Pro hoc facit ſingularis theorica Inno. in. e.venerabilē. de elec. ꝙ nō ſoluꝫ in temerarijsiuramētis. ſꝫ etiā in licitis ⁊ honeſtis p̄t quisvenire cōtra ꝓpria auctoritate. inſtante neceſſitate. ſi ſuꝑior nō poſſit adiri. xi. q. iij. an̄ceſſor. Idē putat. ſi magna vtilitas ſpūalis hocexigat. Sꝫ hoc vltimū nō placet Hō. qꝛ ꝓptervtilitatē nō eſt ꝑiuriū cōmittendū. Sꝫ. d. cardinali placet dictū Inno. qꝛ magna vtilitasequiparat̉ neceſſitati. vt notat idē Inno. in. c.cū oēs. de cōſti. Et hͦ etiā placet panor. Et hocqn̄ īmineret talis vtilitas ꝓ qͣ ſuꝑior ip̄m ſipotuiſſet audiri. veriſil̓r abſoluiſſet a iuramēto. Idē tenet dir. li. ij. De hac materia videſingularia ſupͣ. Alienatio.¶ Quid ſiqͥs. qꝛ iurauit facere aliqͥd qd̓ ē veniale peccatū. iō cōmittit illud. Rn̄. ẜm Guil.Hu. norauit ꝙ talis mortaliter peccat. nā impia ē ꝓmiſſio q̇ ſcelere adīplet̉. xxij. q. iiij. ī malis. vt ſi qͥs ꝓpter hoc ꝙ iurauit ſuꝑflue comere l̓ dicere verbū ocioſum. ſuꝑflue comedit.vel loquit̉ ocioſe. talis mortaliter peccat. nonqꝛ ſuꝑflue comedit vel loquit̉ ocioſe. qd̓ in ſeveniale eſt. ſꝫ qꝛ tranſgredit̉ p̄ceptū in malisꝓmiſſis ⁊cͣ. Quidā tn̄ dicūt vt ꝟꝟ. ꝙ ſic trāſgrediēdo non peccat niſi venialiter. qꝛ p̄dictaauctoritas nō intelligit̉ ita generaliter ꝙ extendat̉ ad mala venialia. qꝛ qͣꝫtū ad illa nō eſtp̄ceptū. ſed cōſiliū tm̄. Idē monal.¶ Quid ſi iuramentū non poſſit ſeruari ſineinteritu ſaluiꝭ corꝑalis. an ſit ſeruandum. panor. in. d. c. ſi vero. dicit ꝙ iuramentū nō eſtſeruan̄. qn̄ ſine interitu ſalutis torꝑalis ſeruari nō p̄t. hac rōe. Sicut enī nō valet iuramētum tendēs in mortē alteriꝰ. xxij. q. iiij. c. i. itaet fortius. nō dꝫ valere ſi tēdit in mortē ꝓpriāvt in. c. ſi nō licꝫ. xxiij. q. v. Glo. tn̄ in. d. c. ſi vero. intelligit verū qn̄ directe vergit in mortē.Secus ſi occaſionaliter. Ponit exemplū ī vl̓tromōtano qͥ iurat trahere morā de mēſe Auguſti. rome. Nā ſic iurās dꝫ iuramentū ẜuare ẜm glo. qͣſi velit dicere ꝙ licet aliqn̄ ex talimora ꝓpter intemperiē aeris cōtingat vltramōtanis mors. tn̄ hoc nō ſꝑ accidit. Et ſic directe nō tēdit ad mortē. ſꝫ occaſionaliter. SꝫIo. an. dicit dictū gloſe verū. niſi ex īminēteinfirmitate. vel cōpulſione iudicaret̉. ſic iurāſmoriturꝰ ex tali mora. qd̓ eſt valde notandū.Et ꝓbat̉ rōe. nā ex his circumſtātijs iuramētū apparet temerariū. iō nō eſt veriſil̓e ꝙ derecipiat tale iuramentū ꝑ qd̓ creatura incurrat mortē. Et ꝑ hoc dicerē. ꝙ ſi a ꝑitis medicꝭdiceret̉ fratrē cartuſien̄. ordinis nō poſſe aliter mortē