loco ſacro. Et ideo ſpāle peccatū ſacrilegij perhāc circūſtātiā cōſtituit̉. Illicitū ē nō ſuā cognoſcere. ſed ſi ꝓpinquā. ſpāli ꝓhibitōe ꝓhibetur. Et ideo ſpāle peccatū ꝑ hāc circūſfantiā determinat̉ .ſ. inceſtus. Item cōire cummuliere cōiugata ⁊ hmōi. Freq̄ntia etiā eſtcircūſtantia ponēs aliud pctm̄. qꝛ qualibet vce cōmittit̉ nouū peccatū. ideo neceſſario cōfitenda. ⁊ nūerus pctōꝝ ſi ad memoriā reduci poſſit. Quilibet .n. nūerus adiūctus alterinumero cōſtituit nouā ſpēm ẜm philoſo. Etideo aliqui dicūt ꝙ nūerus nō ē circūſtantiaqꝛ nō ē vnū. ſed multa. Aduerte tn̄ ꝙ nō ſolū petēde ſunt circūſtantie trahētes ad aliudgenus peccati. de pctīs cōmiſſis ī oꝑe verumetiā oris ⁊ cogitatōis quādoqͥdē cū cogitatione fuit deliberatus cōſenſus ad mortale. Itēcircūſtātia feſti eſt neceſſaria. immo Alex. dealex. in. iij. dicit ꝙ ē duplex pctūm. ſicut cumqͥs vno actu coitus opprimeret puellaꝫ. Et exillo actu moreret̉. cōmittit tūc duo pctā mortalia. ⁊ ſic ẜm eū ē ibi vnus actus ⁊ duo reatus. In caſu tn̄ quo qͥs ſimplex ⁊ rudis neſciret numerū pctōꝝ ſpecificare poſſet teneri addeoneratōem cōſcīe ꝯfeſſoꝝ opi. arc. ⁊ Dire.vt ſufficiat dicere ſe multotiēs peccaſſe. vel ſetāto tꝑe in tali pctō ꝑduraſſe. vt puta ꝑ ānūtenuiſſe cōcubinā. vl̓ hmōi. Circūſtantie neceſſario cōfitēde ⁊ trahētes ad aliā ſpēm peccati ẜm doc. ſunt octo. videlicet conditio rei.modus peccādi. locus. tp̄us. nūerus qualitasinductio ⁊ accidens. Quedā ꝟo ſunt circūſtātie aggrauātes in eadē ſpē. ſicut ſcīa. ingratitudo. ⁊ hmōi. ⁊ has circūſtātias ẜm doc. licetboniū eſſet cōfiteri. tn̄ nō ē neceſſariū. Quedā ꝟo ſunt circūſtātie alleuiātes. ⁊ has non ēneceſſe cōfiteri. nec bonū. Per accidēs tn̄ necōfeſſor ſcādaliſet̉. vel etiā vt eius inqͥſitōniſatiſfaciat. vl̓ ſi tm̄ deuiat ꝙ ſit in genere venialis. qꝛ tenet̉ dicere genus pctī. bonū ē illascōfiteri. vt ſi qͥs comedat carnes in qͣdrageſima ex diſpēſatōne ⁊ cā. ¶ Utꝝ hō teneaturcōfiteri pctā venialia. Rn̄. ẜm Sco. in. iiij. di.xvij. ꝙ nullus tenet̉ cōfiteri venialia. ſed ſolūmortalia. lꝫ qͥdam dicant ꝙ ſi habet mortaliatenet̉ p̄ciſe ad cōfeſſionē illoꝝ ⁊ nō venialiū.Si aūt habet ſolū venialia ꝓpter p̄ceptū eccleſie. tenet̉ in illo caſu ad illorū cōfeſſioneꝫ.