Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

creditor paſſuſ ſit debitorē agere. ff. de re iudi..l. ſepe. ⁊ extra. eo. c. pe. Utrū ſnīa lata īteraliqͦs alteri ꝓſit. rn̄. rl̓c. nec ſnīa. nec alia reinter alios acta alteri prodeſt fallit ī certꝭ caſibus. prīo qͥdē in qͣrela i nofficioſi teſtamenti.vt. ff. de inof. te. l. papinianꝰ. §. meminiſſe. iteꝫin re īdiuiſibili vt. ff. ſi ſex. vē. l. loci. §. ſi fundꝰItē in re cōi cū pupi ilo. vt. ff. qͣꝫad. ſer. aīt. l.ſi cōem. itē prodeſt vbi res ē cōis cū fiſco. ar..C. de co. re. ali. l. ij. Notāt̉ hec extra eo. c. pe. īgl. Quibꝰ auxilijs ſubleuat ſnīa. tn̄. qͣtuor .ſ. ꝑappellatōꝫ q̄ dꝫ fieri. jͣ. x. dies a tp̄e late ſnīe. ij..q. vi. c. i. ⁊. c. anxiorū. Scd̓o ꝑ ſuplicatōꝫ. vt cūlata ē a prīcipe. vel ab alio. a qͣ nō licet appellare. xxxv. q. lx. c. veniā. ⁊. c. ſnīam. Tertio ꝑ q̄relā falſi. vt ſi dicat̉ lata ꝑ fl̓os teſtes. l̓ alias falſas probatōes. vt extra de teſti. ca. ſic̄ nob̓ ⁊ exͣde procuratoribꝰ in noſtra. ⁊ de ꝓbatōibꝰ. c.licet. ⁊. C. de fal. l. q̄rela. Quarto. ꝑ reſtōem īintegrū. vt extra de reſti. in inte. ꝑ totum.Epultura prīo cōiter. ſepultura ſecundū Boſ. qn̄ꝫ accipit̉ pro officio qd̓ impendit̉ corꝑibꝰ ſepeliēdꝭ. ⁊ hec vēdi nōp̄t extra de ſy. nō ſatꝭ. An āt pro ea poſſit aliqͥdexigi. dic ẜm pan. in. c. ad apl̓icā. extra de ſy.pꝰ inno. ⁊ hoſt. vbi format tres ꝯcluſiōes. qͣrūprima eſt ꝙ nō valet ꝯſuetudo. vt tp̄e ſacr̄i aliquid ꝯferat ab initio. Scd̓a. ꝙ nō p̄t cōſuetudo introduci. vt aliqͥd det̉ pro ſacr̄is. vbi p̄ceſſit exactio. qͥ iniciū fuit ſymoniacuꝫ. Et ī iſtisduobꝰ cāibꝰ ānullat̉ ꝯſuetudo. Tertia ꝯcluſioꝙ valet ꝯſuetudo. vt aliqͥd det̉ tp̄e coll̓onꝭ ſeuex poſtfacto. vbi ex mera lib̓tate ppl̓i fuit ītroducta. Ita tn̄ vt ſacr̄a prius lib̓aliter ꝯferāturAut gͦ voluit lib̓e dare tp̄e ſacr̄i. ⁊ p̄t recipere.Aut noluit. ⁊ tūc ne videāt̉ ſatr̄a vendi debentlib̓e ꝯferri. ſed pꝰ ea fiat ꝯpulſio ad obſeruādāꝯſuetudinē. Et de hͦ vr̄ ſonare dictū. c. ad apoſtolicā. Nota tn̄ pan. in. c. abolēde. extra eod̓.p gl. ꝙ ē faciēda vis in mō petēdi. nā ſi clerici dicunt petimꝰ hͦ pro ſepultura. ſuccumbūt.ec̄ ſi allegāt ꝯſuetudinē. d. c. nō ſatꝭ. ?Sed dn̄tdicere. Conſuetudo eſt. vt pro mortuis aliqͥddetur eccleſie. ſeu clericis quaſi velit dicere gl.ꝙ nō dꝫ clericus ſe fundare. vt aliquid deturpro officio. ſꝫ ꝙ teneat̉ rōe laudabilis ꝯſuetudinis. ⁊ hͦ mō nō d̓r dari īmediate pro officio⁊ idē puto dd̓m qn̄ eſt cōſuetudo. vt aliqͥd dec̓eccleſie pro loco ſepulture. Debēt tn̄ priꝰ iſtaofficia īpendi ⁊ poſtmoduꝫ debet fieri cōpulſioad obſeruandā ꝯſuetudinem. vt notatur ī. d..c. ad apoſtolicā qd̓ reputatur ſingulare in iſtamateria. ⁊ eſt ec̄ bonus tex. de