Iib̓ viijTitꝭ viij

et ita eo mō eſt nullū quo ab eccleſia fuit ꝓhibitū. hec rich̓. Vnde in tali caū a̓teqͣꝫ ſpōſꝰ ducat aliā̓ tenet̉ eā duce̓ in vxorē ſi ſint eqͣlis cōditioīs. ſꝫ ſi aliā duxerit factꝰ eſt impotens ad ſoluend̓ illd̓ ad qd̓ tenebat̉. ⁊ iō ſufficit ſi de nupcijs ei ꝓuideat. vel aliter ſibi ſatiſfaciat. Et adh̓ etiā non tenet̉ vt quidā dicūt ſi ſponſꝰ ſit ml̓to melioris ꝯditioīs aut aliqd̓ ſignū euidens ſtudij fuerit qꝛ ꝓbabiliter pt̄ p̄ſumi ꝙ ſpōſa decepta nō fuerit ſꝫ decipi finxit. hec tho. Et ꝯueītcū eo ho. in ſū. ⁊ in glo. exͣ. e. ex ꝑte. e. Albertꝰat̄ videt̉ velle ꝙ etiā ſi vir ſit melioris ꝯditōiseā ducere tenet̉. ¶Vtꝝ illi qͥ pꝰ v̓ba expͥmencia ꝯſēſū de fut̉o carnaliter cōpulant̉ mortalit̓peccēt. ℟º huiōi copula aut fit affc̄u fornicario et tūc eſt peccatū mortale nec fac̄ mr̄ioᵐ verū ſꝫ p̄ſūptū. aut fit affectu mr̄ioīali. et tūc perſone a̓ ſūt ignare uir̓ ⁊ eccleſiaſtice ꝯſuetudīs.et tūc non eſt mortale. aūt non ſūt ignare ettūc puto qn̄ fit clandeſtina cōpula ꝯͣ ꝓhibitōꝫeccleſie ſit peccatū mortale maxīe vbi ecc̄ie ꝓhibitō ꝯīter obẜuat̉. hec pe. Vn̄ ſi ſpōſa ſpōſuꝫadmittens credat eū velle mr̄ioᵐ ꝯſūmare excuſat̉ a peccato ṅ aliqua ſigna exp̄ſſa fraudisappareāt. ſic̄ ſi ſūt ml̓tū diſtātis ꝯditōis l̓ qͦ adnobilitatē l̓ quo ad fortunā l̓ aliud euidēs ſignū appareat ſꝫ tn̄ ſpōſꝰ peccat ī fornicādo ⁊ qd̓plꝰ eſt fraudem faciendo. hec tho. lx iuEquit̉ videre de 4º .ſ. de ꝯſenſu coacto. etcirca hoc querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ꝯſenſus coactus faciat mr̄ioᵐ. ℟º ꝙ nō qꝛ mr̄ioᵐ ſolo cōſenſu ꝯtrahit̉. exͣ. de ſpon. cū locū. coactio veroexcludit ꝯſenſū vt dr̄ ibid̓. ¶ Sciend̓ tn̄ ꝙ ē duplex coactio quedā abſoluta .ſ. ꝑ vim. Eſt aūtvis rei maioris impetꝰ qui repelli n̄ pt̄. ff. qd̓me. ca. l. i. §. vlt̄. puta. cū qͥs capit̉. ducit̉. trahit̉ inuitꝰ vel ligatꝰ ip̄o reclamāte ⁊ renitēteEt hec coactio non cadit in ꝯſenſu aī. ſꝫ caderepoteſt in cōpulā carnis. vnde in quo caū copula ſequēs faceret mr̄ioᵐ ſi ſic ſit copula coactanon facit mr̄ioᵐ ar. di. qo. p̄ſb̓ros. et exͣ d̓ ſpō.veniens. ij. ⁊ 31. q. 2. c. i. ⁊. 