De cā poſſ. ⁊ propri.

volens reconuenire d̓ alia ppoliationequia petitio ſpoliationis in hoc priuilegiara e̓ vt qui illā intentat nō cogiturreſpondere ſuo ſpoliatori anteꝙ fuerit r̄ſtitutus. ſed ſi ſpoliator in modū exceptionis opponatde alia ſpoliatione cōtraipſū ſpoliatū repellitur ab agendo. No.ꝙ queſtio ſpoliationis priuilegiata ēvt ſpoliator nō poſſitre cōuenire ſpeliatum iudicio petitorio. Itē ſpoliaior nōpoteſt opponere de alia ſpoliatōe ta mōdum exceptionis.¶ De plus petitionibus.Onſiliū.Ca. Aliquiemūtuauit pecuniā alicui amico reſtituendam ſibi certo terminoiſte antē terminū repetebat pecuniā. velpondebatur ei ꝙ nō poterat eā repetereante terminū īmo d̓ hͦ punuiri debeat. cōIuluit pa. ſuper hoc reſpondet ei pa. nonfuit cōſiliuꝫ ꝓuidentie ꝙ ante terminūpecuniā tibi debitaꝫ repeuſti vnde punitur importunitas plus perentiū ſi ī iudicio pe. ſiſtent in ſu ī petitione hoc mōdo vt qui pluc petit re ſiue ca in expenſis aduerſario cōdemnatur qui plus petit loco ad intere ſſe tenetur pro eo ꝙvtilitas adimitur debitori quā habiſet ſi loco ſtatuto ſoluiet. et ei qui plepetit tꝭ por̄ duplicantur inducie. nec repondere tenet̉ niſi ei ſoluant̓ expenſe.TTe quoqꝫ. In. §. iſto exponit quatuca modis predictos plus petēdi. ille petit plus ca quicunqꝫ aliquidpetit ſibi in genera vel ſub̓ alterationerē in ſpecie vel vnū preciſe petit. Re vero plus petit ſi. x. ſint debita et ipſe petit. xx. loco plus petit cū quis alibi conuenitur ꝙͣ ſoluere cōuenit. tēpore pluspetitur cū ante terminū vel conditionē

petitur quod Sbetur. Nota hic quatuormodos plus petendi et penā qui cōtrafacit. Itē qui plus petit re ſiue cā cōdemnatur aduerſario in expenſis. Itē quiplus petit tēpore loco ad intereē tenet̉¶ De cā poſſeſſio. et proprietati.vſcepteCa. Quidā felixnomine de ſicilia habebat cāmcū aduerſaxio ſuo. petebat a papa vt cam poſſeſſionie cōmitter et vniiudici. et cam proprietatꝭ alij. Ad hocreſpondet pa. ꝙ legali preuiſione decretum ē cām poſſe ſionis et proprietatisſub̓ vno et eodem iudice debere cognoſcivnde nō admittit petitōnē ipſius. Iteꝫpetebat. a pa. vt contra aduerſariū ſuūabſentē diſtiniiuā ꝓferet ſentētiamet ipſe rn̄. ꝙ contra inauditā partem etabſentē nihil poteſt difimire. Lota ꝙca poſſe ſſionis et preprietate apud eūdeꝫ iudicē debent cognoſci ⁊ fmiri. et ſiccōtinentia cauſe diuidi nō dꝫ. Iteꝫ contra abſentem non centumacem nō eſtꝓcedendum.Ad vltimūCa. Cā cōmiſſafuit quibuſdā iud cibus quo ad poſſe Iorium et petitoriū. iudices volentes parcere lab̓oribus partiū et expenſis de vtraqꝫ queſtione cōmixtim audiūt allegationes et teſtes recipiunt poſtmodiaudiunt allegatōes et teſtes ſuꝑ poſſeſione et pronunciant ẜm tenere illarūqueritur xtrū hoc licite fieri poſſit rn̄.pa. ꝙ illud licite fieri poteſt cū etiā ſit īture ciuili expreſſū. Notaꝙꝫ cā poſſeſſionis et proprietate ſimul tractari pn̄talias cā poſſe ſionis precedere dꝫ.¶ Tū ecca.Ca. Eccā ſutrinapacante canonici cōueniētes in vnuꝫet inuocata ſpirituſſancti grā paſtorē

li