iure ciuiſi. in. l.priuilegia. C. de ſa. ſan. ec vbi d̓r ꝙ ea q̄ ab antiquo ſunt ſolita eccleſie. ⁊ miniſtris tribur. nōdebent aliquo modo impediri. vide de hͦ ſupraOblatio. An aūt ītroduci ꝯſuetudo ex lib̓adonatōe. vel exhis q̄ ſunt mere facultatꝭ. pōeexemplū. ruſticus ſoluit omni anno vnū parcaponum domino ſuo. an̄ ꝑ hͦ ſit inducta ꝯſuetudo. rn̄. Bar. in. l. cum de in rem verſo. ff. d̓ vſur. ꝙ ſi quod ruſticus ſoluit ſimpliciter nō adiecta aliqua cauſa. tunc preſumitur titulꝰ donationis. Et ſic non inducitur conſuetudo ꝓfuturo tp̄e.Si aūt non ſoluit ſimpliciter ſꝫ reſpectu certe cauſe. verbi gr̄a pro laborerio. qd̓teneo a te domino. dono vnum par caponumtunc preſumitur titulus ec̄ pro futuro tp̄e .ſ. q̄tenus tenebit laborerium. ⁊ ſic cogetur ad ſoluendum. Idē dic in ſimilibꝰ. Secundo prīcipaliter ſepultura d̓r ip̄a terra. Pro quo eſt notandum ẜm panor. in. d. ca. abolende poſt glo.ꝙ quidā eſt locus omnino priuatus. Et talislicite poteſt vendi. ⁊ vt ibi fiat cimiteriū vl̓ eccleſia. xij. q. ij. aurum. ſcd̓o eſt dare locum religioſum ſed non ſacrū. vt ſi corpus alicuiusſit ibi ſepultum de voluntate dn̄i. l. ij. C. d̓ re.li. ⁊ ſump. fu. Et talis locus vendi non p̄t. vtdicit ibi tex. Et hoc eſt indubitatum de ture ciuili. qꝛ īmediate qͣtenꝰ corpus tangit illū locūdeſinit eſſe in dn̄io alicꝰ. l. qͣꝫqͣꝫ. ff. de aqua plu.ar. Sed inno. in. d. c. abolende. dicit hoc pro cedere de iure ciuili. non aūt de iure canonico vn̄putat ꝙ locus non efficitur religioſus niſi auctoritate pontificis orputetur ad talē vſuꝫ prohoc. c. ad hec. de reli. do. Et hec opinio originaliter fuit gloſatoris decreti. vt habetur. xiij. q. ij.in eccleſiaſtico. Et nota illam glo. Nam ex hͦinfertur ꝙ ralis locus poteſt vendi. Sed pan.dicit ſaluando dictam glo. in d. ca. abolende⁊ diſpoſitionem iuris ciuilis. ꝙ ſꝫ ſtricto mōlocus non fiat religioſus quo ad hoc vt ille locus gaudeat priuilegio loci religioſi ⁊ publicitamen largo mō efficitur religioſus. Nam deputatus eſt ad vſum pium. Sicut dicimuſ ꝙlaici valde honeſti poſſunt appellari religioſi.Tertio eſt dare locum religioſum ⁊ ſacru vt ēlocꝰ cīteriatus .i. deputatꝰ pro cīterio eccleſieaucͣtate ep̄i ⁊ iſte indubie n̄ p̄t vēdi qꝛ n̄ ē ī bonis alicꝰ. Et lꝫ doc. appellēt cīteriū ſacrū. ſtriccte tn̄ nō p̄t dici ſacru quia eccleſia conſecrat̉cimiterium autem ſolum benedicitur vt in. c.nemo. de conſe. diſtin. i. CScd̓o q̄ro qͥd ē ius ſepulture. rn̄. ẜꝫ ray. iusſepulture ē qd̓ ꝯpetit eccleſie ad ſepeliendumaliquos in cimiterio ſuo. Et prouenit ex pontificꝭ aucͣtate. ⁊ aſſignatōe. cōpetit āt general̓reccleſijs ꝑochialibꝰ vel etiam illis qͥbꝰ a iurevel priuilegio conceſſum eſt nō autem alijs.