ſertoriū. Dic ẜm Ray. ꝙ aſſertoriū eſt cū iuratur de pn̄ti aūt de p̄terito. puta. ſic eē vel nōeſſe. Promiſſoriū vero eſt de futuro. vt cum aliquis iurat aliqͥd ſe dicturū vel facturū.¶ Vone. Ouidā alij fecit iniuriā. et ꝓ illa iniuria petebat̉ quedā ſumma pecunie in iudicio. poſtea ꝯpromiſerūt in arbitros ꝑ iuramētum. qͥ ꝯdemnauerūt eū vt exiret ciuitatemnec rediret donec alter duceret reuocandū.nunqͥd tenet̉ exire. Rn̄. ẜm dir. ꝙ nō d. c. veniens. et. d. c. quintaualliſ. qꝛ illa eſt pena corporaliſ. q̄ eſt maior oī pecuniaria. ff. de his quino infa. qͥd ergo. §. pena. Et hic agebat̉ pecunialiter. Sꝫ pone ꝙ cōdemnauerūt eū ne litigaret ꝑ ꝓcuratore. nunqͥd p̄t cōtrauenire. ho.dicit ꝙ ſic. qꝛ uſus ꝓcuratoris eſt valde neceſſarius. ff. de ꝓcur. l. i.¶ Sed pōne ꝙ ꝓcurator iurauit noīe dn̄i etꝑiurauit. An ip̄e ꝓcurator ſit ꝑiurꝰ. Dic ẜmquoſdā et bn̄. ꝙ is qͥ taliter ad iuran̄. ꝯſtituit̉ꝓcurator nō eſt ꝑiurus. licꝫ ſciēter falſum iuret. cū nō intendat ꝓpriā aīaꝫ obligare. puniri tn̄ dꝫ cū ſit cooperator ꝑiurij. de off. del̓. c. i.Is tn̄ in cuius aīaꝫ preſtat̉. incurrit ꝑiuriumEt hoc nota. quia ſingulare.¶ Quid ſi iuraui dare. x. Et tu mihi debes aliax. nunqͥd poſſim cōpenſare. Rn̄. panor. in. c. adnoſtrā. el. i. extra eo. dicit ꝙ nō. qꝛ iuramentūeſt obſeruandū in forma ſpecifica. nec ſufficitillud adimplere in effectu. ptꝫ ibi ꝑ tex. illū.qꝛ iurans tenet̉ prius actualiter ſoluere. necſufficit cōpenſare quanqͣꝫ cōpenſatio ſit fictaſolutio. l. ſi peculiū. §. i. ff. de ſta. li. Et dicit panor. ꝙ doc. nr̄i cōiter ſentiūt qd̓ dictū eſt. Sꝫcōtrariū dicit ſenſiſſe Bar. in. l. ampliꝰ. ff. rēra. ha. vbi ponit talē. q. Quidā tibi ꝓmiſit ſoluere certā qͣꝫtitatē. et hoc iurat. poſtea cōpenſat tecū. nunqͥd ꝑ hoc ſit ꝑiurus. Et cōcluditꝙ nō. Nā ꝯditōnes debent impleri in formaſpecifica. ſicut iuramentū. vt in. l. qͥ heredi. inprin. et. l. meuius. ff. de cōdi. et de. Sed iuſſusdare implet ꝯditionē cōpenſando. vt. d. l. ſi peculiū. ergo ⁊cͣ. Preterea ſi ego impedior iuſtare cauſa facere qd̓ ꝓmiſi nō ſum ꝑiurus. vt īl. ſi. ff. qͥ ſatiſda. co. Sꝫ ſi ego nō ſoluo tibi. qn̄tu debes mihi tantundē. ego impedior a te. qꝛideo nō tibi ſoluo. qꝛ tu nō ſoluis mihi. vn̄quaſi facto tuo impeditus. nō debeo eſſe ꝑiurus. hanc xōnem facit tex. in. l. iij. ꝟ. Itemquerit̉. ff. de ſta. li. Et cōcludit panor. ob rōesBar. q̄ vident̉ valde efficaces. ꝙ ante factuꝫeſt ſequēda opinio prima. quā tenet Io. an.et Inno. ſed poſt factū. vt qͥs excuſet̉ a ꝑiurioſequēda eſt opinio Bar.