ꝙ libera donatio creditoris facta occaſionemutui. nō ꝓdeſt ipſi creditori hn̄ti intētionē deprauatā. vt qꝛ al̓s nō fuiſſet mutuaturus niſi ſꝑaſſet aliqͥd inde cōſeqͥ. ⁊ ſingulariter ẜm panor. facit. d. c. cōſuluit. ꝙ remiſſiovſurarū etiā liberaliter facta ab eo qͥ ſoluit.nō ꝓdeſt ipſi vſurario hn̄ti mentem corruptā ⁊ ꝓpoſitū nō reſtituēdi. remiſſione nonfacta. qd̓ eſt ꝯͣ glo. in regl̓a pctm̄. de re. iur. li.vi. hec panor. vtraqꝫ opinio eſt ꝓbabilis.⁊ q̄libet hꝫ ꝓſe doc. ſolēnes. Tn̄ ſuſtinendodiffinitionē ſupra poſitā vſure. alia opiniovr̄ ꝓbabilior. qꝛ aliter dicendo nō ſaluaret̉diffinitio vſure ſupra poſita. qͣ dr̄ ꝙ vſura ēlucrū ex mutuo pacto debitū vel exactū. ſꝫ īcaſu nr̄o non eſt pactio nec exactio. ⁊ ꝑ cōſequens ibi nō eſt vſura ad reſtōeꝫ obligāsqͣꝫuis ibi ſit vſura mentalis ad penā peccatiobligans. ¶ Quid aūt de illo qͥ mutuat liberaliter ſine intētione aliqͥd recipiēdi. An teneat̉ reſtituere qd̓ ei dat̉ vltra ſortē a debitore. qͥ ideo dat. qꝛ credebat eū ſic velle. velvt mutuū plus teneret. vel vt al̓s libentiusmutuaret ⁊ hmōi. Rn̄. ẜm Guil. ſi ꝓbabil̓rcredit ꝙ ex ſola dilectionē gratꝭ ei dat n̄ tenet̉. ſi ꝟo credit vel ꝓbabiliter eſtimet ꝙ ꝓpter mutuū acceptuꝫ vel vlterius retinen.⁊ hmōi dederit. tenet .ſ. inqͣꝫtū eſt factus locupletior. vel de extantibꝰ. de cōſumptis ꝟobona fide nō tenet̉. ff. de peti. hr̄. l. viruꝫ. Inbona aūt fide nō eſt qn̄ credit vel ꝓbabiliterdubitat ꝙ non ꝓpter merā dilectionē. ſedꝓpter dictas cās ei dederit ẜm eūdē Guil.Fac tn̄ regulā ẜm ſummiſtas ꝙ niſi alid̓ appareat ex manifeſtis cōiecturis. p̄ſumit̉ mutuū accipiēs ea intētione dare. q̄ mutuuꝫ p̄ſtans mutuauit. vn̄ ſi mutuauit ex caritate.p̄ſumit̉ illū dare ex caritate. Nā vnuſquiſqꝫ p̄ſumit̉ aliqͥd dare eo modo qͦ accepit. ff.man. l. ſi ꝟo nō remunerādi. §. inde papinianus. vbi dr̄ ꝙ qn̄ aliqͥs rē ſimpliciter cōcedit. p̄ſumit̉ donare illi qͥ ſibi priusⁱ donauerat. Et ex p̄dictꝭ pōt patere ſo. infraſcripteq̄ſtionis quā ponit Lau. de ridol. in tractatuſuo de vſuris. ¶ Utrū creditor cui ex caritate mutuāti debitor aliqͥd vltra ſortē cōtulitnō voluntarie ſed coacte. puta. dubitās neindiſcretus reputet̉ intantū ꝙ aliū vel hūcdecetero n̄ inueniat mutuantē. vel alia ſimili de cā. teneat̉ ad reſtōeꝫ. Et rn̄det ꝙ licꝫ tutius ſit reſtituere. tn̄ putat ꝙ ſi recepit purecredens donatū libere ⁊ nō vt vſurā. vel vtcōacte donatū n̄ tenet̉ ad reſtōeꝫ. licꝫ poſteaſciat nō liberabit̉ datū eſſe. Ex qͦ em̄ tꝑe donationis habuit bonam fidē. licite recepit.licet donās tali coactiōe ductus dederit. etcreditor non habuit intentionē tacitā velexp̄ſſaꝫ aliqͥd lucrādi. Et dicit ſemꝑ ſibi placuiſſe opi. glo. in. c. vigilanti. ⁊ in. c. fi. extrade p̄ſcrip .