De offi. ⁊ pot. iudi. dele.

cedere poterunt et ſua luxi dictionē tanꝙͣ in acceſſorio exercebunt. Noca pluranotubilia in hac dec. primo cuꝫ plurisſint iudices cūcta illa ꝙ ſi nō eēs ⁊c.duo ſine alijs pcocedere nō po ſſunt niſiſi primo cōſtet legittime. ꝙ tertius intereſſe nō poteſt. Itē forma mādati diligenter ē ſeruanda. Itē delegatus ſi ītere ſe nō vult cū alijs alij procederepoſſunt. cū de volutate ipſius cōſtiteritItē exceptio excōicationis repellit age̓cem. Itē ordinaxius vel delegatus pernegligentiā vel maliciā amittit iuriſdictionē. Itē delegatus eandē habet iuxiſdictionē in acceſſorio quā in principaliItē cā reconuentionis acce oria cenſetur propter maliciā priorū iudicū.¶ Cū cā. Ca. Inter archiepiſcopos montis regalis. et voſqn̄. vertebacur queſtio ſuper quibuſdā decimis. cāſuper his fuerat comiſſa archiep̄is capuano ⁊ panormitano et ep̄o regino duo iudices .ſ. archiepiſcopi citauerūt archiep̄m mentis regalis ad cextū terminū̓ ipſecōparuit in termino corā archiepiſcopis duobus tertio ſcilꝫ regino afſente in quorū preſentia propoſuit excipiendo ꝙ duabus de cauſis eoꝝ nō debeat ſtare iudicio. qꝛ cū cā tribus cōimiſa fuiſſe et ipſe a duobus fuerat tantūad iudiciū euocatus. tertio nec cōmmittēte vices fucisne ſe excuſante corā duobus veſpondere nō debebat. Itē ante ipſorū citationē ⁊ noticiā litterarū illarūpro cā illa nunciū ſuū ad ſe. ap. deſtinauerat allegando ſuper hoc quandā dec.alexā. ſed archiep̄i hac exceptiones admittere noluerunt pronunciātes vt ooram eis reſponderet. propter quod adſe. ap. appellauit. iudices illi nō obſtante appellatione illius aduerſariū induxetunt in polIeſnonē illatū decimatum.

Gtandat pa. quibuſdā quati ſi conſtitexit dictos archiep̄os exceptiones predictas nullatenus admiſiſſe decimas ipſas quibus archiep̄s motis regalis aſerit ſe ſpoliatū poſtquā nuncius ſuusad ap. ſe. acceſſerat faciāt ei reſtitui cūfructibus inde perceptis nō obſtāte eoꝙ per dictos archiep̄os ſiue per laicalēpotentiā factū fuit. poſte a vero audiq̓tſi quid fuerit queſtionis. Nota quicqͥdſit poſt legittimā appellationē debet reuocari. Itē cū legittima proponitur exceptio vt hic fuit et iudex eē non admittit. et propter hoc appellatur in cā appellationis nō eſt nece ſſe probareq exceptio propoſita vera fuiſſet ſi hoc ſolūprobare debet ꝙ nō fuit admſo hodiead hoc vt illud ſufficiat debet appellēsin exceptione propoſita adijcer̄ ꝙ paratus ē illam probare. infra de appellatiene interpoſita.¶ Cū ſuperCa. iſtū ſic colligequeſtio vextabatur inter cōuentum dechois ex vna parte et. S. quondā abbatem ipſoꝝ ex altera ſuper abbatia ipſius monaſterij qua dictus. S. ſe expoliatum iniuſte dicebat. ꝑs multas et varias cōmiſſiones obtinuit iſt. S. cāmcōmitti ep̄o lexonē. et abbati de heccoſub̓ hac forma. vt ſi amh̓o ītere e nollent vel nō poſſent alter ſolus in cā ꝓcederet paptibus in pn̄tia iudicū cōſtitutis. pars aduerſa quā dictus .ſ. dicebatintruſum in preiudiciū ipſius recuſauitpredictu epiſtopū lexonen̄ tribode cauſis. tū quia idē epiſcopus cām habebatcū monaſterio ſuo ſuper quadā eccā. tūquia ipſū r. redeunteꝫ a curia romananō admiſit ad oſculū pacis. cū et qꝛ dicto X. dixerat ꝙ ſi poſſet ei noceret ethoc prohare volebat cū dicto abbatecora arbitris dicto epiſcopo admitter̄