ſola infamia notati cedūt generali ſuo. Dicēdū eſt ꝙ p̄latus eorū poſſet ex dicta infamiaſcādaloſa vel euidētia facti etiā ſine citatiōealiqͣ illos priuare adminiſtiatōne vel officijseorū. ẜm. n. Hen. de gan. in quolibe. ſuo tātāhn̄t ſubditi religioſi iuriſditionē ⁊ auctoritatem. quātā dant eis p̄lati ſui ⁊ nō plus. Nonenī hn̄t velle nec nolle. vt ī. c. ſi religioſus. deelec. li. vi. Ideo eis reſiſtere nō licet. nec appellare qͣꝫdiu p̄lati procedūt ẜm iura cōia. vl̓conſtōnes. vel cōſuetudines eorū. vt no. perdoc. ī. c. cū medicinalis. de ſen. ex. li. vi. ⁊ maxime Lap. ⁊ habet̉ tex. de hoc in. c. rep̄henſibilis. de app. Ad hoc facit qd̓ no. gl. quā ſeqͥturpano. in. d. c. cū ſpāli. ꝙ diſpō. c. ſacro. de ſen.ex. nō ē neceſſario ſeruāda ī religioſis ꝯͣ ſuasobſeruātias ſpāles qd̓ ē dictū ſingulare. ẜmpanor. ⁊ dicit hoc procedere vbi regula vl̓ cōſtitutio religioſoꝝ daret certū modū. ſeu ordidinem in excōicando religioſum. vt ſatis ſitſeruare illū ordinē regule. ſeu conſtōnis ip̄orū religioſoꝝ. qd̓ multū bn̄ notabis. hoc idemtenet Fede cōſilio. cv. vbi dicit. ꝙ valēt ꝯſuetudines. ꝑ quas ſine iuris ordine etiā ex leuibus cauſis religioſi viri ex ſuis locis ⁊ adminiſtratōnibꝰ amouent̉ allegat. d. c. qualiter.⁊. d. c. cū ſpāl̓i. ⁊ de ſi. ꝑ tuas. Addit tu vnumvalde notabile. ꝙ pena expulſionis. priuationis. ⁊ remotionis qn̄qꝫ incipit a crīne. ⁊ tunchabet locn̄ qd̓ dictū ē .ſ. ꝙ ſine monitione poſſint āmoueri. Si ꝟo a cōtumacia vel inobedientia tūc vt locus ſit pene neceſſaria ē monitio. hec. Hen.Lericus primo. cōiter. Querit̉ qͥd cōprebendat̉ appellatione clericoꝝ. Dicꝙ largo ſumpto vocabulo veniūt om̄es in qͣẜm panor. ſuꝑ Rubri. de vi. ⁊ ho. cle.cunqꝫ dignitate ſint poſiti. ex quo ſunt clericiad ſeruitiū dei. vn̄ oēs qͥ nō ſunt laici. dicūturclerici. xij. q. i. duo. Dicuntur .n. clerici. a cleros grece. qd̓ ē ſors latine. qꝛ ſunt electi ad ſortem dn̄i. Priuilegiū ergo attributū ſimpliciter clericis ꝯͣp̄hēdit oēs clericos cuiuſcūqꝫ ordinis vel dignitatis ſint. nā ſi eſt ep̄us. ergoclericus. Sed in materia odioſa appellatōneclericoꝝ. nō credo cōprehendi ep̄os. nec etiaꝫclericos exn̄tes in dignitate. vide de hac materia ſingularia ſupra. Abſolutio prīo. Et exp̄dictis pōt inferri vnū notabile ẜm Io. an.in. c. Iohānes. de cle. cōiu. ꝙ appellatōne laicoꝝ in materia odioſa. nō veniūt clerici cōiugati. Et hoc facit ẜm eū. ꝙ ſi ſtatutū ep̄i certo caſu excōicat laicos. nō cōp̄hendit clericoscōiugatos. cū materia ſit odioſa. ⁊ illi nō ſintpuri laici. ſed q̄dam ſpēs mixta. facit. c. ſtatutu. de elec. li. vi. ¶ Clericꝰ dꝫ deferre raſurā