Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Et ideo in tm̄ ꝯputanda eſt inter ſpūalia bona inqͣꝫtū hec ꝯſequi p̄t. Qd̓ non ꝯtingit ſi excorrectōe frater ſcandalizet̉. Et iō ſi ꝓpter ſcādalum correctio dimittatur. nō dimittit̉ ſpūale bonū. Utrū pcc̄m veniale ſit cōitten̄. propter vitandū ſcandalū. Rn̄. ẜm tho. vbi ſuprapcc̄m veniale ꝑꝑ vitan ſcandalū nūqͣꝫ eſt faciendū. Si .n. facien̄. eēt. iā nō eſſet pcc̄m. ſed bene ꝯtingit interdū ꝙ aliqͥd qd̓ eſſet de ſe pcc̄ꝫſi fiat ꝑ ꝑ vitan̄ ſcandalū. nullum eſſet peccatum. Sic verbū ocioſum eſt pcc̄m veniale qn̄abſqꝫ vtilitate d̓r. ſi aūt ex cā rōabili ꝓferaturnō eſt ocioſum. nec pcc̄m ſimpliciter. Utrū tꝑalia ſint ꝓpter ſcandalū dimittenda. Rn̄. ẜm tho. vbi ſupra. diſtinguendū eſt qꝛſi tp̄alia ſint nobis ad ꝯſeruan̄. coiſſa. ſic̄ bonaeccleſie cōmittunt̉ p̄latis. ⁊ bōa cōia rei publice cōittunt̉ rectoribꝰ. tl̓iū ꝯẜuatio. fic̄ ⁊ depoſitoꝝ imiet his qͥbꝰ cōiſſa ſunt ex neceſſitate.⁊ iō nō ſunt ꝑꝑ ſcādalū dīttenda. ſic̄ nec aliaq̄ ſunt de neceſſitate ſalutꝭ vn̄ ⁊. b. tho. cātu. repetijt res eccl̓ie cū ſcādalo regꝭ. Si ꝟo tp̄aliaſunt talia. qͦꝝ nos ſumus dn̄i. dīttere ea tribuendo ſi penes nos hēamus. vl̓ nō repetendo ſiapud alios ſint. ꝑꝑ ſcandalū qn̄ꝫ debemꝰ qn̄ꝫ n̄Si .n. ex hoc ſcādalū oriat̉ ꝑꝑ ignorantiā l̓ ꝓpter infirmitatē aliorū. qd̓ diximus eſſe ſcādalū puſilloꝝ. tunc vl̓ totaliter dīttenda ſunt tēporalia. vl̓ al̓r ſcādalū ſedan̄ .ſ. ꝑ aliquā admonitōeꝫ. ſi ꝟo ſcādalū oriat̉ ex malitia. qd̓ ē ſcādalū pl̓ yſe oꝝ. tunc ꝑꝑ eos qͥ ſcandalū ſic concitant. nō ſunt tp̄alia dīttēda. qꝛ hͦ eē noceretbono cōi eo ꝙ daret̉ occaſio malis delinq̄ndi.⁊ noceret ip̄is rapiētibꝰ. qui detinēdo alienainpeccato remanerent.Cīa. pōe duo ſunt electi ad eundē ep̄atū. qͦꝝ vnus eſt theologꝰ. alter canoniſta. Quis eoꝝ ſit p̄ferēdꝰ in alijs dataꝑitate. rn̄. panor. ẜm hoſt. in. c. i. de ꝯſan. ꝙ ſi īloco verſat̉ magꝭ cāꝝ vētilatio. p̄ferēdꝰ ē canoniſta. Si aūt ibi pululāt hr̄ſes vel locꝰ eſt vicinꝰ hr̄ticꝭ. tūc p̄ferēdꝰ eſt theologꝰ. Mixtꝰ tn̄ eſſet p̄ferendus vtriqꝫ. d̓t ec ꝙ nō eſt neccͣariumꝙ ep̄s ſit mgr̄ canonū. Satꝭ ē .n. ꝙ hēat ſcīaꝫꝯpetētē. qꝛ ꝯpetēs ſcīa tollerat̉ ī prelato. lꝫ emines d̓ſideret vt ī. c. pe. d̓ p̄bē. ⁊ ī. c. cū nob̓ d̓ e le.Entētia. qn̄ꝫ d̓r ſnīa lata a iure. qn̄ꝫ aiudice. a iure. qn̄ eſt de hͦ ſc̄m ſtatutumab eo qͥ ꝯdere p̄t. Snīa ꝟo a iudice ē.qn̄ alrqjs iudex iudicat īter ꝑtes. l̓ qn̄ excōicatvt ꝑꝑ ꝯtumatiā ⁊ hmōi. ſil̓r ec̄ d̓r a iudice fieri. qn̄ n̄ ꝑ modū ꝯſtōis. ſꝫ ī odiū alicꝰ mali iaꝫcōiſſi fert̉ excōicatio. ſiue generalis ſiue ſpecialis. ⁊ ſil̓r dico ec̄ ſi fiat in odiū cōittentiū ī ſuiuro. dūtn̄ nō ītēdat facere ꝑpetuā ꝯſtōem. Que ē ſnīa interlocutoria. rn̄. eſt illa q̄ nonſuꝑ principali. ſꝫ ſuꝑ alijs qōibꝰ ꝓfert̉ .