¶ Quid ſi qͥs iurauit tenere obſtagia in certo loco. Et nō hꝫ ibi qd̓ cōmedat. nec vn̄ ſoluat. Rn̄. ẜm Ho. ſi tꝑe obligatōis iā erat nonſoluēdo. tenet̉ obſtagia ſeruare. qꝛ videt̉ adhoc ſe obligaſſe vt victū querat manibꝰ ſuis.vel mendicādo. Sed ſi tꝑe obligatōnis eratſoluēdo. et nunc deuenit ad pauꝑtatē. tūc diſtinguo. qꝛ ſi eſt talis ꝙ poſſit medicare ſineverecundia. dico idē qd̓ prius. Sed ſi eſt nobilis. et in dignitate. tali ſubueniendū eſt iuris beneficio. exͣ eo. quere lā. et. c. breui.¶ Quid ſi debitor iurauit creditori ſe ſoluturū in certo termino et impeditus nō p̄t. Rn̄.ẜm Poſt. Si qn̄ iurauit credebat ſe nō poſſeſoluere. vel nō habebat ꝓbabilē cauſaꝫ credēdi. tūc in vtroqꝫ caſu ꝑiurat. qꝛ in primo deerat veritas. In ſcd̓o iudiciū. Si vero ab initio credebat ꝓbabiliter ſe poſſe ſoluere nō ꝑiurabat. Et ſi poſtea fecit poſſe ſuū. nō eſt ꝑiurus. Sꝫ et multomagis excuſat̉ ſi miſit pecuniā tꝑe debito ſꝫ caſu ꝑdita fuit. exͣ de iureiur̄.querelā. ꝙ ſi poſtea lapſo termino poſſet. ⁊ nōſolueret. ꝑiurus eſſet. lapſus enī termini nōſubſtulit obligationē iuramenti. extra de doloet cōtu. cum dilecti.¶ Quid ſi iuro aliqͥd generaliter nūqͥd ad ſpeciale teneor. Rn̄. ẜm Ho. Cū generalitas obſcuritatē pariat. nō videor cogitaſſe de his ſuper quibꝰ ſpecialiter iuraturꝰ non fuiſſem. Etſic interpretatū eſt iuramētū ẜm intentionēiurantis. qn̄ ſine dolo qͥs iurat. Secuſ aūt qn̄ip̄e cum dolo eſt. et ille cui iurat̉ eſt ſine dolo.Ideo ſi emergat caſus inopinatus de quo ſicogitaſſem nullo mō iuraſſem nō teneor. Adde ſingulare dictū panor. in. c. veniēs. exͣ eo.vbi habet̉ ẜm Inno. ꝙ ſi iuramentū fuit generaliter p̄ſtitu. tūc nō extendit̉ niſi ad ea deqͥbꝰ cogitatū ē. l̓ debuit merito cogitari. exͣ eo.qͥntauall̓. Si aūt iuramentū fuit ſpecialiterpreſtitum. tūc dicit ꝙ iuramentū recipit interpretationē ſcd̓m ius in foro ꝯtētioſo. Sedin pnīali ẜm intentiōꝫ iurātis. Et ꝑ hͦ loquit̉q̄ſtio. Quidā clericꝰ iurauit ſtare mādato ep̄iqͥ p̄cipit ei vt bn̄ficio renuciaret ⁊ ꝙ nō appelſaret. Certe ex qͦ nō erat veriſil̓e ꝙ de his cogitaſſet. poterit p̄cepto nō obſtāte appellare.Et ita fuit determinatū ꝑ doc. do ro.¶ Et ꝑ p̄dicta ſoluit̉ notabilis q̄ſtio de mercatore de robato nemore. qͥ timore mortis iurauit latronibꝰ. ꝙ eiſdē portaret certā ſummādenarioꝝ. Querit̉ an ſit obligatꝰ ad obſeruandū qd̓ ꝓmiſit. Rn̄. ẜm panor. ī. c. ſi ꝟo. exͣ eo.ꝙ aut metum paſſus nō habuit animum ſeobligandi. et tunc nō indiget quo ad deū ab