Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

gularitabus. vt amplius cuꝫ p̄dicta venerintad noticiā nō teneātur cōfiteri. ſed de peccatoſic. qd̓ no. Quintus qn̄ qͥs omiſit ſcienter excōtēptū ſeu negligētia notabili facēte pnīamſibi iniuctā ꝓ mortali. Secus ꝓueniali. naꝫtūc peccat mortaliter. qꝛ facit ꝯͣ p̄ceptū vicarij dei ⁊ etiā eccl̓ie vt in. d. c. oīs. Si tn̄ recordaret̉ pnīe inincte. ⁊ implere vellet nō oportet eaꝫ interrare. ⁊ Sco. in. iiij. limitat hoc ſipenitēs eā acceptet nā ẜm eū penitēs nō tenetur acceptare aliquā pnīam. ſed ſufficit ꝙ habeat ꝓpoſitū acceptādi hic vel in purgatorio.Et iſte ꝓpter hoc nō dr̄ eē in malo ſtatu īmoin bono ex qͣ ex feruore caritatis magis intendit puniri ī purgator io vbi lōge intēſius puniet̉ qͣꝫ hic ⁊ ſufficit ꝙ ſatiſfaciat ī oꝑe hic velin volūtate in purgatorio. Sed pone ꝙ penitēs nihil dicat ꝙ velit facero pnīam in purgatorio. qͣrit̉ an teneat̉ reciꝑe ⁊ explere penitentiā ſibi iniūctā a ſacerdote. Rn̄. ẜm Ri. iniiij. di. xviij. ꝙ ſacecdos aūt iniūgit pnīam rōnabilē. ⁊ diſcretā. aut irrōnabilē ⁊ indiſcretā.Si ſecūdo mō. penitēs nō tenet̉ eā reciꝑe. qꝛſacerdos talē pnīam iniūgendo abutit clauepotentie ⁊ ſcīe. Si prīo mō. dico ꝙ penitēs tenet̉ tentōe neceſſitatis eā reciꝑe. et ꝓ viribꝰexplere. qꝛ talē pnīam iniūgendo clauibꝰ vtitur recte. Et ſi penitēs ex deliberatōe et abſqꝫlegitīa cā omiſit explere. mortaliter peccauit.ſi tn̄ penitēs ſentiat pnīam ſibi nimis grauē.⁊ ad obſeruādum ꝑiculoſam. ſua infirmitatepenſata. dꝫ ad eūdē cōfeſſorē. vl̓ ad aliū ſi illūhr̄e nō p̄t recurrere. Et dicit ibi Ri. ꝙ etiamꝯfeſſor p̄t interdicere familiaritate aliqͦꝝ ꝑſonarū ſi videt ꝓpter hmōi cōuerſatōem vl̓ aliācām venire in piudiciū aīe illius. vel ꝯͣ honorem dei. ⁊ penitēs tenet̉ hāc pnīam reciꝑe etobſeruare. hec Ri. Quo tn̄ ad pnīam iniugēdam cautius faciet cōfeſſor ꝙ penitēti pnīaminiugat quā ſtatim in ſtatu gr̄e poſſit agere. ⁊poſtea aliā adiūgere quā nō intēdat pro pnīaſacr̄ali imponere. Sextus qn̄ penitēs eſſet excōicatus quo caſu ſi abſolutus eēt a pctīs excōicatione manēte. tūc neceſſe ē vt iteꝝ confiteat̉ ex qͦ illa abſol̓o fuit nulla vt. jͣ. dicet̉ cōfeſſor primo. Utrū ſecūdus cōfeſſor poſſitꝯmutare pnīam niūctā ab alio ꝯfeſſore. Rn̄.monal. in ſum. dicit ꝙ ſi pnīa ē iniūcta in caſu reſeruato ſuꝑiori non p̄t inferior re laxarevel cōmutare ſine lnīa eius qͥ iniuxit niſi vrgeat neceſſitas vl̓ ſuadeat vtilitas. Piū .n. ēinterp̄tari ꝙ ſuꝑior in his caſibus cōceſſeritinferioribus potētiā ꝯmutādi vl̓ relaxādi. ſiaut nō erat caſus reſeruatꝰ ſuꝑiori. ſed taliserat & quo ab inicio potuiſſet inferior pnīaminiūgere. inferior relaxare vel cōmutare poterit niſi certū ſit ꝙ ſuꝑior reſeruauerit ſibi relaxationē vl̓ cōmutatōem. Utrū ingratitudoq̄ incurrit̉ propter qd̓libet pctm̄ mortale debeat cōfiteri. Dic ẜm doc̄. ꝙ ingratitudo peccantis qn̄qꝫ ē ſpāle pctm̄. qn̄qꝫ ē circūſtātia generaliter ſeq̄ns oē pctm̄ mortale. Peccatū .n.