adminiſtrationē. ⁊ ꝙ abbas patiat̉ eū hr̄e. ſꝫcut dn̄s ſeruū. ⁊ ita obſeruat cōſuetudo. Sꝫſi expreſſe verba reſonarent. ꝙ dn̄ium remaneat apud eū. tūc aut ponit̉ ꝑ modū cōdicionis ad ip̄am oblatione. verbigr̄a. dedico me.⁊ mea. ſi mihi talis rei dn̄ium remaneat. etiſta conditio viciaret ingreſſum. ita loquiturglo. in. d. c. monachi. Sꝫ ſi nō apponit̉ ꝑ modū cōditōnis. ſed ꝑ modū cuiuſdā modi velpacti. tūc viciat̉ modus ſeu pactū. ⁊ ita intelligatur glo. in. d. autē. ingreſſi per leges quasallegat. ¶ Quid aūt ſi relinquatur monachoſub cōditione hac. vt nihil q̄rat̉ monaſterio.bar. in autēt. excipit̉. C. de bo. q̄. li. dicit ꝙ illud vr̄ cā detinere impoſſibile ⁊ repugnātiā.nam monachus nō pōt aliqͥd hr̄e. ſed totū ēmonaſterij. vt in. d. auten. ingreſſi. Un̄ dicere ꝙ ſit monachi ⁊ nō q̄rat̉ monaſterio. eſt q̄dā ꝯtradictio q̇ habet viciare cōtractū ⁊ legatū. vt. l. vbi repugnātia. ff. de reg. iu. putat tn̄illa verba ſic debere intelligi. reliquo monacho ſub hac conditione ne q̄rat̉ monaſterio.hoc ē ꝙ monaſteriū illius patiat̉ hr̄e eo mōepōt .ſ. cōtuētibꝰ oculis abbatis. illum hr̄e admīſtrationē relicti. ⁊ ſic vt nihil acqͥrat monaſterio .ſ. reſpectu vtilitatis. nō aūt reſpectuiuris. ⁊ panor. in. d. c. monachi. dicit ꝙ vt ſalua ſit auctoritas bar. intelligeret hoc dictumqn̄ religioſus hr̄et adminiſtrationē illius relicti ī caſu licito. puta vt diſpēſet ī pios vſusqd̓ ē licitū. etiam ip̄i religioſo. vel vt cōuertatad vſum veſtimētoꝝ vel libroꝝ. Indirecte tuhis caſibꝰ vltimis. aliqua vtilitas acquiriturmonaſterio. qꝛ releuat ab illis oneribꝰ. nonaūt debet intelligi vt ad libitū illa bona religioſus adminiſtret tāqͣꝫ ꝓpria. ¶ Sed qͥd ſi expreſſe dicat̉ ꝙ nihil iuris q̄ratur monaſteriorn̄. bar. in. d. autē. excipit ꝙ debet intelligi eomō .ſ. afferēte vtilitatē ſibi ⁊ vt patiat̉ monachū illud ius exeqͥ. ¶ Quid ſi abbas nō vultcōſentire. vt iſte habeat adminiſtrationē. panor. in. d. c. monachi. credit ꝙ relictū nō valeat ex defectu cōditionis. ⁊ ſic remanebit penes grauatu. vt. l. vnica. C. de cad. tol. Quidde maleficio cōmiſſo ꝑ monachū vel abbatēRn̄. inno. ⁊ hoſt. dicūt ꝙ monaſteriū nō tenetur. qꝛ delictū ꝑſone ⁊cͣ. niſi inqͣꝫtū ad monaſteriū ꝑueniſſet. ⁊ in eius vtilitatē verſuꝫ fuiſſet. de cōtractibꝰ monachi. ⁊ multis alijs. vide. jͣ. c. monachus. An aut reſeruatio vſufrutus faciat ꝓprietariū. vide. jͣ. īpedimētū qͣrto.Bbatiſſa ſtatim poſt cōfirmationē p̄tcōferre eccleſias ⁊ bn̄ficia ⁊ inſtituereclericos in eccleſijs ad ſuū monaſteriū ꝑtinētibꝰ. ſicut faciūt alij cōfirmati. exͣ deelec. noſti. ⁊ de his q̄ fi. a p̄la. ea