locato. vide ſupͣ in locis ſuis Nota tn̄ 5in rebꝰ cōmodatꝭ dꝫ adhiberi exactiſſima diligētia. Et ideo ſi in rebꝰ ſuis erat diligētiſſimus ꝑiter dꝫ eſſe in cōmodatis. ſed ſi in ſuis erat diligentior. Certe in cōmodatis dꝫeſſe diligētiſſimus. Et ideo tūc debet adhibere maiorē cuſtodiā rebꝰ comodatis qͣꝫ ſuis.Nā tūc in ſuis culpa culpāda eſt. ſed in alienis ē puniēda. d. l. ſi vt certo. ¶ Sꝫ qͥd qn̄ ⁊in ſuis erat diligētiſſimus. ⁊ nō p̄t niſi vnārē ſaluare. Rn̄det Io. de pla. ꝙ tūc locus ēgratificationi. qꝛ pōt ſaluare quā vult. de qͦꝑ glo. in. d. l. ſi vt certo. Qd̓ facit ad multaUone em̄ ꝙ nauta vel caupo timore naufragij vel incendij nō pōt ſaluare res depoſitas aut comodatas ⁊ ſuas. tūc hoc caſu inſuo arbitrio eſt ſaluare res ſuas ſi vult. etiāſi eſſent viliores. ¶ Quero ad quid teneatſocius. Dic ꝙ tenet̉ ad reſtōem dāni emergētis dolo ſuo. lata culpa et leui. q̄ leuis culpa eſtimat̉ ſi nō adhibet tantā diligentiā incōibꝰ rebꝰ. qͣꝫtaꝫ adhibere ſolebat in ꝓprijstꝑe ſocietatis. vt inſti. de ſocie. §. fi.¶ Quid de eo qͥ accepit aliqͥd ob cām et cānō eſt ſecuta. vt puta. Si dedi vt ꝓ me iresadS. Ia. ⁊ nō iuiſti. Rn̄. ꝙ reſtituere tenetur ſi ꝑ eū ſtetit. Secꝰ ſi ꝑ eū nō ſtetit vt in. l.ſi pecuniā. ff. de cōdi. cā. da. in principio vbidr̄ ſi pecuniā ideo acceꝑis vt capuam eas.Deinde ꝑato tibi ad ꝓficiſcendū cōditio tēporis vel valitudinis impedimēto fuerit qͦminus ꝓficiſceris. An cōdici poſſit. Uidendūē ꝙ cū ꝑ te nō ſteterit p̄t dici repetitionēceſſare. Sed cū liceat penitere ei qͥ dedit. ꝓculdubio repetere pōt id qd̓ datū ē. niſi forte tua interſit nō accepiſſe te ob hanc cāꝫ pecuniā. Nā ſi ita res ſe hꝫ vt licꝫ nōdū ꝓfectꝰſis. ita tn̄ rē ꝯpoſueris. vt neceſſe habeas ꝓficiſci vel ſumptus qͥ neceſſarijs ſunt ad ꝓfectionē iā feciſti. vt manifeſtū ſit te plus ſorte qͣꝫ accepiſti erogaſſe cōditio ceſſabit. Sſi minus erogatū ſit. conditio locū habebit.Ita tn̄ vt īdennitas tibi p̄ſtet̉ eius qd̓ expediſti. ¶ Quid ſi dedi pecuniaꝫ viro. cui nuptura erat mulier. Deinde non ſunt ſecutenuptie. Dic ꝙ ad reſtōꝫ tenet̉. l. ſi mulier. ff.de condi. cā da. ¶ Quid ſi tibi dedi vt ſeruūmanumittas ⁊ nō manumiſiſti. vel me penitet anteqͣꝫ manumitteres. Dic ꝙ mihi teneris ad reſtōeꝫ. l. iij. §. i. ff. de cōdi. ob cām.¶ Quid ſi duo ſunt ſocij habentes rē cōmunē. ⁊ alter in ea fecit expēias. Rn̄det Io. depla. inſti. de ob. que ex qͣſi cōtrac. §. Itē ſi inter aliquos. ꝙ alter tenet̉ cōtribuere partēſuā reſtituēdo ei qͥ fecit expēſas deſuꝑ. vt. l.