2. Quedā vero ē coactio ꝯditionata .ſ. coactio ꝑ metū. Eſt at̄ metus inſtantis vel futuri ꝑiculi cā trepidatō vtdr̓ ī ſupͣdicta lege. Et huiōi coactio eſt duplexq̄dā īſufficiēs vt ea q̄ eſt ꝑ mētū leuē. puta cuꝫquis ꝑuū malū minat̉. vt cū dic̄. nͥ hoc feceriste non diligā. vel non habebiſ gratiā meam.Vel cū talis minat̉ de quo p̄ſumit qd̓ impleren̄ poſſit. et hec coactio non cadit in viꝝ ꝯſtantēſꝫ leuē. Cōſtās at̄ vir iudicat̉ v̓tuoſꝰ qͥ eſt mēſura in oībꝰ hūanis oꝑbꝰ. vt dic̄ ph̓us. z. ethi.Quedam eſt ſufficiens vt illa que eſt ꝑ metuꝫiuſtū. vtpote que cadere poſſet in ꝯſtantē viꝝ.vt cū qͥs potens ⁊ volens inferre miinat̉ vel intentat mortem aut grauē corꝑis cruciatū. exͣ.de his q̄ ui. cū dilecti. Aut ẜuitute̓ vel ſtuprūff. e. ti. nec timore. inſti. e. §. i. 2. ⁊ 3. Et intellige p̄dicta qͣtuor ſiue in ꝑſona ꝓpria ſiue ī ꝑſōaliberoꝝ. vel vxoris. aliqn̄ em̄ affectꝰ patriſ magis in filijs qͣꝫ in ſeip̄o terret̉. Hec at̄ ſcd̓a coactio excludit ⁊ excuſat ꝯſenſū mr̄ionij. exͣ d̓ hif

q ui. ꝑlatū. et. c. ad audīaꝫ. et de ſpō. veīens. ij.Et hoc ꝓpter defectū ꝑfecti ⁊ liberi ꝯſenſꝰ qͥ dꝫeſſe in mr̄ioº. et in tali coactōe reſtitutō peti pt̄in integꝝ. ⁊ illd̓ repugnat indiuiſibilitati matrimonij. Alia vero coactio .ſ. inſufficiēs nonfac̄ ꝯſenſū adeo defectm̄ ꝙ impediat mr̄ioꝰ ꝯͣhēdum l̓ ꝙ dirimat iam ꝯtractum. Nō īpetratec̄ reſtitutōꝫ in integꝝ. vn̄ n̄ opponit̉ īdiuiſibilitati mr̄ionij. hec bon̄. Quidā tn̄ dicūt ꝙ ſiaſſit ꝯſenſꝰ licet coactꝰ interiꝰ eſt mr̄ioᵐꝰ quo addeū ſꝫ non qūo ad eccleſiā q̄ p̄ſumit ibi n̄ fuiſſeꝯſenſū interiorē ꝓpter metū. Huiꝰ ſm̄e videtureſſe rod̓. ⁊ hu. qͥ videt̉ h̓ velle. 31. q. i. in pri. Sꝫꝯͣ h̓ eſt ꝙ eccleſia n̄ debet p̄ſumere de aliquo pct̄oquonſqꝫ ꝓbet̉. peccauit at̄ ſi dixit hoc ſe ꝯſēſiſſeſꝫ iudicabat illū ꝯſenſū extortū in ſufficientemeſſe ad faciend̓ mr̄ioᵐ. hec tho. Poteſt etiā diciẜm aliquos ꝙ eccleſia aliquo mō implicite ꝯſtituit vt ꝑſona p̄dicto mōcoacta ſit illegitīa adꝯtrahend̓ mr̄ioᵐ durāte coactōe p̄dicta