De iure iurā.

atauare ſubditos contra leges ſic ⁊ cōſules iſti po ſſunt contra cōſuetudinemmos ſubditos aggrauare. Vnde p̄cepiteis quatinus appellatōibus ad ſede ap.interpoſitis deferant humilit̓ ⁊ deuotecū iuramentū illud ros excuſare nō poſſit in quo ius ſuperioris intelligitur exceptum. Cota dec. iſtā ad plura argumēta. Primo ad illud. Iniā diffinitiuaa qua ē appellata non debet executionimandari quod ſi fiat executis debet teuocari vt hic patet et ideo deferre debetiudex appellatōi ⁊ nihil manouare ea pe̓dente. Item in iuramento ſemꝑ ius ſuperioris intelligitur exceptū ⁊ cuiuſcūqꝫ alterius qꝛ iuramentū factum in pͥiudiciū alterius nō valet cū illud obſeruare nō poſſit. Itē iuramētum perſonale eſtad noſtrā noueris.Ca. quidam ciues piſam. I. 2. G. cuidam vſurario. p. nomine inultas perſolueruntvſuras iuramento interpoſito ꝙ nec ꝑſe nec per alios predictas vſuras repeterent vel apud eccleſiaſticū iudicē vel etiam ſecularem ſuꝑ hic deponerent queſtionem. Creditor poſtmodū condidit teſtamentū in quo precepit hecedibus ſuis vt omnibus qͥ probarent ſe dediſſevluras eide ipſas eis reſtituerent. Edicti. I. et. G. nō audebant repetere vſuras propter huiuſmodi iuramentū: Ꝙevedes nō ſatiſfaciebant eiſ&e. Peruenithoc ad noticiā dn̄i pa vnide mandat piſano archiep̄o quatinus ſub̓ pena excōicatōis publice in eccā proponat vt quiſuper hoc veritatē nouerīt procedant adteſtimoniū ꝓſerendum et ſi cōſtiterit depremiſſis cōpellat heredes illius ꝑ cenec. vt vſuras quas pater illorū a p̓dictis r̄cepit reſtituant vniuerſas. Notaꝙ hic recipiuntur teſtes lite nō conteſ.

quia procedebatue in modū̓ inquiſitōisſiue denūciatōie et ex officio iudicis. Itꝭqͥ nō poteſt agere ꝑropt̓ iuramentū pōtdenunciare. Itē aliqͥd cōceditur vnavia. et alia denegatur. Itē vltime voluntare executio ſpectat ad eccām ſi hepedes exequi noluerint.Archiepi ſcopusAd noſtrā.1necipolicanus quaſi per extortionem p̄ſtitit iuramentum ꝙ in omni cā ſeruaret ordinem iudiciariū dubitauit archiepiſcopus vtrū in notorijs ordinē iudiciariuꝫ ſeruare deberet pretextu illiusiuramenti. Rn̄. pa. archiepiſco po ꝙ ſecundū canones manifeſta nō indigēt accuſatione nec ī eis ordo iudiciarius ẜuādus e̓ qui debet in cauſis alijs obſeruari. nec archiepiſcopus habebat in mente quando iurauit modo preccō vt ꝑropterea veniret cōtra canonitas cōſtitutiones alioq in nō iuxamentum ſed periurium extitiſſet nec aliquo modo eſſetſeruanduꝫ. Vnde pa benignus interpretacur illud iuramentum ita ꝙ ſit conſonum iuri dicit enī ꝙ in manifeſtis ⁊ netorijs ratione predicti iuxamenti nō tenetur ſernare ſubtilitatē ordinis iudiciarij quia in his per oīa ſeruare nō deſvn̄ ſi quis ſubtilit̓ ītelligat de ordine iuris vt in premiſſis nō per oīa iudiciarium ordinē ſeruare tamē bene poſſet intelligi ꝙ iurauit ſecundū rectum intellectum vt in oībus cauſis ordo iudiciarius obſeruetur in illis videlicet in quibus ē ordo iuris ſeruandus ſi archiepiſcopus ſic fecexit et iuramentum ſeruabit et iura canonica nō offendet Notaꝙ iuxamentum cōtra canones preſtitūnō tenet. Itē iuxare cōtra ius nō iuramentum ſed potius periuriū eſt Iteꝫiuramentū dixecie ſeruari poteſt vel ꝑinterpretatōem ſeruandū eſt. Itē in