dere ad excōicatorē. tūc .n. ẜm archi. f. poteſtabſolui cuꝫ iniūctione vt ſe p̄ſentet qͣꝫ citiuscōmode poterit ei qui debet abſoluere impedimento ſublato.¶ Qn̄ ep̄us cōmittit a licui abſolutionem deomni excōicatione. nō ꝓpter hoc pōt ille abſoluere excōicatū ab eo cuiꝰ abſolutōem noncōmiſiſſet in ſpāli. forte. qꝛ excōicatꝰ erat propter damnū illatū ep̄o vel hmōi. exͣ de reg. iu.In generali. li. vi. hoc intellige qͣꝫtū ē de virtute verboꝝ ⁊ in foro cōtentioſo. nam ſi in foro cōſcientie aliud cōſtaret de intentionē cōferentis auctoritatē ꝙ ille intenderit omniaetiā ſi nō expreſſiſſet aliquid. in generali conceſſione intelligerētur ſpālia. hec archid. f.¶ Quid ſi papa mandat alicui ꝙ aliqueꝫ excōmunicet. nūquid poſtea potetit eum abſoſuere. Diſtingue. ſi cōmittit ei cauſe cognitionem pōt abſoluere. ar. xxi. di. inferior. Si vero papa iam diffinierat negociū ⁊ mādat excōmunicari nō poteſt abſoluere. qꝛ non ei iuriſditio ſed puꝝ miniſteriuꝫ delegat̉. de offi.de leg. c. fi.¶ Papa ſi ſalutat aliquē excōicatū vel participat ei. ſiue ſcienter. ſiue ignorāter. nō ꝓpterhoc ille ē abſolutus. vt in cle. ſi ſummꝰ. de ſen.ex. hoc tn̄ intellige in dubio. quia ſi conſtaretꝙ papa ex tali ſalutatōe vellet eū habere proabſoluto pro certo eēt abſolutus eo qꝛ papanō ſubicitur iuri poſitiuo. cū ſit ſupra ius. vtin. c. ꝓpoſuit. de cōceſ. p̄. ⁊ ꝑ cōſeq̄ns nec etiāſubicit̉ forme iuris cōis. Secus de ep̄o. qͥ exlola intentione nō pōt hoc facere. qꝛ ſubicit̉forme iuris cōis. vt no. panor. in. c. cū deſideres. de ſen. ex. Secus in abſolutione a ſuſpenſionē. vel interdicto. vt notat ſingulariter panor. in. c. fi. de ma. cōtrac. ꝯͣ inter. eccleſie. vbidicit ꝙ cū in abſolutōe ab excōicātione reqͥratur certa forma. non obſtante ſatiſfactionereqͥritur abſolutio. ſecus dicit io. an. in abſolutione a ſuſpēſione vel relaxatione interdicti. Si .n. iſta ferātur ad tp̄s. nō reqͥritur poſttp̄s abſolutio. Rō diuerſitatis ē. qꝛ in iſtis caſibus vltimis nō reqͥritur certa forma in abſolutione. vn̄ ſatis ē ꝙ cōſtet de mēte iudicis¶ Quid aūt dicendum in papa ſi excōicauitad tp̄us. puta donec fatiſfeceris. nūquid reqͥratur abſolutio poſt ſatiſfactionē dubiū facit.qꝛ papa nō ſubicitur forme. ſed ſola volūtatepoteſt abſoluere a ſnīa excōicatōnis. vt in. d.cle. ſi ſummus. Dn̄s anto. credit ꝙ in dubioreqͥratur abſolutio. qꝛ alio nō apparente nō videtur papā velle vti ptāte abſoluta ſed ordinaria. Et ita debet impendi abſolutio. ẜm iuris ordinem. Et de ptāte pape. vide gl. in cle.vnica. de immu. ec. ſuꝑ. v̓. infectis. vbi ſingulariter dicit ꝙ papa circa ea q̄ ſunt de iute poſitiuo habet poteſtatē illa reuocādi ex tc. ⁊ hecglo. nō inuenitur alibi ẜm zab. ⁊ cū glo cōcordat pau. dicens ex hoc ꝙ illegitimus pōt legitimari ꝑ papā. ſic ꝙ habeatur pro legitimoextunc .i. retrotrahat̉. etiā quo ad honores ſeculares. Et nota glo. notabiles in. c. nō debetde cōſan. ⁊ affi. ⁊ glo. in. d. ꝟ̓. infectis. ꝙ tantaē auctoritas pape ꝙ poteſt tollere cōſtitutōnērōne effectus preteriti. adeo ꝙ ſi aliqͥs fuiſſetrōne alicuius cōſtitutionis excōicatus ⁊ papadiceret. ꝙ tollit dictā conſtitutionē ⁊ vult ꝙhabeatur ꝓ nō facta. ꝙ talis excōicatus nonindiget abſolutione. Si tn̄ papa ſimpliciterreuocatet cōſtitutionem ſeu ſtatutū non cenſeretur reuocatus effectus iam cauſatus perſtatutuꝫ. nec videt̉ approbatus actus geſtuscōtra antiquū ſtatutū. Ex ideo excōmunicatex antiqua lege indiget abſolutione etiaꝫ poſtlegem reuocatam. niſi in reuocatione dict̉aꝙ antiquā lex debeat haberi pro infecta. tūc .n.omnis effecrus antiq̇ legis eſt ſublatus. Itavt excōicatus nō indigeat abſolutōne. quodpoteſt facere papa ex plenitudine ptātis. Secus de prelatis inferioribꝰ. eo ꝙ aſſumunturin ꝑtem ſolicitudinis. Et hoc facit ꝙ ſi quisexcōicatus eſſet ꝑ conſtōnem ep̄i. daco ꝙ dictus ep̄ūs tolleret dictā conſtōnem ⁊ diceretꝙ vult eā haberi pro nō facta. ille tn̄ excōicatus nō eſſet abſolutus. Et ex predictis poteselicere multas theoricas q̄ faciūt ad multa.Utrū aūt papa cōicando cū excōicato incidat in excōicationē. gl. in. c. nulli. de ſen. ex.cōcludit ꝙ nō. Et rō eſt manifeſta. qꝛ hoc vinculū excōicationis cōtrahitur a iuce poſitiuo.quo papa nō ligatur. vt in. c. ppoſuit. de cōce.pre. panor. tn̄ in. c. cū de lideres. de ſen. ex. addit notabiliter ad illā glo. ꝙ papa peccat cōicando cū excōicato. qn̄ nō ſubeſt cauſa cōicādi. nā tūc papa non ſolū facit contra ius poſitiuū. ſed etiā cōtra diuinū. vt habet̉ in euāgelio. qͥ nō vult ſe corrigere. excōicetur ⁊ ꝓpterhoc debet haberi tanqͣꝫ ethnicus ⁊ publicanusvn̄ papa cū ſit ſubiectus legi diuine. xxv. q. i.ſunt quid ā. peccat. nō hn̄do eū tanqͣꝫ publicanū ⁊ infidelē.¶ Si pec papam fuit confirmata aliqua excōmunicationis ſentētia. quā inferior tulit. nūquid inferior pōt abſoluere. dic̄ ẜm panor. inc. ex frequētibꝰ. de inſti. ꝙ aūt iſta ſentētia cōfirmata ꝑ papam. eſt ſentētia hominis. autſtatuti. Si hominis diſtingue. qꝛ ſi cōfirmataiij