cōtradicēte. allego bonū tex. cū. glo. xx. di. c. i.⁊. c. cū. olim. de cle. ꝯiu. In cōſuetudine aūtinducēda in ſacr̄alibꝰ exigit̉ tacitus cōſenſuspape. al̓r nō ligat. Ita voluit gl. notabilis inc. vir. de ſecū. nup. ¶ An aūt ex nō vſu inducat̉ cōſuetudo. Rn̄. pan. in. c. iohānes. de cler.cōiu poſt Io. an. dicit ꝙ qn̄qꝫ nō vſus nō hꝫin ſe actu tacitū ꝯͣ diſpōem iuris. neqꝫ in ſubſtātia. neqꝫ in for̄a. ⁊ tūc ex nō vſu inducit̉ cōſuetudo. nec decogat̉ lex. Pone exēplū. lex dicit hermofroditā eē iudicādū ẜm ſexū p̄ualētem. l. q̄rit̉. ff. de ſta. ho. tn̄ ſi ꝑ mille ānos nūqͣꝫ accideret ille caſus. nō p̄t dici ꝙ ſit abrogata illa lex. qꝛ nihil ē actū ꝯͣ legem. Vel pone.lex dicit ꝙ ſi dediſti mihi damnū poſſum agere ꝯͣ te. actione legis acqͥlie. Vone ꝙ paſſusdānū noluit agere. ꝓfecto ex hoc nō ē īductaꝯſuetudo ꝯͣ illā lege. qꝛ ipſa lex nō neceſſitatad vſum. ſed dat facultateꝫ agēdi. Et iō ex hͦcōclude ꝙ in hijs q̄ ſunt mere facultatis. nōinducit̉ cōſuetudo. nā in hijs caſibꝰ nihil agitur ꝯͣ legē ꝑmittentē. Si ꝟo nō vſus habet īſe tacitū actū ꝯͣ diſpōem iuris. tūc induciturcōſuetudo. vt in. d. c. Iohānes. nā ibi nō deferendo tonſurā. vr̄ cōmittere ꝯͣ legē q̄ iniūgit delationē tonſure ¶ Que ē differētia inter cōſuetudinē ⁊ p̄ſcriptōem. Rn̄. pan. ī. d.c. fi dicit ꝙ principalis dr̄ia ē. qꝛ ex p̄ſcriptōne acqͥrit̉ ius priuato ſiue illud ius trahat expublico. ſiue ex priuato. Cōſuetudine ꝟo nōacqͥritur ius alicui priuato. Sꝫ in publico vn̄cūqꝫ cauſet̉. etiā ſi ius trahat̉ ex priuato. vt īl. venditor. §. ſi cōſtat. ff. cō. p̄. vbi patet ꝙ p̄tintroduci cōſuetudo. ꝙ quiſqꝫ poſſit dato p̄cio fodere lapides ex fundo alicuius. Et obdictā legem panor. in. c. dilecti. de arbi. infertad. q. nūqͥd poſſit induci conſuetudo. vt nobiles alicuiꝰ caſtri poſſint incidere ligna. vl̓ aīalia paſcere infra limites alterius caſtri. vel infundo alterius. Et dicit ꝙ ſic. dumō cōſuetudo nō ſit inducta ꝑ violentiā. Ad hoc. c. ſuperqͥbuſdā de ꝟ .ſi. nā quēadmodū poſſet p̄ſcribiſeu acqͥri tota res. ita et vſus rei. Alia dr̄ia.nā in p̄ſcriptione reqͥrit̉ titulus ⁊ bona fidesIn cōſuetudine ꝟo nō. ſed ſolū tp̄s. d. l. de qbus. Alia dr̄ia ẜm Ho. qꝛ p̄ſcriptio locū habe: in rebꝰ mobilibꝰ ⁊ immobilibꝰ. corꝑalibꝰ⁊ incorꝑalibꝰ. exͣ de p̄ſcrip. auditis. ⁊. c. ſe. Cōſuetudo aūt in incorꝑalibꝰ tm̄. vt ſeruitutibꝰiuriſditōnibꝰ. electōnibꝰ ⁊ hmoi. Alia dr̄ia.qꝛ p̄ſcriptio ⁊ priuilegiū nō cōcurrūt. exͣ de fi.inſtru. inter dilectos. ⁊ de p̄ſcrip. veniēs. Sedcōſuetudo ⁊ priuilegiū bn̄ cōcurrūt. exͣ. eo. cūdilectus. de ꝟ. ſig. abbate. Alia. qꝛ p̄ſcriptioꝓprie ē excluſio actionis ſiue petitōnis. Sedconſuetudo eſt actōnis. ſiue iuris acquiſiciode elec. cōſtitutis. ⁊. c. in geneſi. Alia dr̄ia qꝛcōſuetudo erronea nō iuuat. Secus in p̄ſcriptione. qꝛ titilus putatiuus. ⁊ ſi verus nō ſit.dū tn̄ ꝓbabilis error excuſet. dat cauſam preſcribendi. ff. pro ſocio. l. vltima.Orea. Utrum corea ⁊ hmōi ludi ſintliciti. Rn̄. ẜm Al. in. iiij. di. xvi. ꝙ huiuſmōi ludi ẜm ſe nō ſunt mali. quiabn̄ fieri pn̄t. Sed triplici de cā pn̄t fieri male.Primo ſi fiāt ad ꝓuocandū libidinē ⁊ hmōiSecūdo ſi nō cōueniūt ꝑſone vt clericis. religioſis. ⁊ hmōi. Tercō ſi fiāt nō cōgruo tꝑe .ſ.pnīe. ſi ꝟo fiāt ex cā alicuiꝰ honeſte letitie. ⁊ aꝑſonis ſecl̓aribꝰ ⁊ ꝯgruo tꝑe ⁊ loco ⁊ alijs debitis circūſtantijs nō ē illicitū. ¶ Utrū ducētes illicitas coreas peccent mortal̓r. Rn̄. ẜmꝟꝟb. Credo ꝙ ſic. ſiue in feſtis ſiue in ꝓfeſtisſi hoc faciūt cā incitādi ad libidinē. ſe vl̓ aliosaut ſi coreas ducūt de cōſuetudine. Si auteꝫaliqͥs vel aliqͣ nō ?orrupta intentione aliquādo immiſcēt ſehmōi coreis. non audeo dicere ꝙ ſit pctm̄ mortale. Sed nec audeo eū veleā excuſare. vl̓ aſſecurare a pctō mortali. cūingerāt ſe ꝑiculo ꝓuocādi alios ad ꝑiculuꝫ ⁊libidinē. Nota tn̄ ẜm Al. vbi ſupra. ꝙ qͥnqꝫcōcurrentibus ad coreas. tales p̄nt excuſari.Primo qn̄ fiūt debito tꝑe .ſ. gaudij. vt in nuptijs. vel tꝑe victorie. vel liberatōis hoīs. velpatrie. vel in aduentu amici de terra longinonō ergo tꝑe ad deuotōem deputato. vt ab aduentū dn̄i vſqꝫ ad epiphaniā. ⁊ a ſeptuageſima vſqꝫ ad paſca. Tn ꝯriū obſeruat̉. ⁊ magisfit abuſus in his tꝑibꝰ qͣꝫ in alijs. Secūdofiāt cū ꝑſonis honeſtis. de qͥbꝰ nō oriat̉ p̄ſumptio mali. nō cū leccatoribꝰ. vel philocaptis.⁊ hmōi. Tercio ꝙ fiāt a ꝑſonis ſecularibus.nō a monachis. vl̓ monialibꝰ. nec clericis. velre ligioſis. Quarto ꝙ honeſto mō fiāt. Ita ꝙactꝰ in honeſti vl̓ hmōi nō īmiſceāt̉. Quīto ꝙcātus excitās ī talibꝰ ⁊ muſica nō ſit de illicitꝭ.ſed de moribꝰ. vl̓ de deo. Itē reqͥrit̉ cōuenientia loci. qꝛ nō ī eccl̓ijs. vl̓ cimiterijs. aut refectorio frum ⁊ hmōi. Aliud etiā p̄t addi qd̓ ēp̄cipuū .ſ. rectitudo intentōis. ac etiā ſtabilitas corizātis. naꝫ qͥ ita fragilis ē ꝙ lꝫ bona intētione coriſare īcipiat. tn̄ nō exit qͥn ad libidinē mortalē ꝓuocet̉. peccat mortal̓r. ſe ſciēter ingrediēdo. qꝛ exponit ſe ꝑiculo ꝓbabilimortal̓ pctī. ⁊ ꝑ hͦ q̄rit ar. f. ī ſum. qͥd n̄ qͥs nōp̄t vitare pctm̄ mortale ꝓpter fragilitatē ſuaꝫhītādo cū marito. vxore. pre. mr̄e. filio ⁊ filia.an teneat̉ recedere ab ill̓ vel an poſſit ī domo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten