t. quia pleriqꝫ. vltra tn̄ hoc ſi tale mutuumverſum eſt in vtilitatē patris. pater teneturſcd̓m ꝙ dictum eſt.¶ Quid ſi filius vel ſeruus decepit creditorē. aſſerēdo ſe velle vertere in vtilitatē pr̄isvel dn̄i. nō tn̄ cōuertit. Rn̄det Io. de pla. ꝙpater vel dn̄s nō tenet̉. etiā ſi ſeruus vel filius ſic accipiēs fuerit cōſuetus cōuertere vtff. de in rem ꝟ. l. ꝙ ſi ſeruus. §. ſed ſi accepit.ne calliditas vel malicia filij vel ſerui noceat patri vel domino. ¶ Quid fi mutuauifrumentū patri vel marito ex qͦ nutriuit filios vel vxorē. An vxor et filij in ſubſidiū teneant̉. quaſi in eorū vtilitatē verſuꝫ ſit. Reſpondet qͥ ſupͣ ꝙ nō. Sed Bar. tꝫ ꝯtrariū in.l. his ſolis. ff. de cōdi ande. vbi format. q. depatre pauꝑe accipiēte mutuo pecuniā. et illam cōuertit in alimētis filioꝝ qͥ poſtea effecti ſunt diuites ex aduenticijs. Et cōcluditꝙ filij teneant̉ ad illud debitū patris. IdeꝫLud. ro. in ſuis ſingularibꝰ.¶ Quid ſi mutuaui. x. filioſfa. in rem patrꝭcōuertēda ⁊ ipſe luſit. deinde reuicit et in rēpatris cōuerrit. An mihi teneat̉ pr̄ de in rēverſo. Rn̄det qͥ ſupra ꝙ nō. ꝑ glo. in. l. ſi minor. xxv. annis. ff. de mino. qͣſi ex noua acqͥſitione. non ex mutuo dicatur facta verſio.Hoc veꝝ dicit Bar. in. d. l. ſi minor. ſi ī alioludo ex interuallo vicit. Secus ſi in continenti in eodem ludit.¶ Quero an pater teneat̉ ꝓ filio cōdemnato in iudicio ex delicto ſoluere cōdemnationē de ſua legitima. Rn̄det Io. de pla. inſti.deob. q̄ ex qͣſi delic. naſ. §. ſi filius. ꝙ nō. vt ēcaſus in. l. ⁊ ſi ꝯdēnatus. ff. de noxa. ac. Dehac legitima vide ſupra. c. Legitima.¶ Quid aūt ſi pr̄ obligauit ſe ꝓ delicto filijAn totum debeat ſolui de ꝑ te filij. An ꝟo detota hereditate poſt morteꝫ patris. Rn̄deoẜm Bal. ꝙ ſi pr̄ ſuſcepit obligationē ꝓ delicto filij ductus paterna pietate. Et tūc oēsfratres debent ꝓ ꝑte ſua ſuſtinere. Sed ſi neceſſitate. puta. dictante hoc ſtatuto. tunc naſcit̉ naturalis obligatio inter pattē ⁊ filiumex tali geſtione negocioꝝ eius q̄ nō tranſitad heredes. et ideo ſoluet de ſua parte.¶ Quid aūt ſi filius ſit captus a latrūculisvel ab hoſtibꝰ et pr̄ redemit eū. An filius ſoluet de ꝑte ſua. Rn̄det Bar. in. l. ſticus. ff. depec. le. ꝙ cū pt̄ videat̉ feciſſe officio pietatisnon imputabit̉ ipſi filio. vt. l. liber captꝰ. C.de capti. qͥcquid dicat Guil. in. l. frater a fratre. ff. de condi. inde.Quid ſi pater cōſentit in decurionatū filij. Dic ꝙ tenet̉ ꝓ eo in ſolidū de indēnitatēreipublice. et etiā ipſius patris heredis. Facta tn̄ prius excuſſiōe de ipſo filio principali debitore. l. i. C. de decu. li. x. Et dicunt̉ decuriones cōſiliarij. qͥ hn̄t deliberare cū priobus cuiuſcunqꝫ ciuitatis.¶ Quid aūt de eo qd̓ donat̉ filio in vita patris. An teneat̉ cōicare fratribꝰ poſt morteꝫpatris. Rn̄det Io. de pla. inſti. ꝑ qͣs ꝑ no. acqui. ꝙ ſi donat̉ filio occaſione vel ꝯtemplatione pr̄is. tanqͣꝫ ex cā pr̄is ꝓpria et īmediata. tunc cenſet̉ peculiū ꝓfecticiū. et teneturcōicare fratribꝰ poſt mortē patris Secus ſipater ſit cā remota et mediata. Hāc diſtinctionē facit tex. in. l. ſociū. ff. ꝓ ſocio. Uideſupra de hoc Peculium.¶ Quid de ambaſiatoribus an ſibi donatateneant̉ reſtituere. Rn̄ted bar. in. d. l. ſociū.ꝙ nō. Panor. ꝟo in. c. poſtulaſtis. de cōceſ.p. dicit. ꝙ attendēda eſt qͣlitas donoꝝ. Nāquedā cōueniūt magis mittēti. qͣꝫ ipſis ambaſiatoribꝰ. vt puta ſi daret̉ leo. Quedā cōueniunt potius ipſis ambaſiatoribꝰ. puta. ſidarent̉ eis veſtes ꝯgruentes. Et ſic dicit qin caſu dubij aduertēda eſt qualitas donoꝝSecus gͦ vbi cōſtaret de voluntate donantis. Et dicit panor. ꝙ illa. l. ſociu. loquit̉ deſociētate. vicꝫ ꝙ ſi aliqͥd donat̉ ſocio occaſione ſocietatis. ex qͦ tn̄ donat̉ ꝑſone et nonſocietati. cedit ipſi ſoli donatario et non ſocietati. Et nō mirū. qꝛ idem eſt in damno.Nam ſi ſocius extra ſocietatem occaſionetn̄ ſocietatis damnū paſſus eſt. ſibi imputatur ⁊ nō ſocietati. vt eſt tex. in. d. l. ſocium.¶ Quid de dote quā lucrat̉ filius ex formaſtatutoꝝ. An dicat̉ de peculio aduēticio. vtſic nō veniat fratribꝰ cōferēda. Rn̄det idemIo. ꝙ ſic. Bar. ꝟo in tractatu de duobꝰ fratribꝰ dicit. ꝙ aut pater ſuſtinet onera mr̄imonij. et tunc erit ꝓfecticiū ⁊ cōmunicabitSi aut filius ſuſtinet onera de lucro ſue ꝑſone. tunc erit aduenticiū ⁊ nō cōicabit. Siaūt partim pater. et partim filius ſuſtinenttunc partim erit ꝓfecticiū et partim aduenticium ꝓ rata oneris.Quid aūt de lucro ꝙ acqͥrit filius mercādo cum pecunia patris. An pars q̄ attribuitur ꝑſone dicet̉ aduenticium. Rn̄. Io. ꝙdicet̉ aduenticiuꝫ. Et ideo medietas ſucri.cum vnus ponit rem. alter induſtriaꝫ. ei cedet. quia lucrū debet eſſe cōmune. l. i. C. proſocio. Ideo ſi filius ex cētum habitis a patre ſucratus fuit alia centuꝫ. debet primo decentum lucratis habere. l. et de alijs. l. et deO3 lij