Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Libur viTitꝭ xxj.

¶Vtꝝ mr̄ioᵐ eē poſſit int̓ infideles diuerſoruꝫrituū. puta iudei cū pagana. ℟º hu. noͣt. .28. q̄.§. veꝝ. ꝙ ſic. Et ꝙ diſꝑitas cultꝰ nō impedit̉mr̄ioīꝰ ṅ inter fidelē et infidelē. Et ꝙ ꝓhibitōiuris gē. d̓ qͣd̓r di. i iiis gentiū. n̄ eſt adeo efficaxqṅ ꝯtrahi poſſit mr̄ioīᵐ inter tales. Alij dicūtꝙ licꝫ mr̄ioᵐ ſit de iure naturali ꝑfectū. recipitrū̄ determīatōꝫ a iure ſc̓pto l̓ diuīo l̓ hūano vn̄licet tales n̄ īpediāt̉ ꝯtrahe̓ ꝑ ius nat̉ale nec ꝑius diuinū nec ꝑ ius canoīcū. qꝛ eccleſia n̄ iudicat de his qui foris ſūt i. cor̓. 6. pn̄t tn̄ īpediri y ꝓpria et ſpēalia ſtatuta ip̄oꝝ. qꝛ etſi nichilſtatue̓ pn̄t circa mr̄ioᵐ inqͣntū ē ſacr̄m poſſūttn̄ inqͣntū ē ibi fedꝰ humanū. ⁊ hͨ ē poītō pet̓.Eſto ꝙ in mr̄ioº īfideliū interueniret pactuꝫhꝰ .ſ. ꝙ qn̄ vellēt dato libello repudij abinuiceꝫſeparent̉. nūqͥd mr̄ioᵐ eſſet inter eos. ℟º ꝙ nōqꝛ tl̓is ꝯdicio eſt contra ſub̓am mr̄ionij. ſi u̓oint̓uenit. licet hͦ pꝰ ea ꝯtīgat de facto. eſt gmatrimonium inter eoſ. exͣ d̓ diuor. qͣꝫto. hͨ īglo. exͣ de ꝯſā. de īfidelibꝰ Vtꝝ mr̄ioᵐ īfid̓liuꝫexcuſet actū ꝯiugalē a pct̄o. ℟º tria bōa matrimonij ẜm ꝙ ſūt ī mr̄ioº excuſat actum ꝯuigalem a pct̄o. qͥa igit̉ in ꝯiugio fideliū ſūt ꝯplete.excuſāt ꝯplete. quia vero in ꝯiugio infideliū ſt̓incōplete excuſant incōplete. In mr̄io em̄ fideliū eſt bonū prolis in generatōe et educatōe adcultū dei. bonū fidei nō tm̄ humāe ſꝫ ec̄ diuīe qͥaꝯiuges ẜuāt adinuicē ſibi fidē et addeū. boᵐ ſacram̄ti quo ad ſignatōꝫ verā. ⁊ n̄ tm̄ verā ſꝫ ec̄ꝑfectā qꝛ ꝑpetuā. qꝛ illd̓ mr̄ioᵐ ē īdiſſolubile.Eſt eciam ibi ſignatō actu n̄ aptitudīe tātū.In ī fidelibꝰ aūt deeſt educatō ꝓlis ad cultū deiet fides diuīa. ſi ſit eciā ibi fides ad hoīeꝫ non refert̉ ordinate ad deū. Deeſt eciā ibi ꝑpetuitas ⁊actualitas ſignatōis. Iōtl̓e mr̄ioᵐ ē imꝑfectuꝫet īꝑfecte excuſat ꝯiugalē actū. Vn̄ nota ꝙ fideles in illo actu uitare pn̄t penā et acqͥre̓ gloriā. qꝛ ip̄is tū ꝓpt̓ meritū fidei. tū ꝓpt̓ bn̄dictōꝫeccl̓ie nō tm̄ dat̉ remediū qd̓ p̄ẜuat a cl̓ꝑa ſꝫ ec̄dat̉ gr̄a q̄ remittit ꝯcupīam. Infideles vero qͥdeꝫquia ꝯiūgūt̉ ẜm inſtōeꝫ diuinā vitāt culpā et ꝑꝯn̄s penam ṅ affectō libidinoſa int̓ueniat queeciā apud xp̄ianos actū ꝯiugalē fedat. nō tam̄acquirūt palmam. quia nulla datur eis gratiaꝓpt̓ de fc̄m fidei ſn̄ qͣ īpoſſibile ē place̓ deo. hͨ bon̄.Eqͥtur uidere d̓ ſcd̓o .