clauſula generalis nō comp̄hendit maiora expreſſis. vt eſt tex. notabilis. in cle. nō pōt. deprocur. Secus de nō odioſis. vt in cōſtitutōeꝓcuratoris. in qua exp̄ſſis aliqͥbꝰ reqͥrentibꝰſpāle mandatuꝫ. ⁊ ſubiecta clauſula generaliveniūt maiores caſus exp̄ſſis. vt no. Inno.in. c. ſedes. de reſcriptis. ¶ An aūt renunciatio generalis firmet̉ iuramento vel ſaltē iuramentū ſit obligatoriū. Io. an. dicit ꝙ nō qꝛrenūciatio generalis nō valet ex defectu conſenſus. qꝛ nō videt̉ ꝙ ille cōſenſerit de caſibꝰnō exp̄ſſis. ſic iuramentū nō obligat vltra cōſenſum. facit. c. pe. ⁊. c. qͥntauallis. de iureiu.⁊ ē notabile dictū. Et credo ꝙ in foro pnīa liquis obliget̉ ẜm ſuū cōſenſum. ¶ Ceſſatio adiuinis. vide. jͣ. interdictū vltimo.Itatio. Citari pōt qͥs ex cā in primacitatōne. ꝑ terminū breuē ⁊ ꝑemptoriū. Sed niſi neceſſitas vrgeat. nō debet quis moneri vel citari niſi tribus edictis.vel vno ꝑemptorio. qd̓ cōtinere debet tm̄ tp̄sqͣꝫtum tria edicta. extra de dila. c. i. vbi de hocin glo. ⁊ tale ꝑemptoriū habet vim trine citatōnis vt in. l. tres denuciatōnes. C. quō ⁊ qn̄iu. ¶ Ubicūqꝫ agit̉ ad penā incurrendā. ⁊ iura exigūt trinā monitionē nūqͣꝫ citatio etiaꝫꝑemptoria habet vim trine citatōis ẜm Io.an. in. c. ex tue. de cle. nō re. Ratio qꝛ in penalibus verba debent ſtricte intelligi ⁊ proprie.nō aūt ficte ⁊ large. vt in. c. in noſtra. de īiur.¶ Citatus nō comparēs etiā in primo termino. debet cōdemnari mexpenſis per aduerſariū. nec debet expectari vt ſit cōtumax. in ſecūda ⁊ tercia citatōe. vt vult bar. in autten. quiſemel. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ¶ Utrū citatio facta die feriata ad diē nō feriatā valeat. Rn̄.pano. in. c. fi. de fer. ẜm opi. Io. cal. d. car. an.⁊ bar. in. l. i. §. nūciatio. ff. de noͣ. oꝑ. nu. cōcludit. ꝙ de iure nō valet talis citatio. ꝑ. l. diesfeſtos. C. de fer. vbi dicit̉ ꝙ ſilere debꝫ horridavox p̄conis. ⁊ panor. intelligit. nō ſolū in ferijs introductis ad honorē dei. ſed etiā ī alijsintroductis in fauorē hominū. etiā idē putatin repentinis. nam imꝑator mandat eas ſubeadē veneratōne obſeruari qua ſolēnes. vt īl. om̄es. C. de fer. Et cōcludit pano. ꝙ nullusactus iſtorū triū poteſt fieri die feriata .ſ. preceptū de citando. executio precepti .ſ. actus citationis; ⁊ proceſſus qͥ fit vigore citationis.¶ Utrū aut valeat citatio facta die nō feriata ꝓ die ſeriata. Rn̄. panor. vbi ſupͣ poſt cal.⁊ Spe. ⁊ Io. an. dicit. ꝙ ſi ponit̉ vſqꝫ. poteſtin qͣliber die. jͣ. feſtū ꝯparere. Secus vbi ſimpliciter citat. vt ſimpliciter cōpareat tali dieq̄ eſt feriata. tūc .n. prius venire nō poreſti necdebet. ⁊ illa die venire nō tenet̉. ⁊ ſic neceſſaria ē noua citatio. ⁊ hāc opinionem tanqͣꝫ veriſſimā teneas quicqͥd ſenſerit. d. an. hec pan.