cū illaad quā ducendā cogit̉. ſic̄ em̄ ecc̄ia reddere pt̄ ꝑſonas aliquas illegitimas ad ꝯͣhend̓ mr̄ioꝰ int̓ſe ꝓ quocūqꝫ tꝑe. ita pt̄ redde̓ aliquam ꝑſonaꝫillegitim ami ad ꝯtrahend̓ mr̄ioᵐ cū aliqua ꝑſona determīata ꝓ aliquo tꝑe ⁊ ſub aliqͣ ꝯditiōe.quā ꝓ alio tꝑe ⁊ ſub alia ꝯditōe ceſſāte illa ꝯditione reputat legitimā ad ꝯtrahend̓ ec̄ c̄ illa eadē ꝑſona. hec d̓ rich̓. ¶ Quid ergo ē dicend̓ ſi pͥceſſit coactio ⁊ metꝰ qui caderet in ꝯſtantē viꝝſꝫ tn̄ ſic ꝯpulſꝰ factꝰ eſt volēs. nūqͥd tc̄ erit matrimoᵐ. Rn̄det rod̓. ꝙ ſic. exquo tn̄ ꝯſtat de corctione p̄ſumet̉ non ꝯſenſiſſe nͥ ꝓbet̉ ꝯtrariū.Nūquid talis poſtea habebit exceptionē ꝙ me.cā. fec̄. Rn̄det rod̓. cū hu. ꝙ n̄ qꝛ h̓ exceptio locūnon habet in mr̄ioº nec etiam in alijs ꝯtractibꝰ qūo ad deum. Sꝫ tn̄ ī his duabꝰ q̄ſtioībus?trarium eſt tenend̓ vt pꝫ ex dc̄is in ſolutōe q̄ſtionis p̄cedentis ¶ Ad h̓ nota ꝙ mētꝰ aliq̓s cadᵗin vnū qͥ non diceret̉ cadere in aliū. qꝛ non ē veriſil̓e hoīeꝫ clare dignitatis in vrbe timuiſſe vlꝙ rex metu ꝑui militis timeat. ff. ꝙ me. ca. nōeſt veriſil̓e. ⁊ 31. q. 2. lotariꝰ. Si tn̄ aꝑtiſſimaſ ꝓbationes habeat repellit̉ p̄ſumptio que eſt ꝯtratalem viꝝ vel regē. vt dicit̉ ibid̓. Et ſic iudexẜm diuerſitatem ꝑſonaꝝ ⁊ locoꝝ iudicabit qͣlis eſt metꝰ. et iudicabit mr̄ioniū aliquod velnullū eſſe. hec ray. Quid ſiquis patrem alicuiꝰ puelle velit occidere ⁊ illa mētu patris ſuiꝯtrahat cum eo mat̓monium. ℟º ẜm ho. exͣ. d̓ſpō. c̄ locum. n̄ ē mr̄ioᵐ ff. ꝙ me. ca. illi qͥdē. ⁊exͣ. de ſpō. veīens. ij. Alij dicunt ꝯͣriū. ¶ Nūpt̄ aliquis exn̄s captus ꝯtrahere mat̓moniū ℟ºẜm ho. exͣ. de ſpon. cum locum. ſi ſit captꝰ ꝓ pecunia extorquenda tenet mr̄ioniū ī vīcul̓ ꝯtractum qꝛ ec̄ tc̄ ꝓcuratorē ꝯſtituere pt̄ nͥ ſit captꝰab hoſtibꝰ ⁊ ſit factꝰ ſeruꝰ. vl̓ nͥ ſit captꝰ ad tale mat̓moniū ꝯͣhend̓. Vtꝝ coacͣtio ꝯſenſꝰ ymetum impediat ſpōſalia iuramēto firmata℟º dicunt quidam ꝙ ſponſalia ꝑ mētum cade̓tē ī cōſtātē viruꝫ ꝯtracta ⁊ iuramēto firmata tenēt ⁊ obligāt ꝯtrahentē ī foro ꝯſcīe. in foro tn̄eccleſie non reputaret̉ obligatꝰ. qꝛ p̄ſumerꝫ ꝙ