ſpēm recipit ex intentōe peccātis. ẜm philo.Ille .n. qͥ mechat̉ vt furetur magis ē fut qͣꝫmechus. ſi igr̄ aliqͥs pctōr in cōtemptū dei ⁊ſuſcepti bn̄ficij aliqd̓ pctūm cōittat illud peccatū trahit̉ ad ſpēm ingratitudīs ⁊ hec ingratudo ē ſpāle pctūm ⁊ tūc neceſſe ē cōfiteri. qꝛtūc nō ē circūſtātia. ſed pctūm ꝑ ſe qn̄ aūt eſtcircūſtātia tūc nō ē neceſſaria ad cōfeſſioneꝫ.licet optimū ſit ī omī cōfeſſione dicere culpāſuā de ingratitudīe quā hūit ad offendenduꝫdeū. Idē dicēduꝫ ē de negl̓ia. qͣ forte vſi ſuntin recogitādo pctā. Utꝝ recidiuās teneat̉cōfiteri priora pctā. Rn. ẜm tho. in. iiij. directe qͥdē recidiuās. pctā dimiſſa nullo mō tenet̉ nec ī generali nec ī ſpāli cuicūqꝫ ꝯfiteri.ſꝫ īdirecte ſicut illud ſine qͣ ſciri nō p̄t debitusſatiſfactōis modꝰ tenet̉ recidiuās notificarepctā dimiſſa qͣꝫtū ſufficit ad hͦ vt ſciat̉ q̄ ſatiſfactio ei cōgrue poſſit iniūgi vt ſi ip̄e freq̄nterlapſum carnis paſſus eſt ex aliqͣ occaſiōe illaoccaſio ꝑ ſatiſfactōem p̄cidat̉. et ſil̓r de alijspctīs. ⁊ ad hͦ vr̄ ſufficere cōfeſſio dimiſſoꝝ peccatoꝝ ī generali. tn̄ qn̄qꝫ ad alia ſpālia oportetdeſcēdere. ẜm ꝙ cōfitēs viderit oportunū. nōem̄ p̄t ī his aliqͣ certa mēſura p̄figi. ⁊ ī. c. oīs.de pe. ⁊ re. ſentit ꝙ recidiuās tenet cōfeſſionēiterare rōe ingratitudīs. tn̄ hͦ cōiter nō tenet̉niſi vt dictū ē. Vtruꝫ liceat cōfiteri pctā q̄qͥs nō cōmiſit. Rn̄. ꝙ nō. talis .n. ſi nō eēt peccator mētiēdo efficeret̉ pctōr. Utꝝ aūt oēmendaciū dictum ī ꝯfeſſiōe ſit mortale. Rn̄.ꝙ nō. ſed ſolū illud qd̓ eſt ꝑnicioſum. puta ꝯͣfamā ſuā vl̓ alteriꝰ vl̓ ꝯͣ illud qd̓ neceſſario hꝫcōfiteri. vn̄ ſi taceret vl̓ negaret aliqd̓ pctūmqd̓ fecit ⁊ de qͦ nō ē ltīe cōfeſſus. peccaret mortaliter. ſecus ſi al̓s eēt cōfeſſus. ⁊ p̄dcā ītellige niſi ex aliqͣ rōnabili cā taceret. vt qꝛ forte timeret probabl̓r ꝙ cōfeſſor reuelaret cōfeſſionē. vl̓ ꝙ ſolicitarer eū ad malū ⁊ hmōi ī qͥbuscaſibꝰ poſſet vti ꝟbis palleatis. Quid ſi ꝑrochial̓ ſacerdos ſciat vl̓ credat īpedimētū eēꝑpetuū ī mr̄ionio aliqͦꝝ ſuoꝝ ꝑrochianoꝝ nūqͥd tenet̉ reuelare ī foro pnīali vl̓ exͣ. Rn̄. ẜmmonal. ꝙ aūt ſcit aut probabl̓r credit ꝙ illudimpedimētū poſſit probari. an nō. Primo caſu dꝫ eis reuelare vt ip̄i procurēt diuortiū veliiij