cium ꝑiculi caꝑe. nec ex hoc ꝙ ei ſeruiciū facit in mutuādo efficit̉ deterioris cōditionisSi ꝟo talis recipit aliqͥd vltta ſorteꝫ ꝑtimrōne mutui. ⁊ ꝑtim rōne ꝑiculi. ⁊ tunc vſura eſt. qͣꝫtū ad id qd̓ plus recepit rōe mutui.et illud tenet̉ reſtituere. Idem archi. .ſ. Dehac ſecuritate vide ſupra. Societas.¶ Uone. tu ſuſcipis mutuo pecuniā ab aliq. quā tu īdiges. ⁊ ego ſatiſdo ꝓ te .i. ꝓmitto illi indēnitatē ꝙ te illi n̄ ſatiſfaciēte. egoei ſatiſfaciā. de qͦ facio ei ſcripturā ſecuritatis p̄dicte. cū hoc vicꝫ pacto. ꝙ de hac meaſecuritate quā ꝓ te facio tenearꝭ mihi dareduos flo. ꝓ. c. An liceat. Rn̄. archi. f. ī ſum.ꝙ ſi ſatiſdator vel fideiuſſor eſt fictus .ſ. ꝙipſe eſt mutuator. et fingit ſe ab alio faceremutuari. ⁊ ꝓ fideiuſſiōe illa ficta vult vnuꝫvel duos ꝓ. c. vſurā cōmittit. xiiij. q. iij. ꝑ totū. Si aūt eſt verus fideiuſſor qꝛ .ſ. eſt aliusqͥ mutuat. vtrū liceat. Lau. arguit ꝓ ⁊ ꝯtraSed cōcludit ꝙ a talibꝰ tutius eſt abſtinendū. Sanctꝰ aūt ber. exp̄ſſe tenet ꝙ iſte ꝯͣcteſt oīno illicitus qꝛ ibi prīo cadit mutuū indirectū Nā ibi aſſecurās ſtat loco mutuātꝭqꝛ ꝑinde eſt ac ſi ipſe mutuādo p̄dictā pecuniā. vellet ſibi reſtitui duo ꝓ. c. vltra ſortē.q̄quidē ſors nō ſtat ſuo ꝑiculo. qꝛ ſi etiā cōtingeret ꝙ ipſe eā ſolueret ei qͥ eam mutuauit. nihilominus ſꝑ hꝫ ꝓ hoc obligatū illumqͥ eā mutuo accepit. ⁊ ꝓ qͦ ipſe ſecuritatē fec̄Attn̄ aliqͥ cōtradicūt dicētes. ꝙ hoc lucrū .i.duo ꝓ. c. nō recipit ab iſto rōne mutui. ſꝫ talis cōtractus eſt potius venditio ſui crediti.ad qd̓ acqͥrendū multas fecit expēſas. ſicutqͦtidie in mercātibꝰ ptꝫ. ꝓ hoc etiaꝫ facit qꝛvti fideiuſſione alicuius. non eſt vſus pecunie. ſicut nec vti pignoratiōe. vn̄ ſicut ꝓ pignoratione rei mee poſſum aliqͥd accipere.ita videt̉ ꝙ ꝓ tali fideiuſſiōe poſſit aliqͥd recipi. Et hec opi. poſt factū pōt tolerari. Nota etiā ẜm archi .ſ. ꝙ aſſecuratio ꝑ modumſatiſfactiōis q̄ vlugariter dr̄ ſcripta. vbi nullum eſt damnū ve lꝑiculū qͣꝫtū ad cōſcīaꝫ illicita eſt. Secus ſi ibi eſt ꝑiculū. ¶ Quid deeo qui ꝓmittit ꝓ aliquo ad hoc vt mitioresvſure exigant̉. ſi aliqͥd ꝓ hoc accipit. Dic ꝙeſt ꝑticeps vſure in ea ꝑte quā recipit.Sura. ij. in emptionibꝰ. Uttū liceatemere redditus p̄diales ad vitā ſineſ. vicio vſure. Rn̄. ẜm Ale. lom. ꝙ talis ꝯtractus eſt licitus. et licite fieri pōt. dūtn̄ ſeruet̉ eqͣlitas inter vendentem ⁊ ementem. Oportet enim ꝙ inter eos ſerueturequalitas iuris naturalis. ita ꝙ p̄ciū datuꝫab emēte ꝓportionet̉ rei vēdite. Al̓r ſi corrumperet eqͣlitas eſſꝫ ꝯtractus illicitus. Ettunc qͥdeꝫ dr̄ ſeruari eqͣlitas qn̄ in tali ꝯͣctunō apparet qͥs ꝯͣhentiū habeat meliorē ꝑtē.Si ꝟo apparet ꝙ p̄cium minus ſit reſpecturei iā empte. tūc ex ꝑte emētis eſt corruptioeqͣlitatꝭ. ⁊ tenet̉ emēs ad iuſti p̄cij ſupplemētu. Et ſi eſſet p̄ciū ita paruū. ꝙ eſſet minꝰ dimidietate iuſti p̄cij. poſſet vendēs in foro iudiciali recedere a cōtractu. Si aut res ēptaparui valoris ē. ⁊ p̄ciū ita magnū ꝙ notabiliter rē venditam ſuꝑexcedit. tunc ex ꝑtevedentis eqͣlitas corrupta eſt. ⁊ in foro cōſcientie tenet̉ p̄dictus vendēs reſtituere qd̓accepit vltra iuſtū preciū. Et etiam ſi exceſſus eſt vltra dimidiū iuſti ꝑ̄cij. pōt emēs recedere a cōtractu. Dico aut notabiliter. qꝛexceſſus ꝑui p̄cij vltra rem. vel res vltra pcium nō viciat cōtractū. ſaltem in foro iudiciali. ſed exceſſus clarus ⁊ notabilis. Sic gͦinter vendentē ⁊ ementē pōt eſſe licitus cōtractus. ſi ſeruat̉ eqͣlitas. Et tunc dr̄ ſeruari eqͣlitas qn̄ redditus emunt̉ ad vitā. qn̄ p̄cium eſt tāte qͣꝫtitatis ꝙ pēſatis etate emētis. ⁊ ſanitate eiuſdē ⁊ ꝑiculis circa fructuspoſſeſſionū ⁊ laboribꝰ ⁊ ſolicitudinibꝰ nō apparet qͥs habeat meliorē ꝑtē. notabil̓r ꝓbatur etiam hac rōne ꝙ talis ꝯͣctus eſt licitusNā certū eſt ꝙ qn̄ qͥs ē dn̄s alicuiꝰ rei. dn̄seſt etiā vſus eiuſdē rei. Sed dn̄s verus alicuius rei ſicut p̄t eā ſimpl̓r trāſferre in alterū. ſic pōt etiā trāſferre vſumfructū. retentaſibi ꝓpriętate rei. vt in locatione. vr̄ etiampoſſe ꝓbaxi ex vero dn̄io. ꝙ ſicut dn̄s rei pōteā trāſferre ſimpl̓r dādo. vl̓ vēdēdo. vl̓ retinēdo ꝓprietate rei. ⁊ trāſferēdo vſuꝫ. ita p̄tdare vl̓ vēdere qͦ ad determīatū tp̄s. Et ſicpn̄t vēdi redditꝰ ad vitā. Preterea ſic̄ hr̄ exͣde vſur. c. nauigāti. rōe dubij excauſat̉ hmōiꝯͣctꝰ. Si qͥs pānū vinū oleū ⁊ alias mercesvēdit vt āpliꝰ qͣꝫ valeāt certo termīo recipiat ꝓ eiſdē. Si tn̄ tꝑe ꝯͣctꝰ n̄ fuerat vēditurꝰeas. rōe etiaꝫ dubij ille qͥ plꝰ accipit qͣꝫ deditexcauſat̉ in tali ꝯͣctu vt dcm̄ ē ſupͣ. Sꝫ ī emptōe ⁊ vēditōe redditᵈ ad vitā. dubiū ē. vtꝝvēdens plꝰ det qͣꝫ accipiat. qꝛ emens p̄t citomori. ⁊ nō ꝑcepta ſorte. Et vtrū emēs plusaccipiat qͣꝫ det. qꝛ p̄t multū ſuꝑuiuere ⁊ citoniori. Et iō rōne dubij videt excuſari. Uidet̉ gͦ ꝙ ꝓpter iuſtā excuſationē. ⁊ ꝓpter ꝑiculū ānexū ip̄i ꝯͣctui ex nat̉a eiꝰ ex ꝑte vtriuſqꝫ .ſ. emētꝭ ⁊ vēdētꝭ. ⁊ ec ꝓpter rōeꝫ ꝟi dn̄ij.⁊ lib̓aꝫ volūtatē ꝯͣhētiū ꝙ ꝯͣctꝰ de ſui naturaſit licitꝰ. dico āt d̓ nat̉a ſui. qꝛ ex ꝑte ꝯͣhētiū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten