ẜm patrie conſuetudinem non clandeſtinecontrahere ſed in facie eccleſie.Et hoc hꝫ panor ꝓ indubitato. vbi nō eſt conſuetudo ꝙ mittant̉ edicta. ſꝫ vbi eſſet ꝯſuetudo. dubiū ē vtrū hēat locū pena. d. c. cū īhibitio. Si quis ꝯͣxerit in facie eccleſie nō p̄miſſisiſtis denunciatōibꝰ. credit tn̄ ꝙ nō. lꝫ gl. in. d..c. cū inhibitio. ſentiat ꝯͣriū. qꝛ pena eſt appoſita ꝯͣ. ꝯͣhentes clandeſtine. ⁊ nō ꝯͣ ꝯͣhentes edictis nō p̄miſſis. ⁊ nō pōt dici clandeſtine. ex qͦin facie eccleſie nemīe ꝓhibente cōtraxiit maxime. cū illud ſit officiū ſacerdotꝭ. ⁊ n̄ ꝯͣhentiuꝫQuid aūt dicat̉ mr̄imoniū clādeſtinū. glo.in. d. c. cū inhibitio d̓t ꝙ tripliciter d̓r mr̄imoniū clādeſtinū. Prīo cū nō hn̄t̉ teſtes extra. e..c. ij. Scd̓o qn̄ nō ſit cū ſolēnitate. q̄ hēt̉. xxx..q. v. aliter. Tertio qd̓ fit ꝯͣ tenoreꝫ hͦ ꝯſtōisvꝫ nō p̄miſſa denūciatōe. hoſt. aūt vltra predictos tres modos dat rl̓am generalē dicens ꝙmr̄imoniū ꝯͣctū ꝯͣ ꝓhibitōꝫ eccleſie generalēvel ſpēalē explicitā. vel tacitā. d̓r clandeſtinuꝫ⁊ hꝫ locū pena. d. c. cū inhibitio ¶ Quid ſi qͥsaudiuit ꝑpetuū impedimentū eē inter ſe ⁊ vxorē. nun qͥd tenet̉ inqͦrere. rn̄. ẜm. ꝟꝟ. ſi audiuit a fidedignis. ⁊ nō ſuſpecus. cū nō debeat eſſe negligens ſue ſaluti. tenet̉ inqͥrere. al̓s eſſetaffectata ignorantia q̄ nō excuſat. ⁊ ſi ꝯcipiatꝓbabilē opinionē de dicto alicꝰ. nō dꝫ exigeredebitū. lꝫ reddere teneat̉. Secus ſi ita inuenerit .ſ. ꝙ eſſet impedimentū. tūc em̄ nec exiger̄nec reddere dꝫ. fac̄. c. inquiſitōi. de ſen. exc. porro qͥ tale impedimentū audit a viro fide digno. etiā iurato aut ꝯpr̄e ſuo. aut a ꝓprio ſacerdote. aut publica fama. nō ita tenet̉ credere.ꝙ peccet mortaliter. ſi n̄ credat ſed venialiterSic̄ ec peccare pōt qͥ nimis de facili credit.¶ Nunqͥd aūt peccat ſacerdos. vl̓ alius qͥcunqͣꝫ ſciens īpedimētū. inſinuando hoc alteri coniugū. vel ambobꝰ. vl̓ alter alteri. rn̄. ẜm. ꝟꝟ.ſi ꝓbari non pōt. dicendo agit indiſcrete. niſicredat ꝙ audiens ꝑatus ſit in hac ꝑte ꝑitorūꝯſilio obedire. Si vero poſſit ꝓbare ⁊ ſciat hocſacerdos ꝑochialis. vel alter ꝯiugū tenet̉ ſolēniter ad diuortiū agere. niſi de ꝯſenſu velīt cohabitare tanqͣꝫ germani. hūc cāum hēs ſupraConfeſſio ſecundo.Mpedimentū. ij .ſ. de errore ꝑſone. ſciēdum ẜm dir. li. i. ꝙ errror in mr̄imonio eſt qͣdruplex .