Tū inter p.Ca. iſte. p. ganfpedi abiurauit beneficiū ſuū poſtea obtinuit litteras a dn̄o pa. vt in eadē eccāreciperetur. et ſic auctoritate lr̄ arū dn̄ipape a inaiori parte capituli fuit receptus. Quidā canonici cōtradicebant eidēopponendo ſib̓i iuramentū. et iō contraiuramentū nō erat recipiendus. cū ſuꝑhoc fuiſſet queſtio diutius agitata.Mandat pa. quibuſdā quatinus ſi predictū p. inuenerint de cōſenſu maiorispartis capituli fuiſſe de predicto bene ficio auctoritate ap. inueſtitū eū faciantbene ficij poſſeſiōe pacifica gaudere. nōobſtan. iuramento ꝙ nō de repetendo vl̓terius eode beneficio preponitur preſtitiIe. in quo cōſenſus maioris et ſauioris partis cupituli interceſſit. Aota ꝙiuramentū nō extenditur ad ea de qͥbsvel ſuper quibus nō eſt iuramentū faciendū. Itē ius ſemel amiſſuꝫ nō penacitur Itē ſniā maioris ⁊ ſanioris partedebet preualere.Ex tranſmiſſaCa. p. rubrꝰiācti uicolai clexicus de ceperano infixmitrite laborās apud ſancti ſaluatorismonaſter iū petijt ſid̓i habitū monaſticum indulgeri. tande ſanitate recuperata tranſiuit ad monaſteriū predictumrā cōplendi votū ſuū. et aliqua morafacta in monaſterio fecit ſibi reſtitui illa que cōtulerat eccē ſancti nicolai. psmodū nihilominus iſte p. volebat vt veſtitueretur in eccā predicta voluntatemutata. ſed abbas de ceꝑano ⁊ quidamclerici eū recipere nolebant vnde ſignificauit hoc dn̄o pa. idem abbas ſuper hocſcribit pa. ep̄o verucanē. ꝙ dictā eccāab̓ eo ſoluta ē exquo ea que ſib̓i cōtulitad petitionē eius reſtituit. mandat pa.quatinus ſi res ita ſe habet predictū abbatē et ſocios eius ad receptione illius
p. nulla rōe cōpellat. nec cōpelli permittat. tamē rogare potexit illos vt illumrecipiant. nō tamē vnū de eccā. ſꝫ quaſide nouo pecipiant eū in ſociū ⁊ in fratrēNota ꝙ ſuo iuri quis tacite renū̓ciat.Itē nō poteſt quis redipe ad illud cui renunciauit. Itē actio ſemel extincia nōreuiniſcit.¶ Admonet.Ca. ep̄s torū. ſignificauit dn̄o pa. ꝙ quidā intrahant eccleſias ſue dioc. que pertinebant ad ſuam iuriſdictionē et detinebant ⁊ dimittebant eas abſqꝫ ſuo aſſenſu ⁊ propria auctoritate pa. mandat ſibi vt ipſe ꝓhibeat oībus perſonis ſui ep̄atus vt atlus auctoritate ſua audeat intrare eccleſiam vel eā dimittere ſine auctoritate ſui ſuperioris. et qui cōtra hͦ fecerit.merito punietur.Super hoc.Ca. quidā repetebat beneficiū ſuū obijcebat̉ ei excipiendo. ꝙ nō poterat ipſū repetere/ quiadū quēte poſſidebat. ſponte illud abiuxauit replicabat actor ꝙ nō ſponte renū̓ciauit. querit̉ cuius teſtes prius recipiendi ſint vtrū illius qui dixit ꝙ ſponte renunciauit. hoc eſt rei an illius quidixit ꝙ nō ſponte renunciauit. hoc ē actoris. Reſpondit pa. ꝙ nō eſt veriſimile. vt aliquis ſponte renunciat benefitio multis forte laboribus acquiſito ſine magna cā. et ꝙͣuis hoc ſit veru̓ .j. ꝙnō eſt vexiſimile. cū teſtes illius qui dicit ꝙ ſponte renunciauit .j. rei ſunt recipiendi. et iudex debet inquirere cām r̄nūciationis. et ſi inuenerit illā ꝓbibilem.i. nō vi. nec metu nec oppreſſioneneqꝫinteruentu pecunie neqꝫ ꝓmiſſione extortā. maxime ſi nō interuenit iuramētum quod vix fieri de propria auctoritate creditur qd̓ fere ſꝑ male eſt eā admittat. et imponat actori ſilentium nifi