animus. ⁊ auctoritas. Primo ꝑſona .ſ. vt ſitꝑſona cui liceat bellare .ſ. vt ſit ſecularis ⁊ nōeccleſiaſtica. xxiij. q. viij. clerici. niſi in neceſſitate ineuitabili. Res vt .ſ. fiat pro rebꝰ repetendis vſqꝫ qͦ ſit ei ſatiſfactū. Cā .ſ. neceſſariavel licita. vt pro defenſione. de reſti. ſpo. olimcām. Animꝰ .ſ. nō ex odio vltōe vl̓ cupiditate. ſed ad correctōem vel ꝓpter iuſticiā vl̓ obedientiā. xxiij. q. i. qͥd culpat. auctoritas .ſ. ſuperioris. d. c. qͥd culpatur. Dicit .n. imꝑator.nulli prorſus nobis inſcijs atqꝫ incōſultis. qͦrū libet armoꝝ moliendoꝝ. copia tribuat̉. C.vt ar. vſus inſcio prin. inter. ſit. l. i. li. xi. Idēdicit Ho. in ſum. ⁊ addit ꝙ fieri etiā pōt auctoritate eccl̓ie. ꝓcipue ſi pugnat̉ pro fide. idēdici poſſet etiā in dn̄is tꝑalibꝰ inferioribus aprincipe. ⁊ ciuitatibꝰ qͥ preſcripſerūt iura imperij. vt in. c. ſuꝑ qͥbuſdā. de ꝟ. ſi. Et ſi aliqd̓dictoꝝ. v. defuerit bellū dicet̉ iniuſtu. ¶ Primo q̄ritur. qͥd ſi aliqd̓ p̄dictorū defuerit. nūquid tenebit̉ quis reſtituere qͥcqͥd adeptus ēin bello illo. Rn̄. Monal. ꝙ qͣꝫuis bellū ſit nōiuſtū ex cā. aīo. ꝑſona ⁊ ex auctoritate. Si tn̄res ſubſit .ſ. qꝛ pro rebꝰ repetendis factū ē. nōtenet̉. q̄ mouit bellū reſtituere quod ibi accepit. niſi ceperit vel dānificauerit aduerſariuꝫſuū vltra qͣꝫ habuit ille de ſuo iniuffe. aut dānificauerit eū. Et hoc eſt dicēdū ẜm iudiciuꝫfori pnīalis. vbi habet lotū cōpenſatio etiamnō liqͥdi ad liqͥdū q̄ nō habet locū in foro contentioſo. Un̄ ſi qͥs in foro pnīali confiteaturſe ꝑ furtū habuiſſe. x. de rebꝰ illius qui maīfeſte abſtulerāt ei. xi. facere cōſueuit ⁊ bn̄ iudexpenitentiarius cōpenſationē. nec iniunget eireſtōnē illoꝝ. r. niſi aduerſarius eius poſtmodū reſtituat ei. ri. ablata. iniūget tn̄ ei pnīamde furto cōmiſſo. idē Ho. qui etiaꝫ dicit. ꝙ isqͥ iuſte pugnat nō tenet̉ ad reſtōnem prede.ſed ſit capiētis. xxiij. q. vij. ſi de rebus. qd̓ eſtvalde ſingulare. Et hoc intelligas ſiue capiatur de rebus iniuſte pugnātis ſiue vaſalloꝝ. ſiue hoīm ſuoꝝ. quouſqꝫ iuſte pugnāti. de debito. vl̓ iniuria. vl̓ offenſione illata vel damnodato ſibi vel ſuis de inter eē ſuo iuxͣ ꝓpriā ⁊ ſanā cōſcīam ſit plenarie ſatiſfactum. vel donechoſtis ꝑatus ſit ſatiſfacere. vel iuri parituꝝ ſeofferat. Illos aūt intelligas ſuos. qͥ plus hominē qͣꝫ deū timētes ſequūtur dn̄m ſuū in bello illicito. alios aūt qͥ ei nō p̄ſtant auxiliū cōſiliū vel fauorē. non credimus puniendos. dehoc tn̄ vltimo. dic vt. jͣ. repreſalie. Qd̓ aūt dictū ē illos teneri qͥ dn̄m in bello iniuſtoˡ ſecūtur. intelligas qn̄ de hoc certi ſunt. vel probabiliter credūt iniuſtū eē bellum. maxime vbiep̄us prohibebat. Si ꝟo certi eēt vel probabiliter credebāt iuſtū eē. in nullo tenerēt̉ niſiforte propter corruptā intentionē cupiditatꝭſed hoc reputo ꝑiculoſum. qꝛ ſola conſcīa nōfacit iuſtū bellū. immo auctoritas iuris vl̓ iudicis. ē qͣꝫtū ad hoc ꝑtinet reqͥrēda. hec Ho.