inmodū corone. ſupͣ ⁊ tōſurā capilloꝝ ab infra.Et ꝑ hmōi tōſurā qͥs ꝯſtituit̉ cl̓icus. tn̄ qͣꝫdiuhꝫ ſolā primā tōſurā. vl̓ mīores ordīes p̄t ſivoluerit deſerere cl̓icatū. ſi tn̄ cl̓icus etiā ī minoribꝰ hēat bn̄ficiū. tenet̉ portare tōſurā. al̓speccat mortal̓r. qꝛ dignꝰ anathemate. de vi. ⁊ho. cle. ſi. qͥs. vbi etīā dicit pan. ꝑ gl. ī. cle. attēdentes. de ſta. re. ꝙ etiā moīales debēt hr̄e tōſurā ī ꝑte īferiori. ita ꝙ eis p̄cidāt̉ crines vſqꝫ ad aures. ſꝫ cl̓ici dn̄t hr̄e raſurā ī ꝑte ſuꝑiori. ⁊ tōſurā ī inferiori. ⁊ ſic nō dn̄t nutrire comā. ⁊ ſi ſecꝰ fecerint excōicari debēt. d. c. ſi qͥs.¶ Clericꝰ dꝫ eē ornatꝰ duplici ornamento .ſ.interiori ⁊ exteriori. īteriꝰ ornamētū. ꝯſiſtit īꝟtutibꝰ qͥbꝰ dn̄t eē ornati cl̓ici. exteriꝰ ornamētū ꝯſiſtit ī qͣtuor. Prīo ī inceſſu. vt maturitatē p̄tendāt. ⁊ alijs ſenſibꝰ corꝑis. Scd̓o īhītu. vt nō deferāt veſtes īciſas ⁊ lingulatas.ſ. frapatas ad modū ioculatoꝝ. nec varij coloris. neqꝫ rubeas nec virides. hij .n. duo colores ſunt cl̓icis interdicti. vt ī. c. cl̓ici. e. ti. Et īcle. ij. e. t. prohibet̉. ne etiā caligis rubeis velviridibꝰ publice vtāt̉. vide tn̄ pulcꝝ dcm̄ bo.in. c. ātiqͣ. de priui. ꝙ pāni rubei ⁊ frena ⁊ calcaria deaurata et ſil̓ia ornamēta ſunt īſigniapape. ⁊ ſui legati cum proficiſcit̉ vltra mare.Ex qͦ infert̉ ꝙ etiaꝫ cardinales nō pn̄t de iurecōi vti hmōi coloribꝰ ⁊ ornamētis. Cōſuetudo tn̄ hꝫ oppoſitū. ⁊ forte eos excuſat. ex qͦ papa videt ⁊ non reprobat. Nā iſta ſunt de iurepoſitiuo. Nā olim clerici portabāt veſtes ꝑtitas. Et ex p̄dcīs etiā colligit̉ ꝙ nō tātn̄ cl̓icisīmo nec laicꝭ licitū ē deferre hmōi deaurata.nec pro ſua ꝑſona. nec pro eqͥs ſuis. Et ē rō.qꝛ hmōi ornamēta ſunt ornamēta prīcipis. qͦbus priuati vti nō dn̄t ſub peā capitꝭ. vt. l. ij.C. de veſti. oloba. li. xi. Et hāc rōem ſeqͥt̉ tex.in. l. temꝑēt. e. t. mulieribꝰ autē indubiū ē. ꝙpoſſint vti p̄dcīs. ſine peā p̄dcā qd̓ qͥdā putātveꝝ ī matronis ⁊ nobilibꝰ. nō ī oībꝰ. qͥdā etiāhn̄t ex priuilegio. vt milites ⁊ doctores. ⁊ ſil̓rmilites gaudētes. ex qͦ dāt̉ ſibi ī ſignū. Et p̄tintroduci de ꝯſuetudīe. Item veſtes cl̓icorūn̄ dn̄t eē nimis lōge. nec nimis breues. Itēnec de ſerico. ſed de lana nō nimis p̄cioſa velvili. xli. di. §. i. Et nota ꝙ er cā timonis ꝑegrinatōis. vl̓ alia ſil̓i. licitū ē clericꝭ hītū trāſformare. xxi. q. iiij. ep̄i. ⁊ exͣ de vi. ⁊ ho. cle. clerici.el. ij. ¶ Quicūqꝫ aūt clericus virgata vl̓ ꝑtita veſte vtit̉ publice ſine cauſa ſi beneficiatuseſt. eſt ſuſpenſus a fructuum ꝑceptione ꝑ ſexmenſes. ſi non eſt beneficiatus. ⁊ eſt in ſacris
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten