off. ꝙ in teſte requirit̉ pura et ſimplex veritas. iiij. q. iiij. c. i. et iuramentū eſt cōfirmatioveritatis. de iureiur̄. et ſi chriſtus. Sed nihilmagis cōtrariū eſt veritati qͣꝫ falſitas. que eſteius immutatio. Item dicit hoc maxime ꝓcedere in teſtificando qn̄ quis cōmiſit ꝑiuriūin teſtificando. nā exquo ſemel deliquit in illo officio ſuſpectꝰ eſt ſemꝑ. nō ſic in alijs criminibꝰ quo ad teſtificandū. Et de hoc eſt caſusin. c. quicūqꝫ ſciēs. vi. q. i. Dicit̉ aūt infamiaiuris illa que irrogat̉ ꝑ ſententiā. vel ip̄o facto in caſibꝰ in quibus iure cauet̉ dumtaxat.de quibꝰ vide tex. et glo. bonā. iij. q. vij. §. porro. Et tene hanc regulā. ꝙ oēs infames ẜmleges. ſunt infames ẜm canones. hoc probattex. notabilis. in. c. omnes. vi. q. i. Secūda infamia .ſ. canonica eſt illa que cauſat̉ ex qͦlibetpeccato mortali. vt in. c. infames. vi. q. i. et ibiꝑ glo. ſumme. Et illa. ſi dat̉ ꝑſeuerantia. repellit ab accuſatōne et teſtimonio de iure canonico. Nam ſolū crimen cōtinuatū ſufficitvt in. d. c. teſtimoniū. Sed an ſublato peccatoremaneat effectus illius infamie. Cōmuniter tenet̉ ꝙ nō. Tercia eſt infamia facti. Incrimīali indubie repellit. Et idē in cauſis grauioribus et in qͥbus requirunt̉ teſtes oī exceptione maiores. In alijs vero puto ꝙ admittantur ẜm plus vel minus. vel nihil credeturẜm qualitatē et qͣꝫtitatē infamie. Rumor vero in minus ſe habet qͣꝫ infamia ſeu fama. EtPanor. cōcludendo an ꝑiurus ſit infamis.dicit ꝙ ẜm canones ſic. qꝛ vt dictū eſt. canones oēs mortalibꝰ criminibꝰ irreptitos appellant infames. ſed ſcd̓m leges dic prout notatBar. in. l. lucius. ff. de his qui no. infa. de mēte glo. ꝙ aut qͥs iurat de p̄terito. et nō eſt infamis ſi deierat. vt in. d. l. lucius. Aut qͥs iuratde futuro. Et tunc. aut iurāt alij cum quo cōtraxit. et infamat̉ ſi deierat. Aut iurat ſibi veldeo tm̄. Et tunc nō infamat̉. Et hec eſt ſingularis diſtinctio. vide tn̄ qd̓ dictū eſt. Abſolutioprimo. in excōicatione de inſecutoribꝰ cardinalium. de qua in. c. felicis. de penis. li. vi. vbihabes ſingularē teoricam. vicꝫ. ꝙ qͣꝫtuꝫ ad infamiam irrogandā. et bonoꝝ cōfiſcationē effectualem. et penā corꝑalem infligendā neceſſaria eſt ſaltē ſententia generalis. Et ideo licꝫnoēsenotarius ſit ꝑiurus. nihilominus acta per envalent. donec ſequat̉ talis ſentētia ſaltē declaijeſtiratoria. vide etiā Rich. ad hoc in tercio. diſt.it dodiecus tn̄xxxix. ꝙ ſi quis ꝑiurat ſolenniter in pn̄tia iudicis. nō ſolū peccat mortaliter. ſed etiā ſi protali ꝑiurio feratur diffinitiua ſententia ꝯtraip̄m in cauſa accuſatōnis. infamis eſt. Et ſicintelliguntur iura que dicunt periurium eſſeinfamem.Ermutatio. Qualiter fieri debet ꝑmutatio de beneficijs eccleſiaſticꝭ. Reſpōdet. Panor. in. c. queſitū. extra. e.ẜm. Ho. ꝙ ip̄i beneficiati inter ſe non poſſūttractare de tali ꝑmutatione fiēda. Sed ip̄a ꝑmutatio debet ꝓcedere auctoritate ep̄i. qͣꝫuistractatus nō includat deliberatū conſenſumvt in. c. tua. de his q̄ fiunt a p̄latis. Et Panorin. c. cum vniuerſorū. exͣ eo. dicit ꝙ clerici dn̄rꝑmutare qn̄ inter ſe deliberant de ꝑmutandolicꝫ poſtea vadāt ad ſuꝑiorē Et Ho. dat remediu hn̄ti cām ꝑmutādi. vt ꝯferat ſe ad ep̄m ⁊narret cāꝫ ꝑmutationis ſupplicādo vt dignet̉ſibi prouidere in alio loco. Poſſet etiaꝫ ſcd̓meū dicere. Beneficiū meū. cōpeteret vtiliꝰ taliꝑſone. ⁊ ſuum mihi. nō aūt debet de hoc tractare cuꝫ alio beneficiato. Panor. autem dicit ꝙhec opinio eſt multū ꝑiculoſa. qꝛ pauci ſunt qͥadinuicē nō habeāt tractatū. Et ꝯtrariū ſētitIo. an. in. d. c. cū vniuerſoꝝ. Idē. Goſ. Idēglo. in cle. vnica. eo. ti. Et hec opinio videt verior. vt poſſint habere inuicē tractatū. nō aūtcōcludere ꝑmutationē. ſed ſubmittere ſe diſpoſitioni ſuperioris. Permutatio vero poſſeſſionum per ſe nō eſt inhibita. quia datur ibitemporale ꝓ temporali. extra eo. ad queſtiones. ita tamē ꝙ ſi altera pars p̄ponderet. poterit pecunia refundi. vt ſic ad equalitatē ꝑmutationis perueniat̉. Nota tamē ꝙ hec permutatio eſt alienatio quedam. extra de re. ec. nōali. nulli. Et ideo ſeruandus eſt modus qͥ habetur ſupra. Alienatio. Adde etiam quod notat Panor. in. d. c. ad queſtiones. ꝙ eccleſiapinguior nō poteſt permutari cum alia minꝰpingui. interueniente ſimpliciter pecunia exalia ꝑte. quia videret̉ pecunia data ꝓ redditibus ſpiritualibus. vel ꝓ re ſpirituali obtinenda. Sed iſto caſu ſerua cautelaꝫ quam tradittex. in. d. c. ad queſtiones. vt pecunia ſuppleatur. nō ꝓpter redditus ſpiritualibus. ſed propter redditus ampliores tꝑales alterius eccleſie.¶ Nunquid autē dicat̉ permutatio aut emptior qn̄ ex vna ꝑte interuenit ſpecies cū certa qͣꝫtitate pecunie. Panor. vbi ſupͣ cōcludendo dicit. ꝙ primo debemus inſpicere animūcōtrahentiū. Si enī principaliter intendūt ꝑmutare. erit ꝑmutatio. licꝫ pecunia acceſſorieaccedat vt ꝑueniat̉ ad equalitatē. Et ita debetintelligi. d. c. ad queſtiones. Si aūt nō apparet de aīo cōtrahentiū. recurrendū eſt ad coniecturas. Si enī preciū eſt maiꝰ qͣꝫ ſit ſpeciesP iij