¶ Utꝝ ſnīa lata ꝯtra nō citatū teneat. car. incle. paſtoralis. de re iudi. in. §. deniq. dicit. ꝙaut nullo modo fuit citatus. aut ſic. Primocaſu ē nulla. de ma. ⁊ obe. inter quatuor ſi aūtaliquo mō fuit citatus. aut legitime. aut nonaut dubitat̉. Si legitīe ſnīa valet. ſi alia ſuntrite geſta. ſi tn̄ citatus. nō fuiſſet cōtumax vere. ſed ficte. ſubuenit̉ ſibi ꝑ reſtōneꝫ. de re iu.cū bertoldus. Si tn̄ legitīe. vr̄ ꝙ debeat hr̄i ꝓnō facta. de elect. bono. ij. Si dubitatur. dicitpau. ꝙ p̄ſumit̉ ꝑs citata. ſi ſnīa tranſiuit in rēiudicatā Nota tn̄ panor. in. c. cauſam q̄ de reſcrip. ⁊ in. c. cū ſit. de ap. ꝙ in facto notorio poteſt ferri ſnīa ꝯͣ abn̄tem nō citatū. cū certu ēabn̄ti nullā cōpetere defenſionē. Citatō .n. fitvt ſe defendat. nec in hmōi notorijs requirit̉ordo iudiciarius. ¶ Utrū corꝑaliter impeditus. teneat̉ ꝑ aliū cōparere. pan. in. c. in noīedn̄i. de teſt. dicit. ꝙ nō. ⁊ actus geſtus eo abſente ꝑinde eſt ac ſi nō fuiſſet citatus. Utꝝiudex eccleſiaſticus poſſit denūciare aliquē excōmunicatū illo mīme vocato. nec aliter prius declarato ꝙ inciderit in ſentētiā excōmunicationis. Rn̄. panor. in. c. ꝑuenit. de ap. dicit ꝙ vbi exceſſus nō eſt notorius. debꝫ iudexillū prius vocare. et reciꝑe eo pn̄te ꝓbōnemſuꝑ facto. ⁊ poſtea cōſtito de facto declarare illum incidiſſe in ſnīam excōicatōnis. hoc ꝓbatur in. c. cū ſecūdū. de here. li. vi. vbi patꝫ ꝙ ſiallegat̉ quē incidiſſe in ſentētiā iuris. nō debet iudex prius ꝓcedere ad executōnē. qͣꝫdiudeclarauerit illuꝫ incidiſſe in ſnīam iuris. abhac tn̄ declaratōne poterit appellari. qꝛ licꝫ nōpoſſit appellari a ſnīa iuris. vt in. c. qꝛ. de apppōt tn̄ appellari a ſnīa iudicis declarātis. qꝛ illa declaratio ē ſnīa hoīs nō iuris. Si ꝟo exceſſus ē notoriꝰ. tūc nō oportet ꝙ hec ſolennitasadhibeat̉. ſꝫ p̄t eū denūciare abſqꝫ alia citatōe¶ Quid dicēdū de cōſuetudībus qͣrūdā religionū q̄ hn̄t vt ml̓tociēs ēt ex leuibꝰ cāis priuēt̉ frēs p̄laturꝭ. ꝯfeſſionibꝰ ⁊ hmōi abſqꝫ aliamonitōe vl̓ citatōe p̄uia. ⁊ abqꝫ alio ordīe iudiciario. nūqͥd valeant hmōi geſta ꝑ eos. diciuxͣ ro. ꝑ doc. ⁊ panor. in. c cū ſpāli. ⁊. c. qꝛ. deap. ⁊. c. qͣl̓r ⁊ qn̄. el. ij. de accu. ꝙ ī religioſis n̄ē ẜuādus ordo iurꝭ vſqꝫqͣqꝫ .i. ad vnguē vbi gͦdicti religioſi habēt iuxta regulā ⁊ conſtōnesvel cōſuetudines eoꝝ. vt ex ſola infamia notati vel ſimili tenerētur cedere p̄lature. ſicutdicit̉ de predicatoribus et cartuſiēſibus qͥ ex