ꝙ vere ep̄alem hr̄e nō poteſt. vt poſſe criſmare ⁊ alia q̄ ſunt ep̄alis ordinis. Si igitur abbas in parochia. vel alio loco habet iuriſditionem in ſpiritualibus. quaꝫ al̓s de iure debethabere ep̄os etiā puros laicos nec cōuerſos.nec cōuertendos poterit clericare. alias nonhic glo. Alijs aūt vel in alio loco cōferre nō lꝫar. lxix. di. c. i. Si tn̄ cōferat caracterē confertlicet non executionē. Sicut em̄ epiſcopus laycum non ſue iuriſditōnis ordinare nō poteſtabſqꝫ licentia ſui epiſcopi. vt de temp. ordi. c.vlt. li. vi. ſic nec iſte abbas talem poterit ordinare. vt no. gl. ī. d. c. abbates. ¶ Sꝫ nūqͥd inuitatꝰ ab alio poterit abbas ordīare mōachosalteriꝰ mōaſterij. Rn̄. dur. li. i. ti. xxiiij. dīc ẜmlaur. ⁊ io. lxix. di. qm̄ ꝙ ſic. ꝙ ītelligat hoſ. ſimōaſteriū aliud ad qd̓ inuitat̉. ſit exēptū. Etdato ꝙ nō ſit inuitatꝰ. caracterē imprimit. ſiordinat. ar. ix. q. ij. lugdunenſis. licet nō executionē cōferat ẜm arch. in. d. c. quoniā. ¶ Abbas ⁊ qͥlibet cōuentualis prelatus requireredebet monachos fugitiuos. et ad clauſtrū reducere. ſalua ordinis diſciplina. extra de reg.ne religioſi. alioqui ſi redire volentem recipere noluerit ⁊ monachus ſic remanens in ſeculo acquiſierit aliqua. et poſtea morit̉ extramonaſteriū nō receptus. nihil de bonis eiuspetere pōt abbas. quia impie monacho ſuoalimēta negauit. ar. exͣ. de lang. expo. ca. vno.vbi de hoc in glo. ⁊ hoc veꝝ ſi totus cōuentusvel maior pars deliquit. alias delictum ꝑſonenō debet redūdare in damnū eccleſie. ꝑ regulam delictū. de re. iu. li. vi. Et dicit̉ fugitiuusẜm io. an. ⁊ panor. ī. d. c. ne religioſi. qͥ moratur extra monaſteria. ⁊ celat ſe ſuo abbatiEt eo ip̄o ꝙ religioſus recedit a monaſterio.⁊ nō eſt ſub obedientia prelati eſt apoſtata. vtno. inno. in. ca. fi. de renū. Eiectus autem dicitur qui a ſuꝑiore ſuo fuit eiectꝰ culpā ſua forteexigente. ¶ Utrū abbas poſſit dare licentiaꝫmonacho trāſeundi ad laſiorē religioneꝫ. rn̄.panor .i. in. c. nō ē. de reg. colligēdo dicta doct.dicit ꝙ aut religioſus vult tranſire ad artiorēreligioneꝫ. ⁊ tūc ſufficit licentiā ſui prelati requirere. etiā ſi nō obtineatur. vt extra de reg.c. licet. Aut vult trāſire ad religionē parem ⁊ſi ſine cauſa. tūc putat ꝙ nō poſſit etiā cū licētia epiſcopi. Si ex cauſa. tūc de licentia abbatis poterit tranſire ẜm glo. in. d. c. nō eſt. autvult trāſire ad laſiorē ⁊ ſi ſine cā. ſolus papadiſpēſat. cū ſit contra iura. vt de conceſſ. p̄bē.c. propoſuit. vide de hoc glo. ſingularē. in. c. cūſingula. de preben. lib. vi. ſed panor. putat ꝙquo ad deū nō ſufficeret licentia pape. cauſaceſſante. at. eius qd̓ no. glo. in. c. nō ē. extra devoto. q̄ dicit ꝙ nō ē ſecurus quo ad deū cumquo papa diſpēſat. niſi ſubſit cā diſpenſandi.Et nota hanc regulā qꝛ ſingularis. ⁊ facit admulta. Si vero ſubeſt cauſa. inno. tenet ep̄mpoſſe diſpenſare. q̄ opi. placet panor. licet. gl.in. d. c. nō eft. de reg. ⁊ glo. in. d. c. cum ſingula. videantur tenere ꝙ ſufficiat licentia abbatis. ¶ An aūt in trāſlatione monachi ad parem religionē. vel laſiorē vltra cōſenſum abbatis vel prelati requirat̉ etiā cōſenſus capituli vel cōuentus. Rn̄. glo. in. d. c. cū ſingulavidetur dicere ꝙ ſic. Et rō poteſt eſſe. qꝛ ſi inalienatōe rei eccleſiaſtice tꝑalis reqͥrit̉ cōſenſus capl̓i. vl̓ cōuētus. ml̓to fortiꝰ in alienatōnę ꝑſonaꝝ. ¶ Abbas libertati ⁊ exemptōi renūciare nō p̄t ſine licētia pape. exͣ de arbi. cumtꝑe. vbi de hoc ī gl. ¶ Abbas ſine cōſenſu capituli. nec capl̓m ſine cōſenſu abbatis cōuenire p̄t aliquē in iudicō. nec ab aliqͣ cōueniri.qꝛ vnº ſine alio res ſeu ꝑſonas ſibi ſubiectasalienare nō p̄t. xij. q. ij. ſine exceptōe. ⁊ exͣ dedona. paſtoral̓ ¶ Abbas vnꝰ nō p̄t p̄ſidere indiuerſis monaſterijs. exͣ de reli. do. c. fi. ¶ Abbas ī collatōne alicuiꝰ prioratꝰ non p̄t aliqd̓nouū onus imponere. exͣ vt eccl̓iaſtica bn̄. vtnr̄m. ⁊ in cle. qꝛ regulares. de ſuꝑ. neg. p̄lat.¶ Utꝝ abbas poſſit dare ſnīam mōacho aliqͥ retinere. rn̄. panor. m. c. mōachi. de ſta. mo.ꝑ illū tex. dicit ꝙ nullus religioſus cuiuſcūqꝫordīs p̄t hr̄e peculiū. ⁊ capit peculiū hic propr̄imonio ſeu ꝓprietate. Et ītellige de religioſis ſtricte ſumpris qͥ ꝓfitēt̉ tria ſub̓alia regule .ſ. ob̓iam pauꝑtate. ⁊ caſtitatē. vt i. c. cū admōaſteriū. de ſta. mo. nā illi dicūt̉ ꝓprie ⁊ ſtricte religioſi. ex lnīa tn̄ p̄lati. religioſi pn̄t hr̄oadmīſtrationē peculij. qd̓ intellige ꝓvtilitatemōaſterij. vl̓ ꝓ alēdo ſe ip̄os vt ī. c. inſinuāteqͥ cle. vel vo. ſecꝰ aūt ſi vell ent hr̄e vt diſponeret ad libitū. qꝛ tūc abbas hoc nō poſſet ipſiscōcedere qͥnimmo nec papa ꝑ no. ꝑ eūdē panor. ī. d. c. cū ad monaſteriū. ¶ Quid aūt deeo qͥ ingredit̉ mōaſteriū religioſoꝝ ⁊ ex pactoreſeruat ſibi aliqͣ bona. an valeat talis reſeruatio ⁊ viciet̉ ingreſſus. vl̓ ecōuerſo valeat īgreſſus ⁊ viciet̉ reſeruatio. rn̄. bar. ī autē. ingreſſi. C. de ſa. ſan. eccl. dicit p̄ſupponēdo. ꝙꝟba q̄ apponūt̉ in aliqͦ ꝯͣctu dn̄t intelligi ẜmnaturā ꝯͣctus. vt. l. ſi vno. ff. loca. adppoſitumdicit ꝙ mōachꝰ nō p̄t hr̄e ꝓpriuꝫ vere. p̄t tn̄hr̄e q̄ ad admīſtratōem de ꝑmiſſione abbatꝭvt in. d. c. monachi ſicut ſeruꝰ p̄t hr̄e ꝯtuētibꝰoculis dn̄i. vn̄ qn̄ iſta reſeruatio fiſit mpl̓r. reſeruatis mihi talibꝰ bonis. debet intelligi qͦ ad