de iure cōmuni ad eū pertinent Itē titulusdꝫ probari in qualibet preſcriptionecanonica. ¶ Itē laici in alios tranſferrenon poſſunt quod eis poſſidere nō licet.Itē ſi donatio non palet cōfirmatio ſuper ea facta non valehit. ¶ Itē ꝑ hmōicōfirmatōeꝫ non fit preiudiciū dioc. epiſcopo. tē ſi ſcriptū autenticū non oſtēdam ad tranſcriptū nihil fieri poteſt.¶ In aliquibus. ¶ Ca. In quibuldam regionibus quedā ſunt gentes permixte que ẜm xitus ſuosdecimas nō ſolnunt. licet xp̄icino nomine cenſeantur. qͥdam domini prediorū talibus perſonieſua predia tradūt excolendapt inde ineilores vedditus cōſequantūr. ſtaruit cōcilium vt ipſi dn̄i talib̓s perſonis ſuci predia cōmittant ꝙ abſqꝫ aliqua cōtradictione cū integxitate perſolucint decimaseccleſijs quibus debentur. et ſi nece ſefuerit cōpellantur. in fine dicit ꝙ iue decime que debentur de iure diuins vel etiāloti conſuetudine approbata nece Iarioſunt ſoluende. Lota ꝙ res eranſit ci onēre ſuo Itē decime de iupe diuino debēturItē loci cōſuetudo attēdenda ē in ſolutisne decimarum.Eai. Quidā ante¶ Cum nō ſit.ſolutōem decimarū deducebant de fractibus decimandis cenſus ⁊ tributaꝝ cliasexpenſas. ¶ Cū igitur dn̄s in fignū vniuerſalis dominii quedā ſpeciali titulo ſibi decimas reſexuauerit volens cōciliūet eccleſiarū diſpendijs et cinimarū periculis obuiare. ſtatuit ꝙ ante exactōemaliquā tributorū vel cenſuū precedat ſolutio decimarū vel ſaltē illi qui cenſus veltributa indecimcta percipiunt cōpellant̓ea decimare. quia res trāſit cū onere ſuoNota ꝙ decime dantur in ſignū vniuerſalis dominij. Itē orꝫ deductōem dꝫ precedere ſolutio decimarū predialiūItē

res tranſit tū onere ſuo.¶ Nuper abbates ¶ Ca. Xbbacesordinis ciſtercien̄. habebant priuilegit̉de non dandis decimis de laboribus quosexcolunt ſumptibus ſuis vnde grauiterledebantur eccē cū ipſi quotidie multasdiequixerent poſſe ſiones de quibus eccleſijs decime ſoluchantur. propter qd̓predicti abbates ad cōmonitōem cōcilijſtatuerunt ne de cetero frēs ipſius ordinis enicint po ¶ iones de quibus dec̓edebeantur ecclelijs niſi forte ꝓ monaſterijs fundandis de nouo. et ſi taleepo eſiones de quibus decime ſoluebantur eisfuerunt collate aut empte ꝓ monaſteriis de nouo fundandis cōmittantur alijsexcolende. nec occaſione priuilegiorū ſuorum ecce vlterius aggrauentur. proptex quod ſtatuit cōcil. vt de alienis t̓riset de his etiā quas de cetero acquirent d̓cimas eccleſijs ſoluant quibus debent.eticim ſi proprijs ſumptibus eas excoſcint niſi cū ipſis eccleſijs amicabilit̓ duxexint cōponendum. Et hoc quod dictūeſt de ciſtercien̄. extenditur ad oēeciliosqui habent ſimilia priuilegia precipitcō ailium vt eccleſiarū prelati promptiexiſtant ad exhibendū predictis priuilegiatis de ſuis malefattoribus iuſticie cōplementū et eorū priuilegia diligenterobſeruent ¶ Nota ꝙ ſi priuilegiū aliquorum intipicit vergere in enorme detrime̓tum alioꝝ derogandū lī toto l̓ ī tꝑe. Itēcōpoſitio poteſt interuenire ī decimis.¶ Interdicimus. ¶ Ca. in hoc capitulo prohibetur ne aliqua eccleſiaſtica perſona preſumcit in pignus acciperedecimas detētasa laicis. que ad cilienasſpectant eccris. Nota ꝙ decime detente aIdicis in pignus accipinon debent niſicib̓ eo ad que̓ de iure ſpectant.