eſt ex certa ſcientia. nullus inferior poteſt ſine mādato pape abſoluere. niſi eſſet certū ꝙꝑ falſam ſuggeſtionem fuerit cōfirmatio impetrata. extra de confir. vii. c. ij. Si vero ſimpliciter cōfirmat. ⁊ ſine cauſe cognitione. tūcinferior poteſt. ſcd̓o vocaſu. quando fuit lataꝑ ſtatutū. tūc confirmatio nō tollit poteſtatēalijs inferioribꝰ abſoluendi. quia ſtatutū inferioris confirmatū ꝑ papam. non debet eſſemaioris roboris. qͣꝫ ſtatutū pape. Sed a ſentētia lata per ſtatutuꝫ pape poſſunt epiſcopi abſoluere. per. c. nuper. de ſenten. excō. ergo fortius a ſententia lata per ſtatutuꝫ cōfirmatumꝑ papam quod nota.¶ Quero quādo ſentētia dicatur cōfirmataex certa ſcientia ⁊cͣ. Dic ẜm docto. in. c. ex frequentibus. de inſti. ⁊ in. c. qꝛ diuerſitatē de cōceſ. pre. ⁊ de cōfir. vti. ꝑ totū ꝙ duplex ē cōfirmatio .ſ. ex certa ſcientia. ⁊ in forma cōmuni.tūc autem dicit̉ ex certa ſcientia. quādo in cōfirmatione inſeritur totus tenor rei cōfirmate. vel quando papa vtitur iſtis verbis. ex certa ſcientia. vel ſimi libꝰ. vel quādo papa cōfirmat aliquid qd̓ vidit. vt de confir. vti. venerabilis. vt tenet inno. in. c. i. de tranſac. Tūc aūtdicitur confirmare in forma cōmuni qn̄ ſimpliciter cōfirmat aliter non inſtructus de negocio ⁊cͣ. tūc n. verba debent intelligi ꝓprie .ſ.cōditionaliter. quia papa p̄ſumitur ignorareq̄ in facto cōſiſtunt. vt in. c. i. de conſti. li. vi.Quid aut oꝑetur cōfirmatio ex certa ſcientia. dic ẜm glo. in. d. c. qꝛ. ꝙ. iij. oꝑatur. primoquia talis res fit maioris auctoritatis. ſecunao quia ſi illa res fuit minus valida. fit validatercio qꝛ p̄ter auctoritatē ꝯfirmantis nullusinferior pōt de illa cognoſcere. Qn̄ aūt cōfirmatio ē facta in forma cōmuni parū. vel nihil operatur. immo ex hoc nō tollitur cognitio iudicis inferioris. nec talis ꝯfirmatio creat aliqd̓ ius nouū. vt in iuribꝰ pall̓. Ad qͥd ergo impetrat̉ talis confirmatio. dic ad hoc qꝛſolet magis timeri qd̓ ſpūaliter ꝓhibetur qͣꝫqd̓ generaliter. Et ex p̄dictis ſoluit̉ notabilisqſtio de priuilegijs ordinis minorū. nā a ſe.re. Bonifacio papa. viij. cōceſſa fuerūt q̄daꝫpriuilegia q̄ dicti ordinis fratres eximebantaſo lutione quarto canonice portionis debiteeccleſie ꝑrochiali rōe ſepulture. q̄ priuilegiaꝑ cle. dudū. de ſepul. fuerūt reuocata. ſed poſtdictam cle. eadem priui legia ab Eugenio papa prius eramīata ⁊ approbata fuerūt. ex certa ſcientia. queritur modo. an dicta confirmatio. d. pape faciat valere dicta priuilegia conceſſa per papam bonifaciū. Dic ꝙ immo valet dīcta confirmatio eugenij. pro quo. c. i. detranſac. ⁊ quotiens. de pac. que volūt ꝙ quādo papa cōfirmat aliquid ex certa ſcientia. vtcaſu noſtro. talis cōfirmatio validat nullumvel inualidum. immo talis cōfirmatio habetvim innouationis.¶ Abſolutō ex falſa cauſa nō valet ẜm inno.⁊ hoſti. qꝛ ſic iudex nō intendit abſoluere. vtputa ſi abſoluēdus dicat ſe ſatiſfeciſſe. vel iniuriā ſibi remiſſam fuiſſe. vel aliqͥd tale ꝙ nōſit verū. alias abſolutio ſiue iuſta. ſiue iniuſtatenet quo ad eccleſiam militantē. ar. extra. dereg. iu. omnis res. Nota tn̄ ꝓ declarationepredictoꝝ panor. in. c. ex parte. de offi. or. vbidicit ꝙ excōicatio. ⁊ abſolutio ſumunt viresex intentione excōicatoris. ad hoc glo. in. c.ij. de teſti. co. Et ideo vbi excōicator intendebat omnino excōicare tenet excōicatio. licetſit iniuſta. idē in abſolutione qꝛ ſi abſoluansintendebat omnino abſoluere etiaꝫ ſi exp̄ſſaeſſent falſa ⁊ iniuſta tenebit abſolutio. vt inc. venerabilibꝰ. §. vbi. de ſen. ex. li. vi.¶ Abſolui debet excōicatus qͥ ſe offert ad iuſticiā nō obſtante appellatōne ꝑtis aduerſe.debet tamē recipi an̄ abſolutionem ſufficienscautio ab eo. ꝙ iuri ꝑebit. de app. qua fronte.ꝙ ſi excōicatus impetret abſolutionē ſcienteaduerſario. ⁊ nō cōtradicente. nec aliqͥd petēte. Ip̄e aduerſarius nō poteſt poſtmodū conqueri. qꝛ remiſiſſe videt̉. de re iud. qͣꝫuis.¶ Etiā inuitus pōt qͥs abſolui ab excōicatōne. ſicut ⁊ inuitus excōicari. immo manentecōtumacia. pōt qͥs diſcrete remittere excōicationē iuſte latā. ſi videat ſaluti eius expedire.ẜm tho. in. iiij. di. xviij. ſed Ricar. in. iiij. di. e.cōcedit hoc de ſentētia hoīs. ſed de ſententiaiuris dicit ꝙ abſolui non peteſt inuitus. all̓t.xxiiij. q. ij. nec quiſqͣꝫ. Et hoc eſt rōnabile ẜmeū. qꝛ cū volūtarie fecerit illud. cui excōicatōeſt annexā. videt̉ aliquo mō ex volūtate ſuaexcōicatus. Et ideo ſine ſua volūtate ⁊ requiſitione nō pōt abſolui. Hoc tn̄ diccū Ric. pōtintelligi de iuſticia nō aut de neceſſitate.¶ Cū quis dubitat ſe eſſe excōicatū ſi ſuꝑ hochabet ꝯſcīam ſcrupuloſam nimis. deponat eāad conſiliū boni viri. quā ſi nolit vel nō poſſitdeponere. vel habeat ad hoc probabilem opinionem faciat ſe abſolui ad cautelam. extra.de ſen. exc. inquiſitioni.¶ Si excōicatus dicat cām excōicatōis fuiſſedubiā. vel nullaꝫ. ſiue falſam. ⁊ petit abſolui.ad cautelā abſoluet̉. cuꝫ iuratoria cautione.niſi ercōicator. vel is ꝓ quo excōicatō lata ējͣ. viij. dies ꝓbauerit de cā. de ſenten. excom.