noſcit̉. ⁊ exͣ dema. ⁊ ob. dilecta. iucta gl. vbi panor ex dictaglo. ellicit duo. Primo ꝙ abbatiſſa eſt caparcollationis bn̄ficiorū. p̄t gͦ hr̄e ius cōferendi⁊ inſtituēdi. Iſta .n. ſunt iuriſditōis ſpūalis⁊ nō ordīs ſic gͦ abbatiſſa p̄t hr̄e ſub ſe cl̓icosſeculares. Qd̓ ītellige de iure ſpāli. vt putaſi hꝫ capellas ex priuilegio. vel p̄ſcriptōe. plenō iure ſubiectas. nā tūc clerici illaꝝ capellaꝝſibi ſubiciūtur. ⁊ dr̄ pleno iure. ẜm gl. ī. c. abbates. de priui. li. vi .ſ. ī ſpūalibꝰ ⁊ tꝑalibꝰ. Etqd̓ dictū ē. ꝙ abbatiſſa p̄t inſtituere clericos⁊cͣ. aliqͥ limitāt hoc verū de inſtōne q̄ dat poſſeſſionē ⁊ titulū. nō aūt de inſtōe auctorizabili. ꝑ quā dat̉ ptās exercēdi curā aīaꝝ. ligandiatqꝫ ſoluēdi. ẜm ꝙ no. panor. ē. ꝙ ea q̄ depedent a ptāte clauiū nō cadūt ī mulierē etiamalias hn̄tē iuriſditionē ſpūalē. Un̄ abbatiſſanō p̄t abſoluere moniales a pctīs earū. vt inc. noua. de pe. ⁊ re. nec excōicare. vt ī. d. c. dilecta. Ex qͦ noͣ. ꝙ nō hn̄s ordinē nō p̄t excōicare. lꝫ ſit ꝑſona religioſa. Ex qͦ infert̉ ꝙ ſi eſſetaliqd̓ collegiū religioſoꝝ nō hn̄tiū ordinē. ſuꝑior nō poſſet qͥ nō hꝫ ordinē excōicare ſubiectos. idē dicit gl. ī ſuſpēſiōe ab officō ⁊ ī ptāteinterdicēdi ab īgreſſu eccl̓e. ⁊ diuinis officijsEt hāc opi. ſecūt̉ cōiter doc. ī. d. c. dilecta. dicentes ꝙ lꝫ abbatiſſa ſuſpēdere poſſit ab officio ⁊ bn̄ficio ſubtrahere p̄bēdas ⁊ lato mō interdicere ⁊ ſuſpēdere ab ordīe. vt puta p̄cipiēdo ſubiectis ne celebrent donec ſatiſfecerint.tn̄ ſtricte ⁊ ꝓprie interdicere vel ſuſpēdere n̄p̄t ab ordine. ea .ſ. ſuſpēſiōe ⁊ interdictōe q̄ īducit irregularitatē ꝯͣriū facientibꝰ. hoc ꝓbat̉er eo ꝙ excōicatio ⁊ ſuſpēſio ⁊ interdictū cōtinēt̓ appellatōe cēſure. vt ī. c. q̄rēti. de ver. ſi.Cui ergo īterdicit̉ vnū rōe īcapacitatis vidētur īterdcā reliqͣ cū oīa dependeāt ab ordine.hecpanor ī. d. c. dilecta. adde etiā p̄dictis vnūſingulare. qd̓ no. rod. ꝓut recitat aſten̄. li. vi.ti. xxvi. ꝙ abbatiſſa pōt p̄cipere p̄ſbr̄is de ſuacōgregatōne ꝙ excōicēt vl̓ abſoluāt moniales delinq̄ntes. et illi tenētur obedire. ſi tamēhoc hēant ex cōceſſionē generali vl̓ ſpāli ep̄ivel pape ſi ſint exēpte. aut ſi hēant hoc ex ātiqͣ⁊ approbata ꝯſuetudīe. hec Rod. addit etiā archid. flo. ꝙ abbatiſſa ꝑ eiꝰ officiales excōicet. qd̓ ꝑ ſeip̄am facere nō p̄t. ſi ē aucͣtas ip̄iſed pape. ¶ Utꝝ abbatiſſa poſſit moniales ꝓprias bn̄dicete. cōfeſſiōes audire. aut publice p̄dicare. Rn̄. nullū hoꝝ exercere p̄t. extra depe. ⁊ re. noua. p̄t tn̄ ſubditas ſuas exortari ⁊ informare. Itē nō p̄t aquā bn̄dicere. Item nōa iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten