cōſpiratōesalias vero exceptiones. ſeet immicicias capitales ꝓbandas admiſit quia eis ꝓbatis pꝫ ꝙ ex odio teſtificātur⁊ tales teſtes cōtra talē p̄latūtalit̓admittūt̉. nō ẜm rigorē iuris ſꝫ ẜm tēperantiā equitanscū ageretur nō criminaliter vt ab̓ adramiſtratione amouereturtanquā īmeritus et damnoſus et de facili poterat vemoueri. vnde ipſe nō expectata ſniā ce ſit ergo intellige a cōtrario ſēu ꝙ ſi perſona cōtra quē taliter agiturde ſimonia non ſit talis. cōtra illā talesteſtes nullo modo recipiūtur. et multominus ſi agerecur criminaliter. Notaꝙ criminoſi teſtes recipiūtur in crimineſimonie de equitate ciuiliter cū qgiturnō ſimpliciter. ſed cū alijs adminiculisItē cōſpiratores et inimici capitales innullo caſu recipiūturCa. Vacāte eccāSicut tuisieniblacen̄. quendā monachū ſuū virūꝓuidū et diſcretū elegerūt in aſibatē etqͥa leodien̄. ecca cathedralis paſtor ē carebat ad colonitn̄. eccāꝫ metpo. ip̄is acceſſit ⁊ d̓ licētia ip̄is īterī mīſtrauit ⁊ ī mōaſterio iemblacen̄. poſtmodū in leodien̄ecca fuit inſtitutus ep̄s qui requiſits abipſo electo electione ipſius nolui t cōfirmare. ſed cōperto ꝙ hoc fiebat pro extorquendā pecunia ꝓtulit excōmunicatōeꝫne profecto huius aliqua pecunia ꝑſoluatur et qͥ cōtra faceret eēt excōmunicatus.z qͥdā de fratribus eius eo iunorāte promiſit pecuniā et ꝑſoluit. et ſic abep̄o inuitatus cōfirmatōem et inſtitutione accepit. poſtmodū ꝑuenit hoc ad noticici abbate ipſius dubitauit an poſſit licite miniſtrare in officio abbatie. queſiuita dn̄o pa. qͥd facēte deberet. rn̄. pa. licet ſecundū canenes etiā ꝑnuli qͥ cupiditateparētum eccās per pecuniā ſūt adepti easdimittere teneatur. tn̄ quia aliud ē ⁊ lō

ge diuerſū nō prehere cōſenſū. et cliud ēexpreſſe ꝓhihere dꝫ nihil ſibi ad penaꝫet culpā īputari ex eo ꝙ cōtra ꝓhibitionē et voluntatē ſuā a qua poſtmodū nonrece ſit alius pecuniā ſoluit eo ignorātepreſertiꝫ cū ille nō ſit ei aliqua tōſangnineitate cōiunctus niſi poſtea conſenſeritſoluēdo pecuniā promiſſāaūt reddēdo ſolutā. Alioquī cōtingeret ꝙ factū alicuisparātis infidias iumico ſuo ei damno ſūexiſteret cui oīo diſpliceret et ſic aliq̓sdedolo ſuo cōmodū reportaret. illi vero qͥ petunic dederūt aūt eā receperūt in tm̄ culpahiles ſūt ꝙ ſi eorū exce ſſuemanifeſtseēt eccē prna eēnt canonica feriēdi. Iota primo ax. ꝙ eccavatute ptas cō firmādi electiones prelatoꝝ non pertinet ad capitulū ſed cōſuetudini ſtatur. Itē electus in cibbotē ante ſui cōfirmatōem pōtexcōmuuicare. Itē ſi pecunaa ſoluaturcōtra prohibitōem electi ei nō obeſt niſipoſtea cōſentiat ipſam ſoluēdo. Itē qd̓cib̓ īicio nō nocebat factū tꝑis per cōſenſum ſequentē īputaturet ſic ratihabitiocetrotrahitur in maleficijs. ⁊ mādato cōparat vx. Itē dolus vnius alteri obeſſenon dꝫ nec ſibi prodee.¶ Tua nos. Ca. aliqͥs clericusaliqͣ d̓ bonis ſuis ob̓tulit alicui ecce. petēsvt id̓ clericus in canonicū admittat̉. et eade hona ſib̓i retinere lice at ꝓ prebendain vita ſua queritur vtrūā honci illa recipi liceat. et ide clericus in canonicū affuimi cibſqꝫ vicio ſimonie. Rn̄. pa. ꝙ ſi clericus cōditione vel pacto offerat ſona ſua vt ea retineat ꝓ prebendo et in canonicū admittatur hmō i oblatio non p̄t fieri abſaſimonia. qꝛ in talibus oīs pactio ceſſare dꝫ. Si vero pure et ſine pacto etcōditione bona ſua offerat regās humiliter vt in canonicū admittcitur et honciſibi retinere liceat pro prebenda ⁊ clerici