¶ An aūt iſti dies ſunt vtiles vel cōtinui Reſpon. panor. poſt hoſti. extra de pr. ⁊ re. cum exeo. dicit ꝙ dies debent eſſe vtiles. Annus ꝟoeſt ẜm ꝙ iniungitur in pn̄tia. hoc eſt ꝙ ſi dēoieiunare in anno ꝑ. xl. dies. licet interpolatimvt qꝛ forte qualibet ſeptimana debeo ieiunareſemel. valet indulgentia. xl. dierū ad tollēdūomnes iſtos. xl. dies. vnde nō currunt quotidie. ſed ſunt vtiles. De anno veto ſic intellige debeo agere penitentiā ꝑ annū. qͣliſcūqꝫ ſitilla pnīa. puta ieiunando ꝑ annum. ſemel inſeptīana. tollit̉ iſte annꝰ ꝑ hanc indulgentiaꝫannalem. Ita ꝙ indulgentia anni. nō diuiditur ꝑ dies. ſed valet reſpectu anni integri.prout penitentia eſt annalis. ¶ Querit̉ de. q.quotidiana. An indulgentia ꝯceſſa vere penitentibꝰ ⁊ ꝯfeſſis. ꝓſit illis qͥ fuerunt ꝯfeſſi ſemel in anno. ⁊ hn̄t ꝓpoſitum ꝯfitendi. ⁊ contritōꝫ de pctō p̄terito. Rn̄. ẜm panor. in. c. oīsde pe. ⁊ re. ꝙ ſic. Nā iſti dicunt vere penitētes.ex quo hn̄t ꝯtritōꝫ. ⁊ vere ꝯfeſſi. ex quo fuerūtꝯfeſſi tp̄e determinato. ⁊ hn̄t ꝓpoſitū ꝯfitendiNam ꝯtritio eſt illa. q̄ multū oꝑatur apd̓ deum. Ideꝫ car. in. cle. i. de reli. ⁊ ve. ſanctoꝝ. vbietiam queris de alia. q. quotidiana. Dat̉ indl̓gentia ꝑ totā octauā corꝑis xp̄i intereſſentibꝰdiuinis officijs in eccleſia. Quid ſi ob ml̓titudinē populi oēs nō pn̄t intrare eccleſiā. ſed ꝑſpopuli audit diuīa extra eccleſiā. An tales habebunt tale indulgentiā. vr̄ ꝙ nō ꝑ p̄dc̄a. qꝛ exquo indulgentia eſt data ſub hac for̄a. dutaxat qui audierint in eccleſia. gl. ſoluit ꝙ n̄ gautdebit hac indulgentia. Pau. d̓t. ꝙ ſi ex neceſſitate celebret̉ extra eccleſiā ſubtentorio gaudebunt pn̄tes indulgentia. Cōcludit tn̄ ꝙ propter verbū. in eccl̓ia. tutius eſt tener̄ ꝙ nō ſufficiat horis intereſſe extra eccleſiā. d̓t tn̄. ꝙ ſi ꝓpter turbā oēs nō pn̄t ingredi eccl̓iam. ſtātesextra ambitū muroꝝ. gaudebūt indulgentia.qꝛ ſuffic̄ voluntas intrandi. ⁊ ꝙ ꝑ eos nō ſtatper regulā Imputari.¶ Uteū aūt vicini eccleſie. vt clerici vel religioſi illius loci vbi indulgentie concedunt̉. conſequantur tantam indulgentiā. qͣꝫtam remoti. Rn̄. ꝙ ſic. qꝛ remiſſio nō ꝓportionat̉ laboriſed meritis. que diſpenſant. ſed qui plus laborat. de merito plus acquirit. Nota tn̄ ẜm aſtē.