De ſpon. et ma.
¶ De illis.Quidam ꝓmittuntiuxamento mnt̓poſito. ſe ducturos in vxores aliquas mulieres; et poſtea anteꝙͣmatrimoniū contrahant tranſferunt ſead partes alias. Querebatur quid facere deberent ille mulieres vtrū pō ſſuit cūillis contraſere. Re ſpondet pa. ſi non fuerit amplius in facto proceſſum liberuꝫeſt illis mulieribus cū alijs contrahererecepta penitentia de periurio. ſi per easſteterit quominusmatrimoniū fuerit cūalijs cōſumatum. Nota ꝙ ſponſa nō tenecur ſequi ſponſuꝫ ꝑaigabundū nec diuipſum expectare ſine aliqua pena du̓modo non fuerit in mora.Quedā mulierDe muliereper vim tradita fuit viro et detenta. querebacur a pa. cin inter eos eēt incitrimoniū. Rn̄det pa. Int̓ vim et vim e̓ differētia nec conſtat an poſt violentiā cōſenus interuenexit. et ideo certū pa non poteſt dare reſponſū. nota ꝙ inter vim etvim eſt differētia. Itē certa ⁊ finita d̓bet eē queſtio et nō duplex ad hoc ꝙ certa dari poſſit reſponſio.¶ Ex lris. Quidā vir ⁊ mulier cōtraxerunt ſponſalia. nec alter intelligit quod alter propoſuit ⁊ dicebant ſenō ītellexiſſe. querebatur qͥd deberet ob̓ſeruari rn̄det pa. iudex pximo dꝫ viderevtrum contrahentes ſint idonei ad hocdiſcretione et etate vt per hoc preſumatur ꝓ eo ꝙ dicunt vel contra quo factoſeu cognito ſi alter non intellexit quodaltex propoſuit. recurpendē eſt ad cōmunem intelligentiā verborū et vterqꝫ cōpellatur verba prolata in ſenſu retinerequem ſolent recte intelligentibus generare. Nota ꝙ in matrimonio diſcretioretas eſt attendenda et conſideranda. Itēverba obſcur̄ prolata ad cōmune̓ intelligentiā ſunt reducenda.
¶ Sponſam. Dicitur in iſto capitulo ꝙ ſponſam alterius maxime nubilem et ſeptenne̓ nullus de cē ſanguinitate viri ducere poteſt in vxorē. ¶ Notaꝙ ſponſam cō ſanguinei cō ſanguineushabere non pōt. quod verū eſt de ſponſaſeptenni qͥ preſtat impedimentū.Ex parte.Quidam andreasnomine iuramentū preſtitit ꝙ e. mulierem ab̓ eo tꝑe pro muliere haberet et fidem ſeruaret. et illa ſimiliter prounſit eidem. quo facto dictus andreas iNſam dimiſit ⁊ aliam ſuperduxit. vnde illa muliex dn̄o pa. fuit cōqueſta. dicit pa. neminiliceat ſuam vxorem dimittere ſine manifeſta cā fornicatōis et tunc qut debetiNam reconcilicire aut viuere continenter ea viuente. mandat dictū andreamcōpelli vt illam quā ſuperduxit dimittatet ad prima redeāt et affectū inciritalipertractet. Nota qui vxorē ſuā cā fornicationis dimttit aliā ſuperducere eaviuente non pōt et dꝫ continent̓ viuere.Itē qui dimiſſa vxore legittima cōtrahit cū alia d̓bet cōpelli dimittere⁊ ad primam redire ſi eū petat.Ex lrisDuo nobiles viriſiluan. epiſcopatus ſcꝫ v. et h. filios ⁊ filias impuberes habebant. cōueniunt inter ſe ꝙ eos adiuuicē copularēt qd̓ ꝓmiſerunt adinuicē facturos et hoc tā parentes ꝙͣ filij iurauerunt. vnus illorū s. filiam alterius cōſentiente patre iurauitducere in vxorem. poſtmodū vero voluitaliam ducere. Epiſcopus compellebeiteum ducere illa quam iurauercit. queſiuit epiſcopus a pa. quid eſſet in hac cāfaciendū. Reſ pondet pa. quia periculoſum ē dicto s. contra iurcimentū veniremandat pictauien̄ epiſcopo vt ſi de hoc ſibi conſtiterit moneat illū ⁊ compellat qͥtinus ipſam recipiat quā iurauit et eaꝫ
B6 3