ſ. interprīcipiū cāe ⁊ finē. vt ē de aliqͦ teſte repellendovel recipiēdo. de dilatōe dāda. l̓ nō. l̓p̄t dici interlocutoria. qꝛ īter ꝑtes loq̄ndo ꝓfertur ſineſcripture ſolēnitate. exͣ eo. ⁊ ſi li. vi. bn̄ tn̄ debet redigi in ſcriptis. ſꝫ nō ē ꝑꝑ hͦ neceſſe ꝙ inſcriptis ꝓferat vt extra de ꝓba. c. qm̄. Queē ſnīa diffinitīa. rn̄. diffinitīa ſnīa ē qn̄ principalis qō diffinit̉. ff. de re iudi. l. i. Et dꝫ ꝓferriab ip̄o iudice. ⁊ nō ab alio. Alr non valet niſiiudex ſit ep̄s qͥ p̄t ꝑ aliū recitare ad inſtax illuſtriū. C. de ſen. ex ꝑi. re. l. ij. ⁊ d. c. ⁊ ſi. Utꝝſnīa diffinitīa ſine ſcripto valeat in aliqͦ caſu.rn̄. ſunt cāus in qͥbꝰ valet ẜm io. an. Prīo. qribreues ſunt cāe. ⁊ maxīe filiū ꝑſonarū. Et p̄tdici breuisʸ duoꝝ aureorū. tn̄ in his attēdaturꝯſuetudo. q̄ ſi nō apꝑet relinqͣt̉ iudicꝭ arbitrioItē valet cū ep̄s in cā ciuili inter cl̓icos iudicat. xi. q. i. ſi qͥs cū cl̓ico. itē cū p̄ſes depoſito oſficio ꝯuenit̉ vt reddat admīſtratōꝫ. vt in autē.vt iudi. ſine qͦquo ſuffra. §. necc̄itatē col. ij. ītēcū papa ꝑ ſe ꝓn̄ciat. valet. licet nō tulerit eaꝫin ſcriptꝭ. ip̄e em̄ ſolutꝰ eſt legibꝰ. C. de legi. l.dignā vox. itē ẜm qͦſdā valet ſi ſit latā in cauſamr̄imoniali. extra de teſti. albricꝰ. ⁊ id̓ ī oībꝰcāis in qͥbꝰ ꝓcedit̉ d̓ plāo ſino ſtrepitu ⁊ figura iuditij. vt in cle. ſepe. de ꝟ. ſi. Snīa dꝫ ferri ſedēdo. itē in loco publico ⁊ honeſto. iij. q. iij§. ſpatiū. itē dꝫ ferri de die ⁊ nō in tenebris.Itē nec diebꝰ feriatis. maxīe ſolēnibꝰ ⁊ feſtiuis. itē nō dꝫ ferri ꝑ venalitatē. ij. q. vi. § diffinitīa Utrū ſnīa lata a nō ſuo iudice teneatrn̄. nulla eſt. extra de iudi. at ſi vide de hͦ ſupraexcōica. Quid ſi duo ſint iudices ꝓferāt diuerſas ſnīas. rn̄. ſi ꝓceſſerūt exiur̄dictōe ordinaria. tꝫ ꝓ reo. ⁊ nō ꝓ actore. niſi in cā fauorabili. puta mr̄ionio. dote vel libtare. ſiue teſtōſi ꝓ his fuerit lata. Si ꝟo ꝓceſſerunt ex ptātedelegata. pēdet ex arbitrio delegātꝭ. ꝙ ſi ex conꝓmiſſo. neutra dꝫ hr̄e vigoreꝫ. extra de iudi.duobꝰ. Utrū ſnīa latā inter aliqͦs p̄iudicetalijs. tn̄. nec ſnīa. nec res inter alios acta vl̓ iudicata p̄iudicat alijs extra de fide inſtru. interdilectos. ⁊ extra eo. qͣꝫuis. Fallit tn̄ in multiscāibꝰ .ſ. cū cāe ſunt ꝯnexe. lxxxi. di. tannis. iij. qvi. hͦ quippe. extra de accu. ad petitiōꝫ extra depur. ca. c. pe. itē in cā lib̓tatis. ff. de ſta. ho. l. īgenuū. itē in cā filiatōis. ff. de li. agn. l. i. in fi. ij.⁊. iij. itē fallit ſi actio vel defenſio prīo loco ꝑtineat ad aliquē. ⁊ ip̄e ſciēter patiat̉ ſeq̄ntē exiri de re illa. qꝛ intelligit̉ iuri ſuo renunciar̄. vtſi debitor paſſus ſit exꝑiri creditorē de proprietate pignorꝭ qͥ ſuccubuit ſi debitor pͤ eā velletagere. obſtabit ei res iudicata vel ec̄ ecōuerſo