ſine ſuo adiutorio damnū feciſſet. tūc tantūrenentur ad illud plus. vt ſupra. Uel dic ẜmRay. quādo ſunt plures raptores ſi ſimul vadūt. quaſi ſit vnus exercitus quilibet teneturinſolidū. naꝫ ⁊ quilibet iuuat alios ⁊ facit eosfortiores hoc tamen verum eſt ẜm. v̓ ꝟ. quādo vnus ſine alio nō feciſſet. alias quilibet tenetur pro damno quod intulit. Si vero noniuerūt ſimul. ſed quilibet per ſe fecit damnū.quilibet tenetur pro eo quod intulit. ¶ Sexto. vtrum per bellū vel violētiam. liceat propria auctoritate rem iam ablatā. vel inuaſamrecuꝑare. Rn̄ ẜm Inno. ⁊ Hoſtiē. Si hoc fiat incōtinenti. Certe licet. nam de iure naturali. cuilibet licet vim vi repellere. dūtamē incontinenti ⁊ cum moderamine inculpate tutele .i. ꝙ tutela illa moderata ⁊ ſine culpa ſit.nec ſit ad ſumendam vindictam. ſed ad propulſandam iniuriam. de homi. ſignificaſti. el.ij. Et dicitur moderata tutela. ſi illud tantū fiat. quo omiſſo violentia repelli nō poſſet. Siautem ex interuallo fiat. non licet. immo tūcdebet adiri iudex raptoris. ⁊ eius auctoritaterecuꝑari. Nam ſi aliquis propria auctoritate etiam rem ſuam accipit. cadit a iure ſuo. ⁊perdit eam. niſi forte non poſſet per iudicemeam recuꝑare. di. i. ius gentiū. Hoc intelligein foro contentioſo. ſecus in foro conſciētie.quia licet male fecerit. nō tamen tenetur adreſtitutionem. Sicut ⁊ de illo qui abſqꝫ auctoritate ſuꝑioris accepit de rebus dānificantisvſqꝫ ad valorem damni vt dictum eſt ſupra.Minus tenet̉ ſi ſine culpa habuit de bonis illius. vt puta quia inuenit. vel alius ſibi dedit⁊ hmōi. de hoc vide. jͣ. c. familia. Idem videtur tenere Alex. de alex. in. iiij. ꝙ ſi quis ſineſcandalo rem ſuam latēter. vel per violentiaꝫaccepit. vel rem equipollentē rei ſue. non tenetur reſtituere. quia ſimpliciter nō fecit furtum. Et ſi dicarur ꝙ contractat rem alienaminuito domino. dicenduꝫ ꝙ non. vt alienam.¶ Septimo quid cum ſubditus mouet bellūmandante ſibi domino. vel ſequitur eū. nunquid tenetur reſtituere ſi qua ab hoſtibus accepit. Rn̄. ſi bellum eſt iuſtu. non tenetur niſiiuxta edictum domini ſui. Si vero ſit iniuſtūtunc tenetur quia plus debuit timere deuꝫ qͣꝫhominē. Si vero dubitat vtrum ſit iuſtū velnon. interim nō tenetur .ſ. quo vſqꝫ dubitat.nam excuſatur propter bonū obedientie. xxiij.q. ī. c. qꝛ id culpatur. Si autem poſtmodū ſciuit belllū iniuſtū fuiſſe ſtatim incipit eſſe male fidei. Et tenetur reſtituere qd̓ accepit. Limita tamen hoc ſicut dictū fuit ſupra in principio capituli. quādo in huiuſmodi dubio cōſuluit ꝑitos. ⁊ ſemper dubius remanſit. namtunc que habuit in iuſto bello retinere poteſtpropter bonū obedientie. ¶ Octauo quero anſicut ſubditi mouentes bellum excuſantur indubio vt dictum eſt. Utrum ſimiliter excuſentur amici. cognati. ſtipendiarij. ⁊ huiuſmodi. Rn̄. ẜm ꝟꝟ. ꝙ non. quia non excuſat eosobediētia. nec in dubio debent ſe cōmittere diſcrimini. vt iuuent aliquem in preiudiciū alterius. xiiij. q. v. deniqꝫ. nec eſt ſimile de aduocato quem excuſat bona fides qͣꝫdiu credit iuſtam eſſe cauſam. quia eſt illi iudex ſuperior.qui cauſam examinat. ⁊ de allegatis iudicat.In bello vero viribus corporalibus vincit̉.⁊ nō ꝑ rōnem diiudicatur cōcor. Vl. ¶ Nono quero. an libere accedentes ad bellum obligent ſibi illū. in cuius ſeruitiuꝫ vadunt ſi indamnū incidunt. vt puta. ſi in bello perdāt arma. equos ⁊ huiuſmodi. ſiue capiūtur eundoad bellum. ſiue in redeūdo. Rn̄. archidia. flo.ꝙ ſi accedūt vocati a dominis ⁊ rogati ⁊ nonmotu proprio. ſed requiſiti. tūc habent actōeꝫmandati cōtra dominū ſi contingat ip̄os aliquid perdere. vt ſupra dictum eſt. niſi appareat ꝙ cauſa pietatis. humanitatis. vel parentele hoc fecerint. xxiij. q. iij. non infereda. Etſi opponas. dicendo dominū nō teneri. qꝛ talia perdiderūt caſu fortuito. de quo quis nontenetur. de homi. Iohānes. Rn̄. iſte ē caſusfortuitus qui potuit ⁊ debuit preuideri qꝛ veriſimiliter hec cōtingūt in bellis. quia dubiuseſt euentus belli. ⁊ ita nō. Innocē. in. c. ſicutel. iij. de iureiurā. ⁊ ibi Panor. idem ſentit dicens. ꝙ vocati a domino. qui tamen nō tenebantur obedire. poſſunt agere cōtra vocanteꝫactione mandati. etiā ad damna que contingūt caſu fortuito. duꝫ veriſimiliter cōtingerepotuiſſent. quaſi vocans hoc debuerit cogitare a principio. Secus vbi dāna contigiſſentex caſu fortuito qui veriſimiliter nō fuit cogitatus. vt in. l. inter cauſas. §. nō om̄ia. ff. mā.q̄ verba ſunt valde notanda. maxime in matetia fideiuſſionis. licet ſecus ſit in cōmodato. quia cōmodatarius nō tenetur de caſu fortuito. ſed hoc cōtingit ex natura mandati qꝛrealiter mādatarius agit ad mandātis comodū. cū non intendat facere de ſuo beneficiū. ⁊intellige predicta in eo qui gratis ſuſcepit mādatū. nā ſi aliquid accepit. non dicit̉ mādatarius. ſed locator mandatū .n. debet eſſe gratuitum. Unde puto ꝙ iſti qui veniunt precio. vtſtipendiarij non poſſunt agere ad dāna q̄ contingūt ſine culpa ſaltem leui mandatarū. nā