De renunci.
ipſe replicando probauerit quod ſponte renunciauit in fine rn̄. pa. quaſi tacite queſtioni. Diceret aliquis quō pōthoc eē. ꝙ illa negatiua ꝙ ſponte nō renunciauit. et ipſe reſpondet lꝫ videaturnegatiua. tamē talis negatiua habetimplicitā affirmatiuā ſ. ꝙ coactus r̄nūciauit. et ideo ſuꝑ illa aſſextione implicita probationes actoris ſūt admittende et ſniā proferenda ꝓ eo qͥ melius ꝓhauit habito reſpectu ad opinionē et dignitatē teſtiū. No. nō eſt veriſimile ꝙaliquis renunciet ſponte iuri ſuo cū cōtra talem p̄ſumptionē admittatur probatio. Itē licitū eſt vnicuiqꝫ ſuo iuxi renunciare. Itē negatiua habens in ſe afirmatiuā probatur. Itē dignitas ⁊ teſtium opimio de iure ē cōſideranda.In preſentia.Ca. duo electifuerunt in quandā abbatiā .j n. et quidam alius. cā cōmiſſa fuit quibuſdā iudicibus vel corā ordinario cā tractatafuit. ſnīa fuit lata cōtra ip̄m .n. ip̄e. n.appel. appellationis cā cōmiſſa fuit ep̄odunelien̄. et eius coniudicih̓us coramquibus dicebat .n. ſnicim nō valere. qꝛin ea nō exprimebatur cā qꝛ contra ipſum ſniā lata fuiſet. Preterea pars aduerſa probare debeat iniqꝫ iuſtā fui ſeIn cōtrariū reſpondebatur ꝙ iſta nonſunt neceſſaria et pro ſniā iudicis ſꝑ pͥſumitur ꝙ xite fuerit lata. tandem delata eſt ad papam pa. auditis propoſitishinc et inde dicit ꝙ iudex nō ſemper advnē ſpe̓m probationis dꝫ animū āpliare. ſed oīa cōſiderare que fiūt in ſua preſentia. ex his vero motū ſui animi in formare ⁊ ferre fniām. et pro ſuiā iudicispreſumitur donec cōtrariū oſtendaturpropter iudicis auctoritatē. et ſi nihilprobatū fui et corā duuelien̄. ep̄o ⁊ ſuo cōiudicē. tamē ſtandū ſuīe fuerit niſi
dictus .n. eā oſtenderet irritandaꝫ qꝛ tamen cōſtitit dn̄o pa ꝑ lrās quorūdam ēpiſcoporū et per cōfeſſionē ipſius n. de r̄nunciatione ſua ſpontane̓a impoſuit eiſilentiū ſuꝑ ipſa abbatia. Nota ꝙ iudexnō dꝫ ſe applicure ad vnā ſpēm probationis. Itē ſꝑ preſumitur ppo Iniā donecin contrariū oſtendatur. Itē litterisep̄oꝝ cxeditur in preiudiciū alterius.Itē ex cōſeſſione quis cōdemnatur. Itēpericuloſū e ꝙ aliqͥs renū̓ciet ſuo iuxi.Sane dilecie. Ca. dn̄s pomandauit cuidā elegato ap. ſe. ꝙ h. ſb̓dia. in pictani: ecca canonicū inſtituereprocuraret qui mādatis pa. obtemꝑcisipſū inſtituit canonicū in eade ſed cū canonici ipſū ſuper ipſo beneficiomoleſtarent de cōcilio quorūdam canonicorū illius eccē ſnīe capituli ſe ſubiecit eis litteras ſuas reddes ſed ipſū poſtea recipere nō curabant. Vnd̓ mandat eis pa.cū ipſe apud eos debuerit gratiaꝫ obtinexe apud quosdiſpendiū dinoſcitur ſuſtinere. Mādat capitulo qͣ tingip̄m. h.recipiant in canonicū et in fratrē eo nōobſt ante ꝙ eis lxās ſuas reddidit. Nota ꝙ qui reſtituit inſtrumēta iuris ſuirenunciare videtur iuri quod ſibi ex litteris cōpetebat Itē vnde grām qͥs meretur damnū ſuſtinere nō dꝫ. Itē deceptis ⁊ nō decipientibus merito ſubuenit̓̉Quod indub̓ijs. Ta. quid̓ p̄nunciauit beneficio ſuo in manū laiciillud poſtea recepit ab̓ ipſo. querituran talis renunciatio valeat rn̄. ꝙ tal̓reſignatio nulla ē. veru̓tamen ſpoliaridebet illo beneficio. Rota illud qd̓ nō tenet inducere priuationē beneficij. Iteꝫſpiritualia a laico recipienda nō ſuntnec ſibi renuncianda.Ca grchiAd ſupplicationē.epiſcopus raguſinus petijt licentiara