¶Secūdo q̄ro. qͥd ſi probabiliter dubitaturUtrū iuſtū ſit vel iniuſtu. Rn̄. idē mo. ꝙ adhūc propter bonū obedientie excuſat̉. d. c. qͥdculpat̉. ẜm Ray. hoc veꝝ ē ſi inqͥſiuit qͣꝫtū potuit. ⁊ ꝑitiores ꝯſuluit ⁊ dubius ſemꝑ remāſit. alioqͥn affectator ignorātie ſicut expers ſcientie puniret̉. de clam. deſpon. cuꝫ inhibitio.Aec excuſat̉ propter timorē amittendi feudū vel incurrendi damnū. xxxij. q. v. ita ne. licet metus culpā attenuet. exͣ qd̓ metus cā. ſacris. Sed auctoritas iuris vel iudicis reqͥrit̉idē Ho. cōcor. Ri. in. iiij. di. xv. dicēs. ꝙ q̄ inguerris ſciēter inferūt dāna innocētibꝰ. tenētur illis ad reſtōem. Illi aūt in guerris innocentes nō ſunt. qͥ hn̄ti iniuſtū bellū fauent directe. vel indirecte de ꝑſonis vel rebꝰ. ¶ Tercio nūqͥd hij qͥ ſecūtur teneātur īſolidū. Rn̄.ẜm Ho. diſtinguendū ē. Utrū ſcirent p̄damcōmitti debere. vl̓ ignorarēt tn̄ a p̄da nō abſtinuernt. immo alios adiuuerūt. Et tales ⁊ hijqͥ cōſilio auxilio. vl̓ adulatōne. vel detractōneſeu alia cauſa ſimili induxerūt tirannū ad p̄dam faciendā. vel guerrā mouēdā iniuſte tenētur inſolidum. ſi propter hoc ſciūt. vel credūt ꝙ tirannus ad hoc ſit īductus al̓s nō facturus. vl̓ nō tm̄ facturus. quo ad id qd̓ plusfeciſſe credit̉ ex tali inſtigatione. ar. de homi.ſicut dignū. Si ꝟo ſcin̄t vl̓ credūt ꝙ propterhoc ad hoc nō fuit motusᶠ nec ꝓpter tales pl̓ꝰvel minꝰ fecit. tūc nō tenēt̉. niſi inqͣꝫtū ad eosꝑuenit. vel de his q̄ expēderūt ⁊ inqͣꝫtū dānūdederūt ꝑ ſe. vel familiā ſuā. directe vel occaſionaliter ¶ Quarto qͥd ſi neuter raptoꝝ dn̄serat. nec vnꝰ magis aīauit aliū. qͣꝫ alter ip̄m.ſed ſil̓ cōuenerūt de faciēdo talē inſultū vl̓ detali rapina cōmittēda. Rn̄. Ho. ꝙ qͥlibet tenetur inſolidū. alij ꝟo dicūt ꝙ qͥlibꝫ pro ꝑte ſuaſatiſfaciat. ¶ Quinto nūqͥd oēs qui ſecūtur.etiā ſi vnꝰ ſolꝰ potuiſſet ꝑ ſe hoc facere. teneātur inſolidū. Rn̄. Ho ꝙ ſic. vt eſt tex. ff. ad. l.acquiſ. ita vulneratus. Aliqͥ tn̄ dicūt ꝙ ſufficit ꝙ qͥlibet pro ꝑte ſua ſatiſfaciat. Si .n. propter eoꝝ ſeq̄ lā cōſiliū vel exortationē. ſciuntvl̓ probabiliter eſtimāt eū rapinā feciſſe. itaꝙ al̓s nō fuiſſet facturus. qͥ libet eoꝝ tenet̉ inſolidū. ſi vero ꝓpter eoꝝ ſeq̄ lā nō plus fecit.qͣꝫ al̓s fuiſſet facturus. tūc tenent̉ tm̄ de his q̄inde huerūt vt dictū ē. ſi vero credūt ꝙ etiaꝫd iiij