Sed ſi ceſſantibꝰ his pure ⁊ ſimpliciter perit̉remiſſio. ⁊ libere ⁊ ſponte ⁊ gratuita voluntatefiat valet etiā ſi nō hēat pecuniā ꝑatā reſtitōiin actu. vt quidā dicunt eſſe neceſſarium. Tn̄Archi. f. Laud̓. ⁊ vere omnes doc. dicunt ꝙ hnon eſt neceſſariū. nec tenet̉ id quod ſpōte eſtſibi remiſſum in elemoſinas erogare. verū tn̄ſi ille qui petit remiſſionem qͣꝫuis locutus fuerit libere .ſ. ꝙ ꝑatus erat ad reſtitōꝫ. ſi id nō gerebat in animo ſed intendebat nil dare ſi repetiſſet. remiſſio facta in tali caſu libero aīo acreditore valet ad hoc debitori. qꝛ illi nō tenetamplius ad ſatiſfaciendū. ex quo in omni cāucreditor intendit remittere. ſiue poſſit. ſiue nōEt quacunqꝫ intētōe petat faciendi. vel nō faciendi. Non aūt de obligatur debitor talis ſicreditor remiſit. quia nil credebat illum poſſed̓are. cū tn̄ poſſet. vel alio modo deceptus. vnd̓non valet ſibi quo ad deum talis remiſſio qͥapermanet in peccato. vnde penitere debet. ⁊ cōfiteri de tali ſua fictōe. ⁊ diſponere ꝙ ſi deberetiterū facere. pura intentōe faceret. ⁊ reſtitueret ſi teneret̉. ⁊ remiſſionē hr̄e non poſſet. ſi ātdubitatur vtrū ille intenderit libere dimitter̄ex quo ceſſauit oīs fraus. ⁊ dolus vis ⁊ metꝰ.ex parte petentis remiſſionem ⁊ non apparētcircumſtantie in contrariū. dꝫ preſumi ꝙ libere remiſerit. ar. ad hoc .xxij. q. v. humane. ſi ātremiſſionem obtinere non poteſt libere ⁊ ſimpliciter. tunc recurrat talis ad ſcd̓am viam .ſ.petendo dilatōꝫ. Et hoc niſi. jͣ. tp̄s illiꝰ dilationis is cui ſatiſfacere dꝫ incurreret notabile dānum vel incomoditatem. Sic̄ em̄ debet qͥs cūalterius iactura locupletari. ita nec damnumeuitare differendo reſtituere quod alteriº eſtEt ſicut dictū eſt de petendo remiſſionem. itaintelligitur de modo petendi dilatōꝫ .ſ. ꝙ fiatlibere. ſine fraude. ſine coactōe. vel metu al̓snon valeret. Sed his ceſſantibꝰ. ſi petitam dilatōꝫ obtineat libere. licite poteſt ea vti. Si vero non libere obtineat dilatōꝫ. ſed cū quadammodificatōe ⁊ cautione. puta ꝙ det ſibi tantūin menſe vel anno. tunc tenet facere quodꝓmiſit. etiam ſi cum aliqua incōmoditate. ⁊ ſidamnum illatum per furtū. vel fraudem. velalium modū eſt occultum ei cui factum eſt nōtenetur prodere crimen vn̄. nec in petendo dilationem. ſic̄ nec in petendo remiſſioneꝫ. ymonec debet vbi timetur ſcandalum. Tenet̉ tam̄ita agere ꝙ ille creditor nō amittet qd̓ ſuū eſtꝑ cāum mortꝭ inopinatū. vel al̓s. vn̄ faciat aliquā ſcripturā autenticā ꝑ talē modū vt tēpor̄ſuo reſtituatur qd̓ debitū eſt ⁊ deponat ſcripturam penes talem ꝙ non fruſtretur eius intentio. Petat ergo dilatōꝫ ꝑ ſe vel ꝑ alium tacitonomine ꝑſone debitricꝭ; ⁊ cū talibꝰ circūſtantijs ꝙ nō hēat illum ſuſpectū. Et ſi aliā ꝑſonāmediatricē ponit. ponat talē que fideliter agatnegotium nō vtēdo fraude. nec metu. vel ebactione. ſed libere vt dictū. Al̓s nō ſibi valeretremiſſio vl̓ dilatio data. nec excuſaret̉ debitorab obligatōe ꝯͣcta qͣꝫtūcūqꝫ ſibi impoſuiſſet qlibere ⁊ ſimpliciter ⁊cͣ. talem remiſſionem veldilatio nē peteret. ⁊ ille non ſeruaſſet ſibi iniuncta. Et iō certificetur de facto. ſi vacilat īaliquo. Poſſet tn̄ eſſe talis. ⁊ ita fidedignº mediator ꝙ debitor audiens ab eo totū remiſiſſevel dilatōem obtinuiſſe excuſaretur ignorantia facti ẜm regulam iuris ignorantia. ⁊ interīobligaretur mediator. Sed poſtea notificata ſibi rei veritate. ex tunc tenebit̉ primus. Si ꝟoeſt abſens is cui tenet̉. ſi credatur in breui reuerſurus poteſt expectari reuerſio eius vt reſtituatur ſibi quod ſuum eſt. vel petatur remiſſio. vel dilatio. ſi reſtitui nō p̄t ſine magno incomodo. Et ſi ꝑatus eſt facere totum qd̓ debet. p̄t ⁊ abſolui ⁊ cōicari. niſi al̓s illuſerit confeſſorem. Si vero nō expectat̉ cito reuerſuruſmittat is qui debet. ſi modū hꝫ .ſ. ꝑfidum nūcium. al̓s etiā teneret̉ illi reſtituere ſi illi creditori nō aſſignaretur. vel ſcribat quid velit fieri de illa pecunia vel de re ſua agi. ⁊ ſic faciat vtille diſponit. cauto tn̄ modo agendū eſt ſi pecunia debetur ex peccato. puta furti vel fraudꝭvt .ſ. non manifeſtet̉ peccatū vel ꝑſona. ſꝫ ſibiſolum aliquē eſſe obligatū ⁊ hmōi ⁊ interimpecunia ponatur in ede ſacra. ẜm io. an. l̓ alioſecuro loco. Sed ſi pecunis debetur ex contractu licito. puta mutuo. venditōe ⁊ hmōi vel exꝯͣctu illi cito. ſꝫ qͣſi licito reputato ꝑ erroreꝫ ſic̄ſepiſſime ſit in dantibꝰ mercatoribꝰ pecuniaꝫvl̓ artificibꝰ ad diſcretōꝫ. tūc p̄t ⁊ dꝫ aꝑte dici.obligatio debiti ꝯͣcti. ⁊ ꝑ quā viā. ſꝫ ſi nō p̄t ille tranſmittere ꝑꝑ notabilē incōmoditatē tūcſcribat petendo dilationē. ſeu remiſſionē ⁊ potius qͥs eligat primū. qͣꝫ ẜm niſi neceſſitas cōgat qꝛ qd̓ difert̉ nō aufert̉. vt ſic fiat reſtitutio⁊ ſic exſpectando reſponſionē ꝑatꝰ facere qd̓ dꝫpoterit abſolui ⁊ cōicari. ſi aūt nec dilationemnec remiſſionē p̄t inuenire vllaꝫ. tunc faciatreſtitutōꝫ vel cedat bonis creditoribꝰ ſuis etiam ſi deberet mendicare ẜm Ray. Nec enimhn̄dus eſt reſpectus ẜm eū ne egeat. vl. d̓t ꝙp̄t tenere extreme vite neceſſitatē. Durus eſtem̄ hic ſermo. Et iō io. de neapo. in quolꝫ diſtīguit. ꝙ aut creditor eſt egens eo qd̓ iſte detīetaut eſt hn̄dans. ſeu ꝯpetenter tranſire p̄t cumcarentia illiᵈ qd̓ ſibi debet̉. In primo cāu ha