ſed hoc nō placet Sco. qꝛ cū in. d. c. oīs. dicat̉oīa pctā ſua aut fit diſtributio pro pctīs veīalibꝰ. aut nō. ſi ſic. ergo hn̄s mortalia ꝟtute illius p̄cepti. tenet̉ ad cōfeſſionē illorū veīaliūſi nō. ergo nō hn̄s mortalia ſed venialia. nōtenet̉ ad cōfeſſionē. ⁊ ſic cōcludit. ꝙ eo ſtatuto eccleſie qͣs nō tenet̉ ad cōfeſſionē venialiūin quocūqꝫ caſu. nec in hoc eccleſia ſpecificauit p̄ceptū de cōfeſſione. ⁊ rōnabiliter. qꝛ ipſavtit̉ ſacr̄o pnīe tanqͣꝫ ſecūda tabula ꝯͣ naufragiū. qd̓ nō ē in venialibꝰ. Nā ꝑ pctūm veīale nullus ꝑiclitat̉ extra nauē eccl̓ie. qꝛ pctūmveniale ſtatꝭ cū caritate q̄ ē nauis ſaluās. Necaliqͥs tenet̉ ad aliquā cōtritōem de venialibꝰ.immo in actuali volūtate vel in actu venialismoriens ſaluabit̉. vapulabit tn̄. Nō vr̄ aūtꝙ aliqͥs teneat̉ ad cōfeſſionē de eo de quo nōtenet̉ hr̄e attritōem vl̓ cōtritōem. Et tali exn̄ti ſine mortali. ſufficeret dicere ſacerdoti. domine regratior deo. qꝛ exquo fui vltimo confeſſus. nō habeo cōſcīam de mortali. da mihi eūchariſtiā. ⁊ ẜm Sco. de taliū meritis theſaurus eccleſie cōgregat̉. ¶ Utrum in aliquocaſu teneat̉ qͥs cōfeſſionē iterare. Rn̄. ꝙ confeſſio vere ⁊ legitīe facta nō ē iterāda. nec tenet̉ qͥs obedire p̄cipienti vt iterū cōfiteaº. Etẜm pe. de pa. papa nō poſſet cōdere legem inhoc. Aliqn̄ tn̄ ſunt caſus. in qͥbus neceſſe eſtcōfeſſionē reiterare. Primus qn̄ confitet̉ ei qͥnō potuit abſoluere. Secūdus qn̄ cōfitet̉ ſcieter illi qͥ neſciuit diſcernere inter pctā mortalia ⁊ venialia. Tercius qn̄ qͥs ficte cōfitet̉. vtdictū ē ſupra cōfeſſio primo. Quartus qn̄ qͥsnō tōfitet̉ integre oīa pctā mortalia. de quibꝰnō ē legitīe cōfeſſus. ſed ſciēter vel ex ignorantia craſſa vl̓ notabili negligētia omittit aliqd̓pctūm mortale. aut circūſtantiaꝫ q̄ trahat adaliud pctm̄. aut etiā omittit confiteri pctm̄ dequo dubitat. an ſit mortale. In oībꝰ hijs tenet̉ reiterare cōfeſſionē. ⁊ quo ad diligētiamadhibēdaꝫ. Ri. in. iiij. di. xvij. ar. ij. q. vi. dicitꝙ ſi penitēs nō fecit diligētē p̄ꝑatōne ſed fuitin ignorātia affectata vel craſſa. ſeu ex obliuion ꝓcedēte a ꝓpria notabili culpa q̄ equiꝑatur dolo. tenet̉ iterū cōfiteri. Et nota hic. ꝙ ſiprimus cōfeſſor hēbat auctoritatē abſoluēdiab om̄i excōicatōe ⁊ caſibꝰ. ſi intēdebat abſoluere qn̄ cū eo cōfeſſus fuit. lꝫ pctūm oblituꝫeēt caſus reſeruatus vl̓ excōicatio poterit nihilominꝰ:Scd̓s ꝯfeſſor eū abſoluere. qꝛ nō āpliꝰ ē caſus reſetuatꝰ vl̓ excōicatō. ſꝫ ſolūmō ēpctūm ſimplex. ⁊ iō manal. ⁊ Rod. ꝯſulūt ꝙſi qͥs a papa vl̓ legato abſoluit̉ vl̓ hmōi bn̄facit. ſi de oībꝰ excōicatōibꝰ ⁊ pctīs de qͥbꝰ etiā n̄recordat̉ facit ſe abſolui ⁊ de irregl̓aritatibusſecū diſpēſari. qꝛ ſipoſtea de aliqͥbꝰ alijs recordaret̉ nō tenet̉ iteꝝ abſol̓oem qͣrere. lꝫ de peccato teneat̉ ſi morxale fuerit ꝯfiteri. ⁊ hec faciūt ꝓ religioſis qͥ in viſitatōibꝰ ſuorū p̄latoꝝabſoluūt̉ ab ex cōicatōibꝰ ⁊ alijs cēſuris ⁊ irre
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten