Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Clerici ⁊ layci. xij. q. i. Duo ſunt.Nquiſitio ſciendum ꝙ tribus modisprincipaliter ꝓcedit̉ ꝯͣ aliquē de crīevꝫ ꝑ accuſatōem. denunciatōem. ⁊ inquiſitōem. Et quidē qūo debeat fieri accuſatiovide ſupra. Accuſatus ⁊ accuſare. Ad denunciatōꝫ ꝟo. an debeat p̄cedere caritatiua admonitio. Dic ẜm rich. in. iiij. diſtin. rix. ar. iij. ꝙpeccatū ꝓximi. aut eſt publicū. aut ſecretum.Si publicū nō eſt neceſſe ſecretā monitionēp̄cedere denunciatōꝫ. de pe. ⁊. re. c. manifeſta.Et illud Thi. v. peccantes corā oībus argue.Si aūt eſt ſecretū. tūc diſtinguendum. ꝙ auttardatio denunciatōis eiꝰ ꝓbabiliter vr̄ eē innotabile nocumentū ꝓximorū corporale. ſeuſpūale. vt ſi aliquis tractaret oculte ꝙ ciuitaſhoſtibꝰ traderetur vl̓ ocl̓te hoīes auerteret a fide vel moribꝰ. aut nō iminet tale ꝑiculuꝫ. ſi ſicfeſtinandū eēt ꝓcedere ad denunciatiōꝫ nec ēneceſſariū expectare qͦuſqꝫ p̄cedat ſecreta monitio qꝛ magis cauendum eſt detrimēto bonicorꝑalis ⁊ ſpūalis rei publice. qͣꝫ fame ip̄i peccatoris. ſi ꝟo peccatū eſt. ocultū. nec ꝓ tardatꝭon denunciatōis iminet tale periculū adhucdiſtinguendū eſt. ꝙ aūt ꝓbabiliter credit̉ perꝯditōem ⁊ ſigna peccatoris ⁊ alia q̄ ꝓbabilitatem poſſunt generare. ꝙ hō circa eū ꝑ ſecretāmonitōem nō ꝓficeret. ſed ille magis exaſꝑaretur contra corrigentē ⁊ p̄monitus ſubterfugia quereret. vt corrigi nō poſſet. tunc nō d̓bet ſecreta monitio p̄cedere denunciatōꝫ. autſperatur ꝙ ſecreta monitio ꝓficeret ꝯͣ ipſumquod ſꝑ credendū eſt. niſi ꝑ ſigna ꝓbabilia ꝯͣrium videat̉. Et tunc dico ꝙ exp̄cepto diuinodebet ſecreta monitio publicā denunciationeꝫp̄cedere nō tn̄ eſt neceſſariū. vt p̄cedat ſecretād̓nunciatōꝫ q̄ ſit ſoli p̄lato maxime qn̄ denuncians ad hͦ ꝯpellit̉ ꝑ ſui p̄lati obedientiā. Et ſifrater ad ſecretā monitōꝫ ſe corrigat. de beo reſiſtere a publica denunciatōe. Et ſic intelligit̉qd̓ d̓r. ij. q. vij. accuſatio vbi d̓r. ꝙ ſi aliqui ſacerdotes an̄ ſecretā monitōꝫ lacerare accuſat̉vl̓ īfamare p̄ſumpſerint excōicēt̉. ſi. n. poſſumſine detrimēto ſpūalis boni illiꝰ quē corrigo etcōitatꝭ cuſtodire famā fratris teneor ex p̄cepto dei famā ip̄iꝰ nō ledere qꝛ p̄tioſior qͥdē ē int̓tꝑalia ⁊ multū vtilis ad ſpūalia ⁊ ml̓ti tīor̄ infamie amalo retrahūt̉. ⁊ hoīes qn̄ ſe infamatos ꝯſiderāt. magꝭ ſine freno peccāt. nō tn̄ propter fratris correctōꝫ factā ꝑ ſecretā admonitōꝫ teneor deſiſter̄ a ſecreta denūciatiōe p̄latofiēda qꝛ valet adp̄cauendū fr̄i a recidiuo necē. ī fame fr̄is p̄iuditiū. ſi talis eſt p̄latꝰ qͣlis eſſedꝫ. ſi tn̄ ꝑ ſigna valde ꝓbabilia ⁊ p̄ſumptōesqͣſi violētas