ſ. fortune. qͣlitatꝭ. ꝑſone. ⁊ ꝯditōis. Error fortune. vtpote cū putatur diues ⁊ ē pauꝑ ⁊ ecōuerſo. nō īpedit mr̄imoniū. Sil̓r nec error qͣlitatꝭ. vt cū putat̉ nobilis. ⁊ eſt ruſticus vel ꝙ duc̄ in vxorē meretricē. vel corruptā. quā putabat caſtam. vl̓ virginē talia matrimoniū nō impediunt. xxix. q. i.error. Error vero ꝑſone eſt. vt ſi credā contrabere cū gemma ⁊ ꝯͣham cū berta. ⁊ hic nullumeſt matrimoniū. Nec hoc ꝓcedit ex ꝯſtōe eccleſie. ſed ex ſui natura. cū in mr̄imonio ꝯſenſus liber deſideretur. extra de ſpon. cū locū. itaꝙ ſine ip̄o cetera fruſtrant̉. de ſpon. tua. qꝛ erras nō ꝯſentit. ff. de iurꝭ. o. iudi. l. ſi ꝑ erroremSed ad hͦ vt error impediat mr̄imoniū neceſſe ē ex ꝯſtōe eccleſie. ꝙ is qͥ errat hēat aliquaꝫnoticiā ꝑſone. cū qͣ ꝯͣhere intendit aut per viſum. aut ꝑ famā. ant ꝑ auditū. qꝛ penitus incognitū nec amorē. nec ꝯſenſum dirigere poſſumus. vn̄ ſi quis ꝯſēti at in perſonā abn̄temnon ſibi notā. quā putat eſſe pn̄tē. ꝯſtat ꝙ nōꝯſentit in pn̄tem. ſed in illā quā pn̄tem eē putat. Et ſic deficiente ꝯſenſu. deficit ⁊ mr̄imōium. qꝛ errare eſt aliū ꝓ alio acciꝑe. xxij. q. ij.in quibꝰ. Ideo oꝫ ꝙ aliquā noticiā ꝑſone habeat. al̓s nō errat in ea. ſed decipitur in pn̄teꝫde quo ponunt doc. tale exemplū. QQuidam ruſticus galicanus iuit ad quandā muliereꝫ romanā dicens. ſe eē filiū regis anglie. ⁊ contrahit cū illo. credens eū filiū regis. ⁊ dicūt ꝙ tenet matrimoniū. qꝛ nō errauit. ſed potius decepta fuit. vel nō fuit error ꝑſone. ſed qͣlitatisSed terte d̓t hoſt. Cū vbiqꝫ terrarū hēatur noticia regis anglie. ſaltē ꝑ famā. vr̄ ꝙ hic ſit error ꝑſone. nec in pn̄tem ꝑſonā. ſed in ꝑſonamfilij regis anglie conſentire vr̄. qd̓ non refertvtrū noīe ꝓprio. vel alio equiualenti nomīet̉Sed ſi in generali diceret ſe eē filiū regis velcomitis ⁊ nō diceret cuiꝰ. tūc nō eſſet error ꝑſone. ſed fortune. aut qualitatis. qui non impedit. d. §. error vel etiā ſi ſpecificauit. nl̓la tamen habetur noticia patris vel filij ¶ Adde p̄dictis quod notat. Thomas in quarto. diſtin.xxx. ꝙ error nobilitatis in qͣꝫtum hmōi non euacuat matrimonium. ſicut nec error qualitatis. Sed ſi error nobilitatis. vel dignitatis redundat in errorem perſone. tunc impedit matrimonium. vnde ſi conſenſus mulieris feratur in iſtam perſonam directe. Error de nobililitate ipſius non impedit matrimonium. ?autem directe intendit conſentire in filiuꝫ regis. quicunqꝫ ſic ille. tunc ſi alius preſenteturei quam filius regis. eſt error perſone. et impedit matrimonium. Et eodem modo videturdicendum. ſi quis dicat ſe primo genitum. etnon eſt. Et hoc eſt ſingulare dictum.¶ Pone quis conſentit in aliquē qui ē mortuus. ⁊ alius pn̄tatur ſibi loco eius. An taliserror impediat mr̄imoniuꝫ. Rn̄. dir. ẜm io. ꝙſic. qꝛ cum ille non ſit in reruꝫ natura non eſt