ſ. ꝙ mala fides ſuꝑueniens p̄ſcriptioni ꝯplete. nō facit quē obnoxiuꝫ reſtōi.Qd̓ em̄ dr̄ ꝙ poſſeſſor male fidei vllo nunqͣꝫ tꝑe non p̄ſcribit. verū eſt dū eſt in curſu p̄ſcribendi. ſecus qn̄ iā preſcripſit. Nā lex pōtfacere de meo tuū. quā opi. ſequit̉ Io. gof.Uin. ⁊ Ho. Qui hoſti. dicit ꝙ ſi pura ꝯſcīaſua remanet leſa. dꝫ ſatiſfacere ꝯſcīe. licꝫ ſitpotius ſcrupuloſa qͣꝫ theologica. Et hec opi.videt̉ aliqͣliter corrigere opi. guil. in. §. īmediate p̄cedenti poſitā. Nota etiā monal̓. inſum. ꝙ ſi debitor creditorē volenteꝫ reciꝑepecuniā ſuā preuenit muneribꝰ gratꝭ rogāsvt det dilationē ꝓpter dilectionē. vel ꝓpterdeū ⁊ creditor recipiēs munera gratis reſpectu p̄teriti tꝑis nō futuri. qͣꝫuis poſtea det indigenti beniuolā dilationē. quā al̓s non daret ſi vidiſſet eū ingratū. dat dico principaliter ꝓpter amiciciā vel ꝓpter deū. ſecundario ꝟo ꝓpter gratitudinē debitoris. non eſtvſura. dumodo gratis recipiat̉ ⁊ offeratur¶ Utrū mutuās poſſit naturalē obligationē qua ei debitor tenet̉ ad antidota. deducere in ciuilē .i. in pactū. puta Mutuo tibi. x.et volo deducere in pactū vt tenearis aliavice mihi mutuare alia. x. Rn̄. panor. in. d.c. cōſuluit. de mēte doct. ꝙ nō licet. qꝛ tūc cōſequerer lucrū. Nā ex illa obligatione naturalinō poterā te cōpellere. Secus vbi intercederet obligō ciuilis. Licitū tn̄ eſt ẜm thomā. ꝓ mutuo exigere vel reciꝑe recōpenſationē eorū que pecunia nō meſurant. vtputa. beniuolentiā ⁊ amorem eius cui mutuauit. niſi ſpes vlterius ꝓtendat̉ principaliterNā ſi vltra p̄dicta mutuās intēderet principaliter lucrū vſura eſſet. ꝟbi gr̄a. Mutuoīꝑatori vel pape vel alteri. vt captata bn̄uolētia p̄dictoꝝ poſſim cōſeqͥ aliqd̓ bn̄ficiū velcaſtrū ⁊ ſil̓ia. tūc vtiqꝫ vſura foret ẜm Io.cal. Poſſum tn̄ ꝯptare vt cōmodet mihi librū ⁊ hmōi. q̄ tōiter inter amicos gratꝭ concedunt̉. Et ex predictis patet ꝙ mutuās n̄pōt reciꝑe vltra ſortē ſeruitiū facti vel ꝟbiputa. ꝙ mihi remutuet vel ꝓ me patrocinetur. vl̓ intercedat. roget vel inſtruat. vel aliquid mihi ſcribat. vel qd̓cunqꝫ aliud qd̓ pecuniā eſtimari poſſit. Nota tn̄ ẜm Lau. de ridol. ꝙ licet mihi mutuare ei cui iniurias intuli. vt mihi parcat. nec me ꝑſequat̉. qꝛ cui