficiatur. fide enī habere non creditur ſpontaneus ad fidē accedit Secūdo dicit nullus criſtianus ſine iudicio ſecularis pote ſtatis iudeū occidere velmutilore vel pecunias ſuas auferre preſumat vel bonas cōſuetudines iudeorū īmutet nec in feſtiuitatibus ſuis perturbetcoacta ſeruicia exigat. Tertio ſtatuit vtnullus cimideriū iudeorū mutilare aut īuader̄ ſiue ob̓tētu pecunie humata corpora effodere preſumcit. et ſi qͥs cōtra hocfecerit honoris officij ſui periculū patiatur aut excōmunicetur niſi ſatiſfeceritNota iudeus e cōpellendus mnuitꝰrecipere baptiſmū. Itē coacta ſeruitiā ſūt a iudeis extorquēdā. Itē iudei poſun habere cimiteriū. Quā ſit laudabile.Ca. Quida̓ ep̄s volebat predicare fide̓ caiholi paganis queſiuit a pa. vtrū deberet vti cibis illorū cōcedit ei dn̄s pa. et ſocijs eius vt exibūt ad predicādā fide paganis liceat eis uti his cibiscū gratiaꝝactione ſibi cb̓ ipſis infidelibus apponentur du̓modo abſtineat ab̓ elu carniū hicdiep̄us qͥd̓s carnibus vti licet iuxtacanonicas ſanctiones. inſuꝑ cōcedit eidēvt quicūqꝫ religioſi aut clerici idonei adpredicandā fide ſibi adherere voluerintliberā habeāt facultatē petita et ob̓tē ta

prelatorū ſuorū licētia. Notaqꝫ a carnibus abſtinendū ē diehus canonibusſtitutis. Itē nemo poteſt predicare ſine licētia ſui prelati. Itē ſufficit petere licētiā niſi ſit obtēta.Significauit.Ca. Quidā erāt in captiuitate ſaracenorū amici ſine ſanguinci illorū volebāt illuc ire ipſis recuperandis. queritur qualiter valeāt illuc ꝓficiſci rn̄ pa. bene pn̄t iredūmodo nihil ī mercibus portēt vel alio vnde poſſit ſarracenis aliqd̓ ſubfidiūꝓuenire excepto redeptionis articulo itatamenꝙ prius firmēt proprio iuramēto. Secūdo. dicit illi poſt treuga fac inter criſtianos ſaxracenoēportāt ilſuc merces prohibitas ab exdōicationenullatenus excuſant̓ ſicut nec illi excuſcitur qui alios merces ꝓhibitas illuctranmittūt. Tertio dicit aliqͥ iurauerunt in terrā ſarracenoꝝ mercibushibitis ſe āplius non ituros niſi pax eſſet inter criſtianos reformata poſt fac treugā venerūt illuc mercibus prohibitis. queritur an excuſent̓ cib̓ excōicatione rn̄. pa. tōditio illa vel treuga eosab̓ excōicatōis vinculo ab̓ſoluit nec etiā periurio. Nota qui portāt merces hibitas ſarracenis ſūt ipſo iure excōicati nullo tꝑe pacis vel treu̓ge excuſāt̓ Quod olī. Ca. In lat. cōcilioꝓhibitū fuit nullus merces prohibitas ſarracenis portaret ſe vel aliūclemēs pa. oēcillos excōicationi ſupponit āplius ſarracenis mercimoniū hahuerūt ſe vel alios aut qͦcunqꝫ modoaliq̓ rerū ſubſidia dū̄ guerra duraueritduxexīt impēdēda. vn̄ mandat qͥbuſdātinus nullo modo aut qͦcunqꝫ ingenro ēis mercimonia cōcilia vel alia ſub̓ſidiatranſmittāt et ſi cōira fecerint non ſolum ſint ipſo iure excōicati verū etiā irā

ffvij