Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſpon. et ma.

De illis.Quidam ꝓmittuntiuxamento mnt̓poſito. ſe ducturos in vxores aliquas mulieres; et poſtea anteꝙͣmatrimoniū contrahant tranſferunt ſead partes alias. Querebatur quid facere deberent ille mulieres vtrū ſſuitillis contraſere. Re ſpondet pa. ſi non fuerit amplius in facto proceſſum liberuꝫeſt illis mulieribus alijs contrahererecepta penitentia de periurio. ſi per easſteterit quominusmatrimoniū fueritalijs cōſumatum. Nota ſponſa tenecur ſequi ſponſuꝫ ꝑaigabundū nec diuipſum expectare ſine aliqua pena du̓modo non fuerit in mora.Quedā mulierDe muliereper vim tradita fuit viro et detenta. querebacur a pa. cin inter eos eēt incitrimoniū. Rn̄det pa. Int̓ vim et vim differētia nec conſtat an poſt violentiā cōſenus interuenexit. et ideo certū pa non poteſt dare reſponſū. nota inter vim etvim eſt differētia. Itē certa finitabet queſtio et duplex ad hoc certa dari poſſit reſponſio. Ex lris. Quidā vir mulier cōtraxerunt ſponſalia. nec alter intelligit quod alter propoſuit dicebant ſe ītellexiſſe. querebatur qͥd deberet ob̓ſeruari rn̄det pa. iudex pximo dꝫ viderevtrum contrahentes ſint idonei ad hocdiſcretione et etate vt per hoc preſumatur eo dicunt vel contra quo factoſeu cognito ſi alter non intellexit quodaltex propoſuit. recurpendē eſt ad cōmunem intelligentiā verborū et vterqꝫpellatur verba prolata in ſenſu retinerequem ſolent recte intelligentibus generare. Nota in matrimonio diſcretioretas eſt attendenda et conſideranda. Itēverba obſcur̄ prolata ad cōmune̓ intelligentiā ſunt reducenda.

Sponſam. Dicitur in iſto capitulo ſponſam alterius maxime nubilem et ſeptenne̓ nullus de ſanguinitate viri ducere poteſt in vxorē. Nota ſponſam ſanguinei ſanguineushabere non pōt. quod verū eſt de ſponſaſeptenni preſtat impedimentū.Ex parte.Quidam andreasnomine iuramentū preſtitit e. mulierem ab̓ eo tꝑe pro muliere haberet et fidem ſeruaret. et illa ſimiliter prounſit eidem. quo facto dictus andreas iNſam dimiſit aliam ſuperduxit. vnde illa muliex dn̄o pa. fuit cōqueſta. dicit pa. neminiliceat ſuam vxorem dimittere ſine manifeſta fornicatōis et tunc qut debetiNam reconcilicire aut viuere continenter ea viuente. mandat dictū andreamcōpelli vt illam quā ſuperduxit dimittatet ad prima redeāt et affectū inciritalipertractet. Nota qui vxorē ſuā fornicationis dimttit aliā ſuperducere eaviuente non pōt et dꝫ continent̓ viuere.Itē qui dimiſſa vxore legittima cōtrahit alia d̓bet cōpelli dimittere⁊ ad primam redire ſi petat.Ex lrisDuo nobiles viriſiluan. epiſcopatus ſcꝫ v. et h. filios filias impuberes habebant. cōueniunt inter ſe eos adiuuicē copularēt qd̓ ꝓmiſerunt adinuicē facturos et hoc parentes ꝙͣ filij iurauerunt. vnus illorū s. filiam alterius cōſentiente patre iurauitducere in vxorem. poſtmodū vero voluitaliam ducere. Epiſcopus compellebeiteum ducere illa quam iurauercit. queſiuit epiſcopus a pa. quid eſſet in hacfaciendū. Reſ pondet pa. quia periculoſum ē dicto s. contra iurcimentū veniremandat pictauien̄ epiſcopo vt ſi de hoc ſibi conſtiterit moneat illū compellattinus ipſam recipiat quā iurauit et eaꝫ

B6 3