crederet ꝙ ex illa denunciationēfratrē correctū infamare vellet tūc crimē ocl̓tum fratris iā veraciter correctꝭ ſibi denunciare nō deberet hec richar. Ad inquiſitōꝫ verop̄cedere dꝫ fama publica vl̓ clamoroſa inſinuatio. nec inquiſitio dꝫ fieri niſi precedat diffamatio a viris honeſtis nō maliuolis nō ſeml̓ſed pluries. ⁊ ꝓ hꝰ cāus declaratōe dic ſecundū no. ꝑ doc. in. c. q̄liter ⁊ qn̄ e l. ij. de accu. ꝙ q̄dā eſt inquiſitio generaliſſima. vt qn̄ prelatuſinquirit ſuꝑ ſtatu totius ꝓuincie. vt in. c. ro.de cenſi. li. vi. Et in hac nō eſt opus infamiamp̄cedere. ymo tēt̉ qͦlꝫ anno generalē inqͥſitiōꝫfacere. Quedā eſt inquiſitio generalis vt quādo inquiritur ſuper ſtatu ciuitatis caſtri vl̓ loci. Et tunc ec̄ nō exigit̉ ꝙ infamia p̄cedat adhͦ. c. i. de of. or. facit. l. congruit. ff. de of. p̄ſi. Etita pꝫ ꝑʳ hͦ. ꝙ ſindicatores rectoꝝ qͥ ſindicāt caput ⁊ eius membra. puta ptātē capitaneum ⁊eius officiales pn̄t contra eos inquirere in genere de delictis cōmiſſis ꝑ eos in eoꝝ officio. n̄p̄cedente fama publica vel clamoroſa inſinuatōe. Et ita de ꝯſuetudīe ẜuat̉. Quedā eſt in qͥſitio ſpēalis qͥ fit ꝯͣ certā ꝑſonā ⁊ ſi fit nō ad penam imponendam ſed ex debito officij. vt matrimoniū carnale nō ꝯͣhat̉ ꝑꝑ aliqd̓ impedim̄tum. vel vt nō ꝓmoueatur quis ad prelaturāſeu nō ꝯfirmetur electio ſi reꝑitur promouendus vicioſus. ⁊ etiam nō exigitur infamīa qͥavt dictū eſt nō agitur ad penaꝫ. ⁊ fit ex debitoofficij. Idem cū iudex inquirit cū mero ⁊ puro officio ⁊ nō ad inſtitutionē alterius. vt ī. d.ca. i. Et per hoc ſint cauti rectores terrarum ꝙad hͦ vt ab eis nō poſſit peti copīa diffamatōiſſꝑ cū formāt īqͥſitōes dicāt hͨ eſt inqͥſitio quāfacit talis ꝯͣ talē ex ſuo dfficio. Qn̄qꝫ iſta ſpēal̓inqͥſitio fit ad penā imponendā. ⁊ tūc ſi ad denunciatōꝫ publici officialis. nō eſt opus ꝙ infamia p̄cedat. in. l. ea qͥdē. C. de accu. ⁊. c. p̄terea. de teſti. co. Sꝫ tn̄ nō denunciant̉ hͦ cāu niſi notoria. al̓s nō credit̉ denunciatoribꝰ de qͦ vide sͣ. Familia. Qn̄qꝫ fit inquiſitō ſpēalis infamia deferente. Et tunc ſi proceditur contra p̄latum ſecularem non debet fieri inquiſitio niſiprecedat tanta infamia ꝙ ſine ſcandalo n̄ poſſit tollerari. vt in. d. capitulo qualiter. Si aūtſit inquiſitio contra priuatum ſecularem nonrequiritur ſcandalum vel periculum. Sed ſatis eſt infamiam clamoroſam preceſſiſſe. ſi ātſit inquiſitio contra ſubditum regularem ⁊ ſiagitur ad penitentiam ſeu ad correctionem.tunc non eſt neceſſe ſeruare ordinem poſitumin dicto capitulo qualiter. ſed de plano ⁊ ſineſtrepitū p̄t ꝓcedi. vt ī. c. reprehenſibilis d̓ ap.