ſ. d̓ diuorcio mr̄ionijinfideliū. Et c̓ca h̓ querūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ fid̓lisꝯuerſꝰ teneat̉ diſcēde̓ ab infideli. ℟º de diſceſſufidelis ꝯiugis ab infideli alit̓ ē iudicandū ꝓ tꝑepͥmitiue eccleſie aliter ꝓ tꝑe ꝯſtātini imꝑatoriset tꝑibꝰ illi ꝓpīquis. aliter ꝓ moderno tꝑe. Primo em̄ tꝑe paſſī ꝯuerteba̓t̉ ad fidē iudei et gentiles. et ideo ꝯiūx fidelis poterat hr̄e ſpeꝫ ꝓbabilē de ꝯu̓ſiōe ꝯuigis īfid̓lis ec̄ ſi ꝯu̓ſiōꝫ n̄ ꝓmitte̓tEt iō tūc erat ꝯſiliū n̄ p̄ceptū ꝯmanere infidelicohabitare volenti ſue iudeo ſuue gentili. pro qͦtꝑe dicit apl̓s i. cor̓. 7. ſc̄ificatꝰ eſt iur infidelisymulierem fidelem. et ſc̄ificata eſt mulier īfid̓l̓yuiꝝ fidelem. Scd̓o u̓o tꝑe era̓t obſtīati iudei.gentiles u̓o ſat̓ defacili ꝯu̓tebant̉ ad fideꝫ. et iōtūc nō erat tutum fideli cū īfideli iuideo cohabi

tare nͨ ſpes erat de ꝯu̓ſione eiꝰ ſic̄ d̓ ꝯu̓ſiōe gentilis. et ideo tūc eciā ꝯſiliū erat ꝯmane̓ īfideli gētili n̄ tn̄ uideo ṅ ꝓmitteret ꝯuerti. Vn̄ ꝓ hisduobꝰ debet ītelligi ꝯſule̓ apl̓s .i. cor̓. 7. ſiqͥs fr̄hꝫ vxorē infidelē et hec ꝯſētit habitare cum illonō dimittat eā. Nūc u̓o vterqꝫ ꝓ maiori ꝑteobſtinati uidēt̉. Et iō vbi īfidel̓ diligēter et ſufficiēt̓ moītꝰ ꝯu̓ti nolu̓it n̄ ꝑ mittꝫ fidel̓ cohītare ei ſue ſit gētil̓ ſū iudeꝰ ꝓpʳ corruptōis periculū euitādū. quia ſemꝑ p̄ſumit̉ vbi nolūt ꝯu̓ti ꝙ nolint cohītare ſine ꝯtūelia creatoris. Et ꝓiſto tꝑe ītell̓r iᵈ. 28. q. i. iudei. n̄ pōt īqͥt īfidelisin eiꝰ ꝯiūctōne manere q̄ iā in xp̄ianā tranſlata eſt fidē. Si aūt volu̓it ꝯuerti. aut hoc vult etꝓmittit vel offert an̄qͣm pꝰ ꝯu̓ſionē ſui cōiugiſexercuerit aliquē actū fidei cōtrariū. aūt pꝰ­ pͥºmō ꝯiūx ꝯu̓ſꝰ nō tenet̉ ab eod̓ diſcedere. ſꝫ tenē̓ſuū ꝯiugē maritali affectōne tractare. Nō eī ſibi pōt obicere ſpūalē fornicatōꝫ quā ābo ꝑiterexercuerūt. Scd̓o mō eſt in pt̄ate fidel̓ ab īfidelidiſcedere qͣntū adcohītatōꝫ et thoꝝ nō tn̄ qͣntū.ad vinculi mr̄iōialis ſolutōꝫ. h̓ rich̓. Quid ſiinfidelis ꝯuerſꝰ habeat pl̓es uxores. ℟º cū hr̄epl̓es vxores ſit ꝯͣ legē nat̉e cui ec̄ īfideles ſt̄ aſt̓cti nō eſt veꝝ mr̄ioᵐ infidelis ṅ cū illa cū quapͥmo ꝯtraxit. Vn̄ ſi ip̄e cū oībꝰ vxoribꝰ ſuis cōuertat̉. dꝫ mane̓ cū pͥma et abice̓ alias. Si aūtpͥma ꝯu̓ti noluei̓t. et aliqͣ eoꝝ ꝯu̓tat̉. id̓ ius hꝫꝯͣhendi de nouo cū illa qd̓ hr̄et cū alia. de quopoſt dicet̉. h̓ tho. Id̓ dicit hoſt̉. d̓ diuor. gaudēꝰin caſu quo pͥma eſt mortua. Quid ſi eodeꝫmomento infidel̓ ꝯͣxit cū duabꝰ dicens. accipiovos ambas in vxores. q̄ erit vxor ex iſtis. Rn̄det rod̓. ꝙ nent̉. ṅ forte alt̓a illaꝝ ſit tal̓ ꝙ cuꝫilla ꝯͣhere nō poſſet in quo caū mr̄ioᵐ cū reliqͣteneret. ſic̄ hu. notauit. Vtꝝ mr̄ioᵐ īfidelium in gradū ꝓhibito ꝯͣctū qn̄ ꝯu̓tunt̉ ſit ſeꝑādū. ℟º vt ſupra ē. ti. de conſanguinitate.Vtꝝ ꝯu̓ſꝰ ad fidē poſſit ꝯͣhere cū alia ꝑſōa. īfideli viuēte. ℟º ꝯiūx īfidel̓. aut vult habitarecū cōuerſo ad fideꝫ ſine ꝯtunielia creatōis ⁊ ſcādalo ip̄iꝰ ꝯu̓ſi. aut non. pͥmoº n̄ lꝫ cōuerſo cōtͣhere cū alia ꝑſona viuente cōiuge infideli licꝫ n̄ſit cogēdꝰ cohabitare ſibi. 28. q. 2. ſi īfidel̓. §. hocdiſtinguēdū. cuiꝰ rō eſt quia in h̓ caū n̄ ē ſolutū inter eos vincl̓m mr̄ioīale. qꝛ qͦ ad hoc in fidelis cōiūx nō iniuriat̉ mr̄io. nec mr̄ionij ꝯdicōni nec marito. Si u̓o n̄ vult cohabitare ſoluit̉vincl̓m mr̄ioniale inter eos. quia īiuriat̉ mr̄imoīo. et tūc ꝯu̓ſꝰ aliā duce̓ pōt. Et ſic pōt ītelligi illd̓ pͥma cor̓. 7. ſi infidelis diſcedit. diſcedat. nō em̄ ẜuituti ſubiectꝰ ē fr̄ a̓ ſoror ī huiōiDicit̉ ec̄ in dicto. §. ꝙ diſcedentē non oportet ſequi et ea viuuentē aliā ducere lꝫ. veꝝ h̓ non eſt ītelligendū ṅ de his qͥ ī infidelitate ſibi cōpulatiſūt. Si aūt vult cohabitare n̄ tn̄ ſn̄ blaſfemiaxp̄iane fidei adhuc in hoc caſu ſoluitur vincūlū mr̄ioīale inter eos. qꝛ directe iniuriat̉ matrimonij cōdicōi. In quo caū intelligit̉ illd̓ qd̓ d̓rin c. ſupͣdicto .ſ. ꝙ cōtumelia c̓atoris ſoluit iusmr̄ionij. et tūc fidelis pōt aliud mr̄ioᵐ cōtraheSi autem vult cohabitare ſn̄ blaſfemia xp̄iāe