ſi inter fratres. ff. ꝓ ſocio. Itē dicit idem ꝙvbi vnus ex ſocijs ē rixoſus ⁊ deuius. et nōcurat laborare terrā cōem ⁊ locare domū cōmunē. poteſt ſociꝰ acciꝑe fibi ꝑtē ſuā quo advſum. et laborare et locare. ⁊ ſibi fructꝰ recipere. vt dicit glo. in. l. iubemꝰ. in ꝟ. diuidereC. de ſac. ſan. ec. et alia glo. in. l. lucius. ff. famil̓. her. ¶ Quid de ſoluente indebitū ignorāter. Rn̄deo ꝙ accipiēs tenet̉ ei ad reſtitutionē. ꝑinde ac ſi mutuo accepiſſet ex quaſicōtractu. vt inſti. de ob. q̄ ex qͣſi cōtrac. naſ.§. fi. Idē ſi ꝑ errorē. Secus ſi ſoluat ſciēterqꝛ tunc donare videt̉. vt in. l. cāpanus. ff. deoper. li. ¶ Utꝝ pr̄ teneat̉ ex cōtractu filij facto cū extraneo ſi ē verſum in vtilitatē pr̄isRn̄det Io. de pla. in iuſti. qd̓ cū eo. ꝙ ſic. qͣꝫtum eſt ꝟſum in vtilitatē pr̄is. vn̄ ſi totū eſtꝟſum in vtilitatē pr̄is. in totū tenet̉ pr̄. Siꝓ ꝑte. ꝓ parte tenet̉. Et ideo qn̄ conuertitin rē neceſſariā pr̄i. pater tenet. puta ſi recepit pecuniā mutuo ꝓ ſoluēdo creditori paterno vel putatius. vt. l. iij. §. in rē aūt. ff. dein rē verſo. vel vt rem pr̄is vel domū ruentēreꝑaret. Secus ſi domū exornauit expēſisvolūtarijs. qꝛ nō dr̄ verſum. niſi ex mādatodn̄i fecerit. ſed pr̄ tenet̉ dimittere auferri ſiſine leſione domꝰ pn̄t. vt. d. l. iij. §. ſed ſi mutua. Itē tenet̉ pr̄ ſi recepit frumentū ad alimoniā familie. vel veſtimēta ꝯꝑauit ꝓ familia pr̄is. vel ꝓ ſe ẜm cōſuetudinē patris. ẜmꝙ pater conſueuit eum induere. vt. d. §. inrem. etiam ſi illud frumentū emptū repoſitūin horreo pr̄is corruptū ſit. qꝛ ſufficit ꝙ vtilite remit. vt. di. l. iij. §. idē labeo. vel ſi filiusmutuā pecuniā accepit pro dotāda filia ſuavel ſorore. qͣtenꝰ auus ꝓ filia vel nepte daturus ſit ⁊ creditor hoc aīo mutuauit vt patris negociū gereret. vt. ff. de in rē verſo. l.vij. Uide de hoc doc. et panor. in. c. qꝛ pleriqꝫ. de īmu. ec. vbi dr̄. ꝙ vbi creditor nō fuitin culpa in mutuādo. tūc exceptio macedoniani nō cōpetit in foro iudiciali. Et ꝑcōſequens fortiꝰ nō ꝯpetit in iudicio aīe. Si aute creditor fuit in culpa. tunc exceptio cōpetet. et oꝑabit̉ effectū ſuū in vtroqꝫ foro. Dicit tn̄ panor. ꝙ cū hodie ſaltē inter chriſtianos nō ſoleat ſeqͥ parentū mors ex mutuofacto filioſa. ꝓpter quā cām illa lex ꝓhibuit oīno mutuū fieri filiofa. videtur ꝙ debeatceſſare ſenatuſcōſul. et ceſſante cā dꝫ ceſſare effectus. Et ſic in vtroqꝫ foro filiuſſa. exmutuo ſibi facto debebit obligari ad reſtitutione. qd̓ ſatis videt̉ de mente Inno. in. d.