euadere. niſi ꝑ eſum carniū. ꝙ nōobſtante regula ſeu voto. deberet carnes comedere. Sicut enī iuramentū nō ligat ꝓpterꝑiculū mortis ita nec votū. cū ꝑibꝰ paſſibusambulēt. vt notat̉ in. c. i. et. c. debitores. exͣ eo.et. c. licꝫ. et. c. magne. de voto. Fert̉ tn̄ ꝙ ingt̉Ray. de villa noua ſummus medicꝰ fecit tractatum. in quo cōcluſit vitam poſſe reſtaurari ſine eſu carniū. Dicit eī ꝙ vinū mediocremaxime aromaticū. et vitel a ouoꝝ mediocriter mollia. q̄ acutiſſima digeſtione cōuertuntur in laudabilē ⁊ multū ſanguinē ſunt ad hecmagis cōpetentia qͣꝫ carnes. Et certe ſi hoc eſtverū ceſſat primū dictū. Sꝫ vbi ex circumſtātijs medici dicerēt ꝯͣriū. ꝓcederet dictū meūItē poſſet cōtingere ꝙ infirmo oua eſſent faſtidio. Itē ꝙ nō poſſet illa caꝑe vt plures exiſtunt qͥ caſu indubie illud eſſet tenen̄. Nā neceſſitas excuſat ab oī p̄cepto. vt in. c. ij. de obſer. ie. hec pnaor.¶ An aūt iurās redire ad carcerē teneat̉ redire. Dic ẜm doc. ꝙ ſi carcer erat iniurioſus. hͨeſt. ꝙ iniuſte detinebat̉. nō tenet̉ redire. Secus ſi iuſte vide hunc caſum diffuſe ſupͣ. Accuſatus. et. c. Incarceratus.Qui ſunt illi qͥ admittunt̉ ad iurandū. Rn̄.ẜm dir. vbi ſupͣ. ꝙ oīs qͥ eſt doli capar. et talisex iuramēto obligat̉. ſed vſqꝫ ad. xiiij. annospater p̄t reuocare qͣꝫcito ſcit. xxij. q. v. paruuliSꝫ votū religionis nō tenet̉ ſtatim reuocarecū ſcit. ſed tm̄ ad annū et diē ꝯtradicere. dumtn̄ nō cōſenſerit. xx. qj. ij. puella. Itē clericꝰ iurare nō dꝫ. nec cōpelli p̄t. niſi inſex caſibus.exͣ de elec. ſignificaſti. qͥ in his verſi. cōtinent̉.Pax et fama fides. reuerētia cautio damni.Defectus veri. ſibi poſcūt magna caueri. Propace iurare licꝫ. xxij. q. i. oē. extra de iudi. nouit. Fama. ꝓ fama cōſeruanda ꝑ purgationēlicet. extra de pur. ca. qͦtiēs. Fides. ꝓ fide retinenda ſi ſuſpectus eſt in fide. de cō. di. ij. egoberengarius. Reuerētia. ꝓ reuerētia ſcu obedientia exhibenda ſuꝑiori. xxiij. di. quanqͣꝫ.Cautio dāni. ꝓ dāno dato iurat̉. ij. q. i. in primis. Defectus veri. ꝓ veritate habenda l̓ inquirēda vbi alij deſunt. d. c. ſignificaſti. et. d.c. omne.¶ Utrū ſi qͥs ſimpliciter iuret intelligat̉ aliēcōditio. Rn̄. ẜm Ho. multe cōditōes etiaꝫ ſitaceant̓ intelligunt̉. Primo intelligit̉. ſi deoplacuerit. Scd̓o. ſi pape placuerit. exͣ e. veniētes. qꝛ in oī iuramēto excipit̉ auctoritas ſuperioris cuiuſcūqꝫ. extra eo. ea te. Et ꝓpter hͦ Federi. ꝯſilio. cxci. format hāc. q. Quidā clericſcolarꝭ ī minoribꝰ filiuſfa. exiſtēs in ſtudio devoluntate patris obligatus eſt ꝑ iuramentū