ꝙ ꝓpter indulgentias. diſſolui nō dꝫ obẜuātia regularis. qꝛ religioſi magis merentur religionē ſeruando quo ad p̄miū vite eternę. qͣꝫindulgentias exquicendo. licet minꝰ quō addimiſſionem. pene quodeſt minus bonū. neciterū ꝑ indulgentias dimittuntur pene iniuncte in capitulo. qꝛ ibi agitur quaſi forum iudi-ciale. magiſqͣꝫ pn̄iale. vnde nō ſacerdotes quādoqꝫ capitulū tenent. ſed abſoluunt̉ a pena iniuncta. vel debita ꝓ peccato in foro penitētialiSed queritur de. q. quotidiana. Pone quidam habet priuilegium a papa. ꝙ ſemel poſſitabſolui plenarie in articulo mortis. Et fec̄ ſeabſolui poſtea lib̓atus eſt. An virtute dc̄i priuilegij poſſit iterum in alio articulo mortꝭ abſolui. Rn̄. archi. f. in ſumma d̓t. non putet aliquis ꝙ quando ſemel in articulo mortis fuit⁊ vſus fuit tali gratia. ꝙ poſtea in alio articl̓omortis vti valeat. niſi papa latiorē auctoritatem daret. qͣꝫ dat. qn̄ ponit in articulo mortisdumtaxat ſemel. Et ita reſponſum fuit ẜꝫ euꝫin concilio conſtantienſi a lr̄atiſſimis viris.Nec mirum qꝛ priuilegiū de indulgentijs tātum dat. qͣꝫtū ſonat. nō aūt extendi dꝫ vltra.¶ Utrū indulgentie faciende fint pro ſubſidio tp̄ali. Rn̄. ẜm rich. ꝙ ꝓ tꝑalibꝰ principaliter non debent dari ſpūalia. Nam cum dantindulgentie pro eccleſis. vel hoſpitalibꝰ conſtruendis non dantur vt in illis tp̄alibꝰ ſiſtatſed propter vtilitatem ſpūalem conſequentēEt ideo non dantur pro tꝑalibꝰ niſi inqͣꝫtuꝫ ordinantur ad ſpūalia.¶ An autem pro edificatione pontium licitūſit dare indulgentias. Dic ẜm panor. in. d. c.quod autem. ꝙ quando pons fit. aut reficiturin aliquo loco ꝑiculoſo vbi peregrini ⁊ pauꝑeſſepe patiebantur mortis periculum in tranſitu. tunc licitum eſt. al̓s ſecus.¶ Utrum cruce ſignatus. qui moritur anteqͣꝫiter arripiat. habeat indulgentiam. Rn̄. ſecundum Tho. Forma priuilegij conſideranda ē.Nfidelis vtrū liceat cum infidelibuscōicare. Rn̄ſi. ẜm tho. qui in fide firmiſunt ita ꝙ ex eoꝝ cōicatione cum infidelibus ſꝑatur magis illoruꝫ conuerſio qͣꝫ horum ſubuerſio nō iunt ꝓhibendi cōicare cuꝫinfidelibꝰ. Simplices aūt ⁊ infirmi ꝓhibendiſunt. ne ſine magna neceſſitate cū eis ꝯuerſēt̉¶ Utrū cū infidelibꝰ ſit diſputanduꝫ. Rn̄. ꝙnulli laice perſone lꝫ diſputare de fide cū infidelibꝰ ꝑ text. in. c. quicunqꝫ de hereti. li. vj. vbiſic hr̄. Inhibemus quoqꝫ nec cuiqͣꝫ layce perſone licent publice vel priuatim de fide catholica diſputare qui vero contrafecerit. excōicatōis laqueo innodetur. gl. in. ꝟ. laice. forte intendit de laico ad modum vltramō tanoruꝫ q̄illr̄atos laicos vocant. Quid em̄ eſt dicere ꝙruralis cl̓icus diſpūtando de fide catholica noincidat in hanc penam et doctor decretorum.laicus incidat. Tamen ſufficit ita eſſe ſcriptuꝫEt ſolum duo ſunt criſtianorum genera.