cleſiā approbato ꝯſtat. d. c. quoniam.¶ Sed nunquid econuerſo excuſet̉ vir ꝑticipando vxori. Dic ẜm dir. ꝙ ſi mulier fuit excōicata propter matrimoniū quod dicit̉ illicite contractu tunc nō pōt participare. Si veroaliad̓ cauſa ſit excōicata. Diſtingue. Nā autvir ꝑticipat vxori quo ad debituꝫ carnale reddendum. qꝛ qͣꝫtū ad hoc vir ⁊ vxor nō ad imparia iudicantur extra de diuor. gaudemus. Ettunc excuſatur. Aut participat vxori in ꝓuiſione victus. ⁊ ſeruitio hūano. ⁊ tunc non excuſatur vir qꝛ viris feminas ſubditas ⁊ penefaml̓as lex eſſe voluit. xxxiij. q. v. hec ymago. ⁊cap. ſe. ideo imputat̉ marito. cū poſſit cogerevxorē ad ſatiſfatiendū ⁊ ad petendū abſolutionem. idē io. xxvij. q. i. de filia. ⁊ ioh. mo. exͣ. e.ſtatuimus. li. vi¶ Sed quid ſi vir vocet excōicatum ad menſam. nunqͥd vxor poſſit ad ip̄am mēſaꝫ comedere ¶ Rn̄. ẜm. ꝟꝟ. ꝙ nō tn̄ poterit comedere ad aliā menſam in eadē domo ita remote.ꝙ merito poſſit dici ꝙ non comederunt ſimulUtrum filij excuſentur a ꝑticipatōe patriRn̄. ẜm. ꝟꝟ. Filij qͥ ſunt in patria ptāte vl̓ ecemancipati. qͥ ſunt ꝯmenſales pr̄i ⁊ ab eo habent neceſſaria excuſant̉. Alij vero nō. iteꝫ vtſupra dictū eſt excuſantur ẜui ancile ruſtici. ẜuientes ⁊ alij ſubiecti qui non adeo curialesſunt ⁊cͣ. Nam tales ꝑſone ſi ante ſnīam aſtricte erant ad familiare obſequiū. ⁊ ſic etiā nūctenentur ⁊ cōicare pn̄t. extra eo. inter alia. qd̓intelligit̉ ẜm ꝟꝟ. qn̄ ip̄i ante excōicatōeꝫ dn̄idn̄o obligauerunt ſe ſeruire ⁊ ẜuitiū intrauerunt. Si aūt poſt eius excōicatōeꝫ intrauerūtDiſtingue. qꝛ ſi ignorauerunt ⁊ poſtea ſciūt.non tenentur diſcedere cū damno ſuo Si vero ſciuerunt a principio tenent̉ diſcedere niſi neceſſitas eos compuliſſet ꝙ fierēt de eiꝰ familia. ⁊ qd̓ dr̄ de ruſticis. intellige de his qͥ coſunt terras dn̄oꝝ ſuorū. et ẜm eundem. ꝟꝟ.extenditur ec̄ ad illos qͥ dicunt̉ medietarij. etꝓpter culturā recipiūt certā portionē fructuūNam ⁊ pn̄t cōicare qͣꝫtū oꝫ ꝓpter culturaꝫ ethmōi. idem̄ intelligendū eſt ẜm hoſt. de nutricibꝰ ⁊ ſimilibꝰ. q̄ ſi a dn̄o recederent nō hr̄entvnde viuerent. ar. extra eo. ſi vere. vbi excuſantur etiā qͥ cū excōicatis nautis conueniūt.trariſferendo contra ſarracenos¶ Sed nunqͥd patres ⁊ dn̄i excuſentur ſi participant cū filijs ſuis excōicatis. Rn̄. ẜm ray.ꝙ non excuſant̉ qꝛ tenētur corrigere ſuos minores ne incidant in cām excōicatōis. Tn̄ ẜꝫTho. ad minus debent eis cōicare in his in qͦbus obligati ſunt qꝛ ſicut inferiores obligant̉ad obſequiū ſuꝑioꝝ ita ⁊ ſuꝑiores ad ꝓuidētiam inferioꝝ. ⁊ eodē modo vr̄ dicēdū d̓ ẜuisexcōicatis qui dn̄o ſubſunt. ẜuis ⁊ mercenarijs nō pn̄t cōicare ẜm hoſt. niſi ſine magno īcōmodo eos vitare nō poſſint. Et idem de ſocijs hn̄tibꝰ aliquid cōe. vt in. d. ca. ſi vere. vbipanor. dic̄. ꝙ aut ſocietas fuit ꝯͣcta ante excōicatōꝫ. aut poſt. Primo cāu licite poſſum vti ſocietate. vt ibi. Scd̓o cā. Aut ego ꝯͣxi ſocietatem aut ſucceſſi in ius alterius. Primo caſunon debeo vti illa ſocietate qꝛ deliqui ꝯͣhendoſecū. Scd̓o caſu ſic qꝛ ego nō ſum in culpa. etſocietas habuit orig inē āte excōicatōꝫ. lꝫ egoſucceſẜiꝫ in ius alteriª. tꝑe excōicatōis. ⁊ ītellige p̄dictaⁱ qn̄ dānū mihi ꝯtīgeret ex abſtinētia ſocietatis.?Secus ſi damnū ꝯtingeret excōmunicato. qꝛ nō teneor ſibi cōicare in fauorēſui. vide etiā inno. ⁊ hoſ. in. c. nuꝑ. e. t. qͥ dicūtꝙ in eadeꝫ camera poſſuꝫ excōicato cōicare. ſiibi ſum ꝓ factis meis. Nō .n. tunc dicor cōicare ſibi. ſed potius vti iure meo. a quo finedamno reſilire nō poſſum. debeo tamen vitar̉cōionem oīo voluntariā. vt iacere ſecū in lecto. vel prandere in eadeꝫ menſa. Nec ob. aliqͣiura q̄ vn̄r ꝯͣria in hoc qꝛ illa ꝓcedunt ex ſuꝑhabundante iuſtitia ⁊ ita loquit̉ tex. in. c. oīſqui. xxiiij. q. i. vbi quidā ſanctꝰ fugit de balneoꝓpter ſuꝑuenientiā cuiuſdā excōicati. ſed iuſmeū dimittere nō teneor. Poſſum gͦ vti iur̄meo. pn̄tia excōicati nō obſtante.Nunquid armiger vel ẜuiens militi poteſtcōicare cū illis excōicatis cū quibꝰ dn̄s ſuuscōicat. Rn̄. ẜm. ꝟ ꝟ. nō pōt. lꝫ exeuſet̉ cōicando dn̄o ſuo excōicato. vt dictū eſt.¶ Sed nūqͥd vaſalli pn̄t cōicare dn̄is ſuis excōicatis. Rn̄. ẜm richar. in. iiij. diſt. xviij. ꝙ n̄Nam excōicatio publica qͣꝫdiu illa eſt īnodatus princeps abſoluit milites ſuos aⁱ iuramēto fidelitatis qͦ tenebant̉ ei .i. effectū illius obligatōis ſuſpendit. Et hoc conſtitutū eſt indeteſtatōem criminis. ⁊ vt magis principes timeāt ꝯtemnere eccleſiaſtica p̄cepta. xv. q. vi.nos ſanctoꝝ. ⁊. c. ſe. Si tn̄ dubiū eſt vtrū prīceps ſit excōicatus vel nō obedire tenentur.qꝛ in dubijs ſuꝑioribꝰ obediendū eſt. xxiij. q. iquid culpatur. ¶ An poſſit aliqͥd vendi ẜuienti excōicato vel ab eo emi. Rn̄. ẜꝫ. ꝟꝟ. ſi ematvel vendat noīe excōicati. nō eſt ꝯͣhendū cumeo. ſic̄ nec cū excōicato Secus ſi nomine ſuoaliqͥd tale faciat dūtn̄ non in fraudem.¶ Poſito ꝙ aliquis videat aliquē afferenteꝫvenalia de mercato publice excōicato. nunqͥdtenebitur illū vitare. Rn̄. ẜm. ꝟꝟ. ꝓpter hocſolū ꝙ videā eos afferentes talia. non teneorp ij.